Het opleidingscentrum.

Nu ik thuis ben en in mijn heerlijke werkkamer met prachtig uitzicht zit realiseer ik mij dat ik in het opleidingscentrum ben geweest van de tovenaars die van daaruit naar één van de ruimteschepen gaan van waaruit de grijze planeet aangestuurd kan worden op een manipulatieve wijze. De Hoge School voor Tovenaarskunsten is de plek waar leerlingen en docenten manipulatie technieken ontwikkelen, verfijnen en testen om zo toe gelaten te mogen tot één van de ruimteschepen van de grote tovenaars. Het grote moederschip waar ik mijn schild heb gekregen is één van deze schepen en staat vol met technologie om te controleren, beheersen, sturen, manipuleren en angstprikkels uit te zenden. Er zal een moment van infiltratie in deze ruimteschepen komen maar nu nog niet. Eerst nog de nodige tovenaars uitschakelen op de grijze planeet voordat we naar het grote moederschip kunnen gaan van deze gasten die zich als übermensch gedragen en presenteren. Ik ben bij mijn vader langs geweest na een vlucht van mij naar de grijze planeet waar ik gisteren flinke aanvallen te verduren heb gehad van  grijze tovenaars. Ik ben met KaAïda en mijn draak terug gegaan om verder het  HST gebouw te onderzoeken. Het ging de hele tijd goed totdat ik in mijn eigen ogen een misser maakte en dat is het moment geweest dat ik iets aan tovenaarsleerlingen vertelde over het besturingssysteem van Kamirah wat niet meer werkt. In het hol van de leeuw heb ik een paar tovenaarsleerlingen verteld dat het echte besturingssysteem van Kamirah is uitgeschakeld door haarzelf met belangrijke hulp van Arcturius waar ik vandaan kom. Dat het grote energetische plasmascherm op mijn rug, het besturingsmechanisme, het contact met het grote moederschip van waaruit gemanipuleerd wordt helemaal defect is. Dat het niet meer mogelijk is om haar op wat voor manier dan ook te sturen of te besturen vanuit allerlei manipulatietechnieken die ze hier zo goed ontwikkelen tot op het hoogste niveau. De vlam sloeg heftig in de pan nadat ik dat gezegd had en ze renden in paniek naar de tovenaarsdocenten die vervolgens De Hoge Raad van Tovenaars inschakelden om het verder te onderzoeken. Ik heb mijzelf enigszins verraden en toch ook weer niet. Ik heb grenzen overschreden in de Hoge School voor Tovenaarstechnieken door dit naar buiten te brengen waardoor de vlam in de pan is geslagen. Ze vertrouwen mij wel en niet omdat ik mij heb voorgedaan als een docent van een tovenaarsopleiding elders gespecialiseerd in manipulatie. De paniek was duidelijk te merken en te voelen ondanks dat de docenten ogenschijnlijk rustig bleven. Door het ogenschijnlijke vertrouwen blijven ze aardig tegen mij maar ondertussen hebben ze verschrikkelijke monsters op mij afgestuurd om te testen of het klopt hoe ik mij heb voorgedaan. De ene manipulatietechniek na de andere werd op mij afgevuurd en de meeste heb ik doorstaan maar op het laatst werd ik gevangen door mijn angst die direct werd aangevoeld. Mijn angst dat ze KaAïda zouden ontdekken werd mij bijna fataal. Door mijn angst ging ik glijden en konden ze mij vervolgens onder uitschoppen waar ik nu flink last van heb. Het is een pijnlijke plek op mijn rug veroorzaakt door een val buiten het gebouw op weg naar mijn draak. Deze pijnlijke plek zal herstellen maar heeft er voor gezorgd dat ik mij bewust ben dat ik mijn eigen angst goed moet beteugelen als ik weer naar dit opleidingscentrum ga. Zelfs mijn angst voor de ontdekking van KaAïda doet meer met de grijze tovenaars dan dat ik had verwacht. Deze angst maakt mij kwetsbaar en daar wordt direct op ingezet vanuit de lagere dimensies die deze angst ruiken. Als ik weer terug ga naar deze opleiding is het belangrijk dat ik nog veel steviger in mijn schoenen ga staan om dat te ondermijnen wat wij willen ondermijnen van binnenuit.

Gisteren hebben we heel veel werk verzet, heel veel uitgeschakeld zonder dat de tovenaarsleerlingen en docenten het in de gaten hadden. Mijn trigger op het hele systeem heeft heel veel in beweging gebracht in verschillende dimensies waardoor mijn vader en anderen weer belangrijke informatie naar boven hebben kunnen halen. Het ontmaskeren van tovenaarsdocenten en tovenaarsleerlingen is noodzakelijk zodat mijn vader weer beter weet bij wie ze moeten zijn voor bepaalde codes die toegang hebben tot het grote moederschip van de grijze tovenaars. Gisteren is een heel belangrijke sleutelpersoon ontmaskerd door de verhalen die ik heb verteld aan tovenaarsleerlingen en door de vragen die ik heb gesteld. Mijn vader en KaAïda hebben hem ontmaskerd waardoor ze direct in actie konden komen om mij te beschermen. Deze bescherming is in werking getreden vanaf het moment dat hij zijn energetische giftige pijlen op mij begon af te vuren. Maar eerst moest hij daar mee beginnen door de energetische beschermlaag van zijn eigen maskers. Deze tovenaarsdocent heeft zich verpakt in een verraderlijke outfit voor mij in de vorm van heel veel maskers die niet vertellen wat of wie hij werkelijk is. Door mijn verhalen en mijn vragen heb ik hem en leerlingen getriggerd zodat hij en anderen fel zouden gaan reageren om zo hun ware identiteit te onthullen en dat is allesbehalve een fijne. De tovenaar die hier het sterkst op reageerde heeft een verleden wat niet echt prettig is om te onthullen en KaAïda en mijn vader zullen mij dat geven wat voor dit moment genoeg voor mij zal zijn om hem blijvend te omzeilen als ik weer terug ga naar de opleiding. Ik weet nu even niet of ik het echt wil weten omdat het vaak veel beter is om niet te weten waar je je begeeft. Dan durf ik misschien niet terug te gaan en dat is nu precies wel de bedoeling dat ik nog een aantal keren terug zal gaan naar dit opleidingscentrum.

Dit is een man, een tovenaarsdocent die heel veel sterrenkinderen opoffert door ze in een diep ravijn met angst te duwen met de bedoeling dat ze er niet meer uitkomen. Hij leert zijn tovenaarsleerlingen hoe je dat het beste kunt gaan doen. Ik begrijp alleen niet waarom deze man allemaal sterrenkinderen in het ravijn wil duwen en tegelijkertijd snap ik het heel goed. Door de blessures die ze oplopen blijven sterrenkinderen twijfelen aan hun talenten en vermogens. Deze man is er zeer bedreven in om elk kind wat zich ook maar iets herinnert van een andere werkelijkheid, een andere planeet, andere dimensies direct uit te schakelen met zijn giftige pijlen. Deze tovenaarsdocent met vele maskers is een vrijwillig aangestuurd persoon vanuit het moederschip om elk sterrenkind de mond te snoeren en direct in actie te komen als hij maar het kleinste vermoeden heeft van herinneringen die niet door de beugel kunnen. Hij seint dit door naar het moederschip waardoor het moederschip met instructies komt om dit te ondermijnen en te onderdrukken op verschillende manieren. Daarna werkt hij zeer subtiel door het aantrekken van lijnen die uit zijn derde chakra komen en verbonden zijn met sterrenkinderen die niet mogen herinneren hoe bijzonder ze wel niet zijn.

Met deze man heb ik kennis gemaakt in heel veel levens op de grijze planeet en hij is de man geweest die mij natuurlijk meerder keren in het ravijn heeft geduwd vaak in opdracht van Sicc. Mijn herinneringen mochten er natuurlijk niet zijn en als ik ook maar iets wilde vertellen ging er van alles werken in mijn schild. Nu dat schild een soort plasmascherm er niet meer is werkt deze rem niet meer waardoor ik gisteren meer getriggerd heb dan dat mij lief is op verschillende manieren. Voor mijn vader en KaAïda is het alleen maar positief om dat daarmee informatie voor verdere ondermijning naar boven is gebracht van dit zeer verderfelijke systeem waarin heel veel kinderen gevangen zitten. Deze tovenaarsdocent heeft met mij verbindingen gehad om mij uit te schakelen. Hij is als slavendrijver verbonden met een hele grote groep sterrenkinderen die hij eronder moet houden en dat lukte hem gisteren niet. Hij probeerde op alle mogelijke manieren bewust en onbewust zijn verbindingen met mijn schild, mijn zwaktes te zoeken die er gelukkig niet meer zijn. Door zijn signalen werd er alarm geslagen in het moederschip en werd vanuit het moederschip opnieuw de verbindingen, communicatielijnen gezocht met mijn schild die mijn aanwezigheid waar dan ook zou verraden. Alles wat maar mogelijk was werd ingeschakeld op mij op te sporen met de door hen ontwikkelde technologie. Niets maar dan ook niets werkte meer wat enorme storingen en frustraties op heeft geroepen. Geen enkele implantaat, geen enkele trilling kon opgespoord worden die mijn aanwezigheid op de grijze planeet of een plek in de Hoge School voor Tovenaarskunsten zou kunnen verraden. Het bereik van deze gasten gaat maar tot een bepaalde dimensie en ik zit op zo’n moment veilig in een veel hogere dimensie waar ze geen toegang tot hebben ondanks dat ze denken dat ze alles kunnen zien, horen, voelen en besturen. Mijn fysieke aanwezigheid is waarneembaar door de tovenaarsdocenten en leerlingen maar alles wat zich in een hogere dimensies afspeelt kunnen ze niet waarnemen.

Op dat moment heb ik een tekening gemaakt bij een aantal tovenaarsleerlingen aan tafel dat mijn schild, mijn plasmascherm totaal vernietigd is en echt niet meer functioneert en toen sloeg de vlam in de pan zonder dat ze wisten waarom het in de pan sloeg. De tovenaarsdocent kreeg direct de impuls om contact te gaan zoeken met zijn grote groep kinderen die net als ik een plasmascherm hebben gekregen in dit moederschip en dat was nu net de bedoeling van mijn vader en zijn team waardoor en waarmee gisteren heel veel verloren sterrenkinderen zijn opgespoord binnen en buiten de Hoge School voor Tovenaarskunsten. Allemaal opgespoorde kinderen die net als ik een schild op hun rug  hebben gekregen om alle oorspronkelijke kwaliteiten en talenten te onderdrukken. Gisteren zijn sterrenkinderen opgespoord die nog een schild dragen en verbonden zijn met het netwerk van deze man met een zeer verderfelijk verleden. Hij is vrijwillig een slavenmeester of slavendrijver geworden net als Sicc. En heeft de opdracht gekregen om monden en harten te snoeren op verschillende manieren en dat doet hij nog steeds met veel genoegen. Het is zijn manier om zichzelf te voeden. Hij voedt zich met de energie die hij aftapt uit dit netwerk. Mijn schild heeft niet verbonden gezeten aan één meester maar aan meerdere en dat is gisteren maar weer eens duidelijk geworden. Ogenschijnlijk heeft Sicc meerdere meesters onder zich gehad maar dit systeem is nog niet helemaal in kaart gebracht.

De tovenaarsdocenten zorgen er nog steeds voor dat ze de verbindingen met de schilden in stand houden door de sterrenkinderen mee te nemen in hun opleiding, in hun omgeving en ontwikkeling zodat het afhankelijke netwerk in stand wordt gehouden wat ze hebben opgebouwd. Als zij reïncarneren dan reïncarneren er ook sterrenkinderen die aan deze verbinding  en /of navelstreng vast zitten. Door zijn ontmaskering gisteren zijn er sterrenkinderen ontdekt op de grijze tovenaarsopleiding die helemaal geen grijze tovenaar zijn of willen worden. Ze zitten vast aan een tovenaar die niet of zelfs nooit het beste met hun voorheeft en dat gebeurde gisteren. Dit werd gisteren zichtbaar, geopenbaard in alle heftigheid waar ik nu de effecten van voel in mijn hele systeem zowel fysiek als energetisch. Er is een bom gevallen die tot in het moederschip van de tovenaars zijn effecten heeft gehad

Door mijn verhaal werden sterrenkinderen getriggerd die net als ik zich weer gaan herinneren dat ze niet op de grijze planeet thuishoren en tegelijkertijd ook niet op de opleiding thuishoren waar ze op zitten. In de paniek die er ontstond bij de docent na het oplichten en laten zien van zijn verbindingen werd het voor het team van mijn vader gemakkelijker om hier op te reageren. Ze hebben gereageerd op verschillende manieren.

Door mijn verbinding met KaAïda, mijn draak en het ruimteschip van mijn vader heb ik bij één kind zonder dat de anderen dat in de gaten hadden alle valse contracten en verbindingen kunnen verbreken waardoor zijn schild op zijn rug direct behandeld en meegenomen kon worden door het ruimteschip van mijn vader. Dit is door niemand gezien vanwege slecht of niet functionerende derde ogen maar wel gevoeld door de tovenaarsdocent en enkele tovenaarsleerlingen. Hij merkte dat zijn verbinding geen invloed meer zouden hebben op dit kind en andere kinderen zonder dat hij kon zien welk kind dit in de ruimte is of was. Hij, deze tovenaarsdocent is gisteren losgekoppeld van heel veel kinderen en dat hebben we met elkaar gedaan. Een pittige strijd waar ik niet geheel ongeschonden ben uit gekomen maar nu ik weet wat we hebben bereikt ben ik moe en dankbaar tegelijkertijd. Het is heftig om te mogen beseffen dat ik mij midden in een wespennest begeef om sterrenkinderen op te sporen die vast zitten aan meesterlijke bedriegers in de vorm van tovenaarsdocenten met begaafdheden waar je het koud van krijgt.

Derde oog.

Wat ben ik blij dat het derde oog  bij heel veel gasten niet tot zeer slecht functioneert op de grijze planeet door de lage trillingen anders zouden ze dit allemaal kunnen waarnemen en met hun negatieve intenties kunnen gaan aansturen, aanvallen vanuit het derde oog. Het gevaar komt niet direct daar vandaan wat bij Sicc wel het geval was. Hij, een hooggeplaatste tovenaar stuurde aan vanuit zijn derde oog. Deze ontmaskerde tovenaarsdocent is veel lager in rang en/of stand en mag alleen aansturen vanuit zijn gevoel wat niet minder kwalijk is. Hij kan heel goed aanvoelen zonder direct te weten wat hij aanvoelt. Hij werkt vanuit zijn derde chakra op angst emoties van anderen van waaruit alle verbindingen zijn ontstaan met de schilden aangebracht op ruggen van sterrenkinderen. Zijn reactievermogen is niet zo snel als die van Sicc waardoor het Sicc altijd lukte om mij snel uit te schakelen. Dit gevoel van hem is zijn wapen die hij heel ondermijnend gebruikt naar iedereen die zijn spel niet doorheeft. Hij heeft helaas maar gelukkig voor mij zijn eigen spel ook niet altijd door. Dit spel vanuit het derde chakra heb ik wel door en voel, zie en hoor vrij snel wanneer dit gaande is. Zodat ik gepast en ongepast met mijn afleidingsmanoeuvres kan reageren.

Door mijn trigger werd een sterrenkind in het lokaal wakker en gaf hier uiting aan in zijn project wat de tovenaarsdocent opving als alarmsignalen. Hij probeerde dit sterrenkind direct te onderdrukken maar dom genoeg vroeg hij mijn hulp vanwege mijn voorgewende expertise op het gebied van manipulatie. Ik herkende meteen dit sterrenkind die ik gelukkig wakker heb kunnen houden nadat de giftige energie op hem werd afgevuurd vanuit het derde chakra. Op dat moment hebben we, mijn draak, Ka Aïda en ik een veilig filter rond dit kind kunnen aanbrengen. Dit filter is een beschermlaag voor alle giftige pijlen die door deze tovenaarsdocent op hem nu en in de toekomst worden afgevuurd. Ik heb dit kind snel kunnen toefluisteren dat ik hem hoe dan ook zal ondersteunen. Ik kom nog vaker terug op deze opleiding om nog meer van deze kinderen op te sporen die deel uit maken van een generatie die zich gaan herinneren dat de grijze planeet niet de planeet is waar ze thuishoren.

Twee sterrenkinderen.

Ik ben blij met de twee kinderen die ik gisteren heb ontdekt. De één gekluisterd onder een even heftig schild als ik en de ander niet met een schild maar wel weer met implantaten die geen fijne impulsen afgeven. Door de conditie check up van deze kinderen in het ruimteschip van mijn vader is duidelijk geworden dat deze kinderen sterk genoeg zijn om er door heen te komen en mijn bemoediging zal ze dat geven wat ze nodig hebben om zichzelf sterker te maken door de zelfsturing die in hun ligt te sluimeren. Ik vraag mijn vader of het nodig is om kosmische kristallen te brengen die volgens mij nu gebracht kunnen worden. Ik zie twee koesterende kristallen verschijnen voor mijn derde oog. Kristallen die ik kan gaan halen zonder de toestemming van Pittr. Vandaag is dat dus wat we gaan doen. Met de tovenaarsdocent gaan we nog even niets doen. Hij is enigszins verlamd en uit het veld geslagen door de actie van gisteren, die voor hem nog vele malen heftiger is geweest vanwege zijn falen in de strijd. Na een inwerkingsperiode van het medicijn wat hij toegediend heeft gekregen door mijn vader komt hij in de juiste gemoedstoestand voor een bezoek die ik niet alleen zal doen. Dan gaan we hem net zo uitschakelen zoals we dat ook met de andere tovenaarsdocenten hebben gedaan. Daarvoor moet het ingebrachte kristallicht , met een zeer hoge frequentie, eerst nog gaan inwerken op zijn hele systeem en dan vooral op zijn plexus solaris van waaruit hij stuurt en manipuleert. Mij kan hij in geen geval meer vanuit dit gebied sturen en dat is wel zo prettig om te weten. Ook doet het mij goed om te weten dat zijn derde oog potdicht zit ondanks de vele filmlagen, projecties die hem verbinden met zijn eigen moederschip. Dit zijn projecties, onzuivere waarheden, angstbeelden en afhankelijkheid die komen uit zijn eigen moederschip en die zien er heel anders uit dan de beelden die ik zie en  ontvang van mijn vader.

Twee sterrenkinderen.

De twee sterrenkinderen zijn mijn eerste zorg voor wie ik nu twee kosmische kristallen ga halen met mijn draak. KaAïda gaat in mijn tas en mijn muziekdoosje ga ik meenemen die vanzelf begint te stralen door mijn gedachte waardoor ik weet dat het de bedoeling is om het mee te nemen.

Ik vlieg met mijn draak naar de kristalvelden en weet direct waar naar toe te gaan . Het zijn twee kristallen uit twee verschillende velden wat voor mij betekend dat deze kinderen van twee verschillende planeten komen. Ik zie door hun gezichten heen die ze nu hebben hun misvormingen die ze met zich meedragen en zie hoe ze in slaap zijn en worden gehouden. De kristallen die ik voor ze ga meenemen gaan inwerken op herinneringen en het eventuele verslavingsgedrag wat ze nu hebben. Ik word enigszins triest van het hele gebeuren maar tegelijkertijd weet ik dat er gisteren een belangrijke overwinning is behaald ondanks mijn verzwakking door een fikse uithaal van monsters uit lagere dimensies.

Zonder er al te lang bij stil te staan doe ik de twee kristallen in mijn tas en vlieg naar de verschillende huizen waar deze twee kinderen vertoeven. Voor mij is het niet moeilijk om hun huizen te vinden en naar binnen te gaan om ze in hun diepe slaap te bezoeken. Ik merk aan het eerste kind veel verwarring en tegelijkertijd blijdschap betreffende mijn bezoek. Hij kan en wil het nog niet geloven wat er met hem is gebeurd en ik geef aan dat dat ook nog niet nodig is. Het besef zal gedoseerd binnenstromen zodat hij het kan verwerken op zijn eigen manier.

Hij is degene die ongeveer hetzelfde schild heeft gekregen als ik maar dan net iets anders. Ik ben blij dat het schild er niet meer zit en het kristal wat ik nu plaats in zijn rug, zal hem helpen met de genezing en herstel van zijn ware identiteit. Ik plaats het kristal op de achterkant ter hoogte van zijn hart waardoor hij de impulsen vanuit zijn hart veel beter zal gaan voelen. Hierdoor gaan oude verbindingen zich herstellen met zijn hersenen die de impulsen kunnen opvangen van zijn werkelijke thuis. Dat zal nog jaren duren voordat het zover is maar de eerste stappen zijn gezet voor de inwerking en doorwerking van dit herinneringsproces. Ik merk dat ik bedrukt mijn muziekdoosje uit mijn tas haal en voorzichtig aan het hendeltje draai. Door de muziek komen er lagen in dit kind los die opstijgen als blaadjes in de wind. Ik zie hoe deze lagen van hem worden opgevangen door een team van zijn eigen planeet. Ze verzorgen hem, wassen hem in helend water en merk toch ook hoeveel tranen er worden gehuild om dit kind. Zijn ouders zijn mij dankbaar en huilen bittere tranen nu ze hun kind mogen zien na al die duizenden jaren op de grijze planeet. Nu ze weten dat het zover is om zijn thuiskomst voor te bereiden doen ze dat met heel veel liefde. Dit is voor deze ouders een moment waar ze lang naar hebben uitgekeken, net als mijn ouders. Ze zullen zijn kamer, zijn huis weer klaarmaken en inrichten met dat wat hij zal herkennen. Ik wens deze ouders heel veel liefde en sterkte toe omdat ik nu weet dat zij net als mijn ouders door een heftig proces zullen gaan. Wat gebeurt er met je als je na eeuwen alle attributen, kledingstukken van een verloren gewaand maar geliefd kind door je handen laat gaan? Een kind wat duizenden jaren heeft vastgezeten op een planeet waarvan je weet dat het er ongezond en werkelijk gruwelijk is. Dat gaat geen enkele ouder in de koude kleren zitten en dus ook niet de ouders van dit kind. Door deze zorg die nu is geactiveerd wordt het kind nog meer gekoesterd vanuit het kristal in alle lagen van zijn bewustzijn. Het verlangen om echt naar huis te willen wordt geactiveerd nu het schild er niet meer is. Het schild wat al het verlangen onderdrukt die met thuis te maken is weggevallen en door dit wegvallen wordt het verlangen niet langer versterkt die de  trilling laag houden door seks, drugs en rock en roll. De werking van deze kunstmatige verlaging zal ophouden te bestaan in zijn beleving en daar ben ik erg blij mee om dat te mogen ervaren. Dit zal als grijze prut uit zijn systeem vloeien zonder dat hij het in de gaten zal hebben. Hij zal afscheid nemen van de grijze planeet op zijn manier en ik wens hem heel veel plezier toe met het nemen van dit afscheid. Dat is niet aan mij om te zien, te horen te weten of in te vullen. Ik weet alleen vanuit mijn eigen ervaring wat dit met mij heeft gedaan vanaf het moment dat mijn vader contact met mij kon maken en vrij kort daarna mijn schild van mijn rug werd genomen. Een onwerkelijk geworden verlangen, een diepe wens die eindelijk vervuld werd zodanig dat ik er zelf weer aan ging twijfelen. Nu weet ik beter maar uiteindelijk heb ik er ook tien jaar over gedaan om dit thuiskomen een plek te kunnen geven.

Dit bezoek aan dit kind brengt ook mij heling en vind het nu niet meer erg dat mijn rug gisteren een beste opdonder heeft gehad. Dit is het allemaal waard en dit is het waarvoor ik het doe. Elk kind is er één en er gaan nog heel veel volgen. Ik bedank zijn ouders voor de liefdevolle ondersteuning en laat het vervolgens los. Nadat ik een tijdje bij zijn bed heb gezeten met mijn muziekdoosje vertrek ik,  hem achterlatend met een grote glimlach op zijn gezicht. Dit gaat helemaal goed komen met dit kind. Ik vraag KaAïda of we nog meer kunnen betekenen voor hem en zij geeft aan dat alles is gedaan wat we nu kunnen doen. We kunnen dit kind helemaal loslaten vanuit vertrouwen, en dat doe ik bij deze. Ik heb gedaan wat ik heb kunnen doen, de smaak van deze overwinning is bitter met een beetje zoet als ik mijn best doe om de sporen daarvan nu te proeven door mijn verwonding en verdriet heen. Er valt nog genoeg te vergeven.

Sterrenkind nr 2.

Tijd om te vertrekken naar het volgende kind. Het kristal begint te gloeien en we vliegen naar een heel ander gedeelte op de grijze planeet. Dit kind is veel rustiger in zijn uitstraling. Ik mag bij dit kind het kosmische kristal direct plaatsen in zijn derde oog. Vanaf het moment dat ik dat doe begint dit kind enorm te stralen en zegt dat hij mij en Andah herkent. Dit maakt mij blij en tegelijkertijd voorzichtig alsof ik het niet helemaal vertrouw. Ik ben veel vaker op deze manier misleid en heb geen trek meer in deze spelletjes. Ik voel KaAïda in mijn tas en krijg een bevestiging dat het goed is. De herkenning klopt maar niet zoals ik het nu verwacht en of hoop. De herkenning zal nog vorm gaan krijgen bij hem en mij maar altijd anders dan dat ik het verwacht. Maar goed ook dat ik ook heel veel niet weet of niet hoef te weten. De ouders van dit kind juichen maar zo anders dan bij het vorige kind. Alsof het rouwproces zich hier allang heeft voltrokken. Dit kind is geheel vrijwillig gekomen mij te ondersteunen op de plek waar hij nu zit. Dit sterrenkind is undercover gekomen om met mij meer kinderen op te sporen. Zijn implantaten zijn niets vergeleken met de implantaten die ik heb gehad en ze spatten eruit als kleine belletjes. Het zijn heel veel hele kleine besmette kristalletjes die bij hem als implantaten zijn ingebracht. Er knappen banden om hem heen weg en een aantal kruizen verdwijnen uit zijn systeem. Hij staat op als een groot spreker met prachtige wijsheden verpakt in uitgesproken en geschreven woorden. Hij schrijft ogenschijnlijk oprechte gedichten en verhalen die niet aangestuurd zijn en of worden door machtige slavendrijvers uit het universum met valse overtuigingen en denkbeelden die bedoeld zijn om anderen eronder te houden. Zijn zelfsturend vermogen is groot en ik merk dat hij mij vaker heeft ondersteund in verschillende levens. Dit is een sterke ziel waar de tovenaarsdocent weinig tot geen geen enkele invloed op zal hebben. Deze jonge man doorziet net als ik snel een situatie en als ik terug ga naar de Hoge School voor Tovenaarskunsten zal hij direct op mijn aanwezigheid reageren en ik op die van hem. Hij zal mij helpen met het ontmaskeren van nog andere kwade geesten die daar rond lopen. En hoe we dat gaan doen zullen we beide wel merken. Dit sterrenkind is niet te vergelijken met het andere kind wat duizenden jaren heeft rondgezworven op de grijze planeet. Dit sterrenkind is een paar keer naar de grijze planeet gekomen om mij en anderen te ondersteunen in het evolutieproces van de grijze planeet. Zonder het goed te beseffen en voelen ben ik dankbaar met deze fysieke ondersteuning op de grijze planeet.

Ik zie hoe hij vanuit zijn slaap naar mij toeloopt en mij een sleutel aanreikt, een bloem, ringen en een trouwboekje met twee handschoenen, een witte en een zwarte. Hij wil mij hier iets mee vertellen maar ik weet nu nog niet wat het is. Hij knielt voor mij en zegt dat hij mijn trouwe dienaar is. Ik vraag of hij wil opstaan en dat het niet nodig is om te knielen. Dat knielen past niet meer in deze tijd maar hij wil op deze manier zijn spijt betuigen. Hij zegt dat het hem spijt dat hij mijn woorden vaak niet goed heeft begrepen en ze heeft verdraaid. Hij geeft aan dat hij met mijn woorden heeft gespeeld als een kind en dat hij dat nu niet meer zal doen omdat hij de consequenties daarvan zelf heeft ervaren. Hij weet nu veel beter. Hij weet heel goed wat het is om gemarteld te worden voor de woorden die je uitbrengt en oprecht meent. Door zijn martelingen heeft hij mij en zichzelf verraden wat ik hem op geen enkele manier kwalijk kan nemen omdat ik weet vanuit mijn eigen ervaringen wat martelingen met je doen. Dat is ook wat ik nu telepathisch tegen hem zeg. Hierdoor komt er een schijnheilige lucht uit zijn mond waarmee hij aangeeft dat hij zich anders heeft voorgedaan dan wie hij in werkelijkheid is. Ik vraag of mijn twijfel nu terecht is betreffende zijn ware aard. Mijn twijfel is niet terecht maar deze ziel heeft zichzelf en mij een aantal keren flink verloochend wat ik hem ter plekke vergeef. Deze opluchting zorgt ervoor dat zijn formaat vele maten kleiner wordt. En dat de jas die nu om zijn schouders hangt veel te groot is. Hij draagt een trouwpak waarmee hij mij vertelt dat hij toch ook heeft meegewerkt aan het verspreiden van geruchten betreffende mij die niet kloppen. Hij heeft het vrouwelijke aspect meerdere keren verraden wat hij nu komt goedmaken. Ik ben er blij mee dat hij dat gaat doen op zijn eigen manier en zal hem steunen daar waar ik kan. Ik hoor wel hoe hij wordt toegezongen om zijn herinneringen te activeren zodat hij snel kan gaan beginnen met zijn werkelijke opdracht. En naar mij toe hoeft hij zich niet langer groter voor te doen dan wie hij werkelijk is. Deze lieve jongen wilde wel heel erg graag bij mij in de buurt wakker worden en heeft daar zelf voor gekozen.  Ik bedank hem energetisch waardoor hij helemaal blij begint te trappelen.

Het muziekdoosje wil niet uit mijn tas komen en enigszins opgelaten en bedroefd verlaat ik het huis van deze jongen. Ook zal ik met dit kind mijn kennis niet kunnen delen. Tot op een bepaalde hoogte mag en kan ik hem vertellen wat ik weet en dat is voor mij zo verdomd weinig. Mijn vader geeft aan dat het hier gaat om langere termijn. Effecten van een actie zoals die van gisteren en of plaatsing van een kosmisch kristal worden pas zichtbaar op langere termijn en ik wil graag snel resultaat wat in deze niet mogelijk is. Ik versnel zeker processen, processen die anders meerdere levens zouden duren worden nu in één leven geactiveerd en gerealiseerd. Ik weet het en ik begrijp het, waardoor de kille eenzaamheid van deze grijze planeet even weer voelbaar door mijn botten trekt.

Ik draai mij om en zie dat de jongen mij nog een aantal attributen wil meegeven die hij niet langer wil. Hij heeft zichzelf heilig laten verklaren op de grijze planeet en daar wil hij nu vanaf. Het heeft hem op een voetstuk geplaatst waar hij niet gelukkig is en dat begrijp ik heel goed. Hij geeft mij zijn nep aureool en andere zaken die bij zijn status hoorden. Nu weet ik wat mij treurig maakt, deze instantie waar hij voor gewerkt heeft, heeft er alles aan gedaan om vrouwelijke aspecten te onderdrukken. Hij gaat dat herstellen wat hij zelf verbogen heeft en dat is zijn eigen keuze en verantwoordelijkheid. Daar waar ik kan zal ik hem ondersteunen, niet meer en niet minder. Voor mij is het een teleurstelling omdat het niet meer is. Aan de andere kant ben ik blij met de activatie van herinneringen die hij mag gaan beleven. Het is aan mij om deze jongen te vergeven voor wat hij heeft gedaan. Dit is van een hele andere orde dan de acties van de tovenaarsdocenten, leerlingen en grijze draken. Hij behoort tot een orde die beloofd heeft Andah te ondersteunen in zijn werk. Deze belofte heeft hij niet helemaal waar kunnen maken en dat is jammer voor hem. Ik hoop en wens hem toe dat hij krachtig en sterk in zijn nieuwe beloftes durft te gaan staan. Hij zal zijn nek opnieuw gaan uitsteken. Benieuwd wat hij gaat brengen. Ik zal hem ondersteunen daar waar ik kan maar ben gelukkig niet meer verantwoordelijk voor zijn keuzes. Hij mag helemaal zelf kiezen. Dit is voor mij loslaten en mij niet langer bemoeien met het levenswerk of missie van een ander.

Kakkerlakken en pissebedden

Na het verwijderen van luizen uit mijn nest wil ik samen met mijn ouders en Andah een aantal kakkerlakken en pissebedden verjagen uit mijn toekomstige werk omgeving op de grijze planeet. Ka Aïda stemt hier helemaal mee in vanwege de constante ondermijning die hier vanuit gaat. De bedoeling is dat we met een heel groot verdelginsteam aan de slag gaan. Het is een hele grote plaag die zich op de grijze planeet voordoet als geweldige ondersteuners voor het grijze systeem. Deze plaag heeft zich verspreidt over de hele grijze planeet en er komen gruwelijke dampen en gifstoffen vrij als deze gasten in de buurt zijn. Mijn ouders hebben een plek voor mij uitgekozen waar ik een bepaalde tijd relatief rustig kan werken zonder al te veel storing. Als eerste gaan we daar naar toe zodat ik kan gaan kennismaken met deze omgeving. De bedoeling is dat we deze omgeving schoonmaken van radioactiviteit en andere negatieve stralingen die daar nu nog flink op inwerken.

Ik vraag tijdens het werkoverleg of het nodig is om kosmische kristallen mee te nemen. Volgens mijn vader is dit niet nodig. De pissebedden en kakkerlakken verdienen geen kosmische, kostbare kristallen die alleen zijn weggelegd voor degene die echt en oprecht de grijze planeet willen omvormen tot een beter plek. Pissebedden en kakkerlakken hebben absoluut geen goede voornemens.

Mijn draak en andere prachtige draken landen in onze grote tuin. We bereiden ons allemaal voor om naar de plek te gaan die enigzins veilig gemaakt wordt voor mijn tijdelijke werkzaamheden op deze plek. Ik ben onder de indruk van dit enorme leger wat meegaat onder leiding van mijn vader. Ik zie niet alleen draken maar ook elfen, dwergen, diverse ruimteschepen en allerlei andere prachtige wezens die deze actie  ondersteunen.

Mijn vader geeft aan dat ik niet zoveel hoef te doen behalve waarnemen. Ik hoef geen kristallen te plaatsen behalve dat mijn aanwezigheid gewenst is voor de ontmaskering van een aantal peronen die de legers van de kakkerlakken en pissebedden aansturen. Met elkaar gaan we in verbinding naar een in eerste instantie prachtige plek op de grijze planeet. Het is er enigzins groen en waterrijk maar er zit heel veel vervuiling in de grond. Deze vervuiling is afkomstig van de chemische industrie en wordt onder het mom van rijke grondveredeling gepompt in natuurschoon die hier niet beter van zal worden. Er wonen in dit gebied een aantal personen die dit bewust doen omdat ze daar heel veel geld mee verdienen. Ze weten dondersgoed dat de grond meer dan vervuild is maar dat interesseert ze geen zak. Ze willen alleen eigen zakken vullen en dat heel veel kinderen ziek worden van deze giftige dampen die uit de grond komen vinden ze totaal niet interessant. We landen met elkaar om aan de slag te gaan met deze vervuiling. Dit gebeurt op verschillende manieren.

Ik zie hoe een aantal van deze leiders in dit gebied stevig beginnen te morren. Ze dulden onze aanwezigheid niet maar door onze overmacht zijn ze weerloos. Het enige wat ze kunnen doen is verschrikkelijk te keer gaan en verschrikkelijk schreeuwen en dreigen. Ze maken zoveel herrie dat je oren er pijn van gaan doen. Ze willen ons doodmaken en kapotslaan vanwege de broodwinning die wij hun afnemen. Ik glimlach en geniet hoe hier een einde aan komt. De leiders worden losgekoppeld van de legers die onder hun aanvoering in allerlei huizen kruipen om de boel te ondermijnen. Zo laten ze vloeren aanvreten van funderingen die aangelegd worden om kleur te gaan geven aan in deze omgeving. Een aantal pissebedden en kakkerlakken krijgen gezichten die dit heerlijk vinden om te doen maar op hun rug gaan liggen nu de leiders zijn uitgeschakeld. Ze kunnen zichzelf niet meer omkeren en dat is raar om te zien. Volgens mijn vader ben ik lang bezig geweest met het omdraaien van deze kakkerlakken en pissebedden zodat ze verder aan mijn fundering hebben kunnen knagen. Vanaf nu zal dat niet meer gebeuren in het gebied waar ik ga wonen als ik voor iets langere tijd op de grijze planeet moet zijn.

We laten de pissebedden en kakkerlakken op hun rug liggen zodat ze niet langer kunnen knagen aan de stoelpoten van een ander. Ze mogen hun eigen gistoffen die ze zelf produceren gaan inademen waardoor ze zichzelf verdelgen. Volgens Andah hoef ik geen medelijden te hebben. Ik ben volgens hem niet verantwoordelijk voor de chemische industrie die ze zelf instant houden door niet eerlijk te zijn naar zichzelf en anderen. Ze houden zichzelf en anderen constant voor de gek en drijven op angsten van zichzelf.

Ik krijg van Andah een verdelgingsspuit waarmee ik deze verraderlijke pissebedden en kakkerlakken te lijf mag gaan. Ik besproei ze met een energetisch filmlaagje waardoor ze mij niets meer kunnen maken als ik in dat gebied ga wonen als dat nodig is. Samen met mijn draak zorgen wij voor een filmpje rond elke kakkerlak en pissebed waarvan er duizenden rondlopen in dat gebied. Uiteindelijk gaan ze zichzelf verdelgen en uitroeien. Dit komt doordat er geen leiding meer is en ze zelf op eigen pootjes moeten gaan staan. Het hele gebied wordt groots aangepakt en ik krijg instructie van mijn vader dat ik niet op details hoef te letten. Met het hele team wordt het gebied groots aangepakt.

Door deze aanpak zie ik dat heel veel van deze pissebedden en kakkerlakken niet langer in dit gebied willen wonen. Ze trekken massaal weg en laten enkele leiders met lege handen achter. De reptielen die er wonen worden op een andere manier uitgeschakeld. Zeer doeltreffend zie ik uit het ruimteschip van mijn vader laserstralen komen die de reptielen verlammen. Na deze actie wordt een ander ruimteschip ingeschakeld met een grote stofzuigermond die eerst heel veel van de radioactiviteit uit de lucht en bodem haalt. Na het verdwijnen van deze activiteit worden reptielen opgehaald die de verlammingsactie niet hebben overleefd. Een hartstilstand is in de meeste gevallen een doodsoorzaak maar andere inwendige bloedingen zorgen er voor dat ze niet langer levend op de grijze planeet kunnen vertoeven. Ze worden afgevoerd naar een plek in het luchtruim waar ze in quarantaine worden geplaatst. De één na de ander valt om waardoor het al veel beter is om op deze plek te ademen. De lucht wordt enorm gezuiverd zodat ik er gewoon kan ademhalen en geen last ondervind van kwalijke dampen en kwalijke lieden. Ik loop voordat ze allemaal opgezogen worden langs een paar reptielen. Het uiterlijk van de verschillende reptielen is zeer fraai en uitzonderlijk en daardoor verraderlijk. Een paar die de geest hebben gegeven zijn bij mij niet meer aan het juiste adres. Ik wens deze reptielen heel veel warmte toe in hun koudbloedige lijven. Ik wens ze veel succes en dat ze nooit mogen terugkeren op deze grijze planeet die het verdiend om kleur te krijgen. Deze reptielen spugen grijze grondstoffen uit die de bodem niet veredelen. Deze gifdampen zorgen voor een dikke smoglaag in de atmosfeer die ervoor zorgt dat je vast geplakt blijft aan de plek waar je woont. Dan kom je niet in beweging en blijf je altijd in hetzelfde cirkeltje rondlopen. Veel pissebedden en kakkerlakken hebben hier last van en vreten zich vol met deze laag. Ze vermeederen zich heel snel als er veel van deze stoffen aanwezig zijn.

Ik mag ervaren dat door dit opruimen er veel gezonde beweging komt in dit gebied waardoor er veel meer positieve straling komt  en is die veel sterker en krachtiger is dan het negatieve waar veel van dit ongedierte afhankelijk van is. Ik bekijk nogmaals het gebied vanaf mijn draak in de lucht en ben heel tevreden over hoe het er nu uit ziet. Dit gebied kunnen we niet in één keer helemaal schoonmaken maar is nu meer dan acceptabel. Plezierig vind ik dat Andah mij laat weten dat dit gebied helemaal gaat opbloeien door een nieuwe generatie die het hier gaat overnemen. Sterrenkinden die nu worden geboren op de grijze planeet nestelen zich in dit gebied in de lostrillende vervuiling zodat zij het verder weg kunnen opruimen en weg filteren. Zo helpen we met elkaar kinderen te verlossen die er aan toe zijn om bevrijdt te mogen worden. Ik zie al een paar kinderen in dit gebied die mij gaan helpen en ondersteunen als ik daar ga wonen. Ik benijd deze kinderen niet vanwege de giftige plekken die zij hebben uitgezocht. Dit zijn kinderen die net als ik vrijwillig terugkeren om de boel flink in beweging te zetten. Ze wonen niet dicht bij mij in de buurt maar dicht genoeg. 

De aanvallen die ik in dit gebied mag verwachten zijn niet verlammend voor mij vanwege de bescherming die er is en de vele filters die nu worden aangebracht. Ik zie dat er een enorm huis voor mij wordt gebouwd waar ik veilig en rustig kan en mag vertoeven om dat werk te doen wat ik heb te doen.

Na de zuiveringsactie in dit gebied vertrekken we met elkaar naar een ander terrein. Dit is het gebied, de stad van de Hoge School voor Tovenaarskunsten. Hier gaan we op dezelfde manier aan de gang. In een straal van duizend kilometer word dit gebied aangepakt. Dit gebied grenst aan mijn tijdelijke woonomgeving die ruim tweeduizend kilometer daar vanaf ligt. Zo bestrijk ik straks met mijn krachten een enigzins gezuiverd gebied in een straal van tweeduizend kilometer en dat is behoorlijk wat.

Ook in dit gebied verdelgen we kakkerlakken, pissebedden en reptielen. De kakkerlakken en pissebedden vind ik niet meer interessant maar de reptielen die om vallen des te meer. Hun tongen hangen uit hun bekken en de één na de ander wordt opgeruimd. De positieve straling kunnen ze niet aan en het inwendige systeem slaat helemaal op hol waardoor het hart het begeeft. Een aantal rennen in paniek alle kanten op maar vinden geen enkel houvast. Ze proberen hun jongen te beschermen wat niet meer lukt. Zelfs de jongen weten niet meer wat te beginnen nu ze hun ouders kwijt zijn. Ze piepen ontredderd en raken alles kwijt wat hun houvast heeft gegeven. Een aantal smeken of ze met hun ouders meemogen en ik zie hoe een speciaal hulp team dit liefdevol begeleidt. Ik ben blij dat ik dit werk niet hoef te doen. Ik heb niets met reptielen en wens ze niet in mijn buurt. Deze klus is gigantisch en ik denk dat wij wel met z’n duizenden zijn om dit gebied schoon te maken. Diverse draken vliegen over dit gebied om het luchtruim zo schoon mogelijk te maken.

Van mijn vader krijg ik de opdracht om weer niet te letten op de details maar te kijken naar de grote lijnen. Ik hoef nu geen tovenaars en sterrenkinderen te bezoeken. Als ik wil mag ik een paar reptielen aankijken maar is niet nodig. Mijn vader wil mij laten ervaren dat er grote lijnen zijn waar ik mij nu mee bezig houd. Dit zijn plezierige acties die we met elkaar uitvoeren waaruit werk voor mij voorkomt die als het zich aandient om gerichte aandacht en zorg vragen. Door deze opruiming wordt de doorstroming in dit gebied gemakkelijker voor de vernieuwing die ik ga neerzetten. En dat is voor mij belangrijk.

Ik hoor nu in de Hoge School voor Tovenaars gekrijs afkomstig van een paar grote leiders van de reptielen. Ze zitten in de hoogste toren van deze opleiding. Het zijn leiders die door mijn vader en Andah worden losgekoppeld van de reptielen die zij weer aansturen. Ze behoren tot het superieure ras en laten de reptielen hele gore klussen opknappen. Ook deze leiders komen op zich zelf te staan waar ik mij niet druk over hoef te maken. Ze vinden mij totaal niet interessant omdat ik niet tot het superieure ras behoor. Dit zijn leiders die mij niet eens zien staan en van mijn vader krijg ik door dat ik dat vooral zo moet laten. geen aandacht aan geven en lekker laten rollebollen met elkaar waar ze het heel erg druk mee krijgen nu ze de reptielen niet meer kunnen aansturen. Dat zijn ze zich nog niet bewust maar als ze dat helder krijgen willen ze één ding en dat is elkaar overheersen. Dit bezorgd mij een opluchting vooral nu dat mij duidelijk wordt dat ook dit  ook belangrijk werkterrein wordt net als de kinderkampen die zich bevinden in de straal van tweeduizend kilometer.

Op dit moment geen emoties alleen maar een constatering en weet steeds beter wat mij te doen staat de komende tijd. En dat is waar ik helemaal voor ga ook al moet ik dan af en toe alleen naar dit gebied om dat te doen wat ik heb te doen. Ka Aïda is het hier niet mee eens. Zij laat mij nu weten dat zij en mijn draak bij mij zijn waarmee ik nooit meer mag onderschatten wat wij doen in dit gebied. Nooit,  maar dan ook nooit meer mijzelf onderschatten. Boos is Ka Aïda niet maar wel verontwaardigd. Ze vraagt mij nogmaals of ik dit nooit meer wil onderschatten, maar dan ook echt NOOIT MEER!!!!!! Bijna boos vraagt ze mij of ik om mij heen wil kijken. Nooit meer zal ik alleen zijn op de grijze aarde, NOOIT MEER!!!!!Echt nooit meer en dat kan ik nog steeds niet helemaal laten binnenkomen vanwege het isolement waar ik lang in heb gezeten. Hier ben ik uitgestapt en kan nooit meer terug naar dat isolement en dat is iets wat ik ook nooit meer wil. Dat wens ik niemand toe.

Vanaf nu gezonde actie en inzet met een focus. Geen versnippering meer van energie en aandacht geven aan zaken die er niet toe doen. Geen afleidingen meer en recht op mijn doel af met heel veel plezier en heel veel humor waardoor het lachen mij gaat bevrijden van de laatse loodjes tot 2012. Het zijn de laatste en daarna wordt alles anders. Ik kijk iedereen recht aan en na alles wat ik heb meegemaakt zijn die laatste loodjes peanuts.

Koekoeksjongen opruimen.

Vandaag ga ik met Ka Aïda koekoeksjongen opruimen. Dit zijn kinderen van de tovenaars die de opdracht hebben gekregen om alles wat mooi  en goed is te ondermijnen. Ze doen zich geweldig voor maar het zijn meesters in verleidingen. Het zijn de valse tonen in het geheel en ze verspreiden op subtiele wijze dat wat het superieure ras hen opdraagt te doen. Het zijn de wolven in schaapskleren die zich meesterlijk verbergen om zo dicht mogelijk bij mij, maar ook bij anderen die de grijze planeet weer kleur willen geven, in de buurt te kunnen komen. En dat dus maar met één reden en dat is ondermijnen. Sicc heeft er  voor gezorgd dat ik meerdere koekoeksjongen in mijn nest heb gekregen. Nadat je ze hebt groot gebracht vreten ze je op en zijn je eigen jongen uit het nest gegooid. Zeer vervelend en zeer verraderlijk. Ik overleg met Ka Aïda of het nodig is om naar de kristalvelden te gaan en ik merk dat het niet nodig is. We gaan vandaag met z’n drieën op stap. Mijn draak landt op het terras voor mijn werkkamer en ik bereid mij voor op een bijzondere vlucht. Ik voorvoel dat er is bijzonders gaat gebeuren maar wat is mij nu nog niet duidelijk. Ik wil eerst nog even langs mijn ouders en Andah om hun zegen te vragen. Deze krijg ik waardoor ik emoties voel die ik misschien liever niet wil voelen. Mijn vader laat mij voelen dat hij in de buurt is en dat ik gesteund word om dit onder ogen te zien. Ik mag gaan ervaren welke koekoeksjongen Sicc in mijn nest heeft gebracht om mijn krachten te ondermijnen. Doordat ik nu in staat ben om ze op te zoeken betekent het dat ik krachtiger ben geworden dan de koekoeksjongen. Ik doorzie en door voel de bedoelingen en dat heeft ze nu al doen verschrompelen tot nietszeggende luizen die nog wel in mijn nest zitten. Andah geeft mij een hele dikke zoen en na wat we gisteren hebben gedaan valt deze actie misschien wel in het niets. Waar ik nu misschien last van heb is de liefde die ik voel voor al die koekoeksjongen maar tegelijkertijd voel ik dat ik eraan toe ben om ze uit mijn nest zelf te werpen. De boel wordt weer omgedraaid. Ik ben de moeder die er geen zin meer in heeft om de koekoeksjongen van Sicc en anderen groot te brengen.

Hoge School voor Tovenaarskunsten

Na Ka Aïda in mijn tas te hebben gedaan ben ik eraan toe om op reis te gaan. Ik haal een paar keer diep adem en daar gaan we, met een enorme snelheid gaan we naar de grijze planeet waar zij zich bevinden. Ik zie dat er meerdere tovenaars kinderen bij elkaar zitten op één plek. Het is een groot schoolgebouw met meerdere verdiepingen  waar wij naar toe gaan.  Op deze school leren tovenaarsleerlingen hoe ze hun technieken kunnen verfijnen. Ka Aïda geeft mij aan dat ik ze alleen maar hoef aan te kijken, niet meer en niet minder. Nadat ik door mijn draak boven op het dak ben afgezet besluit ik het gebouw in te gaan. Het gebouw heeft een hele grote ingang en al snel verdwijn ik in de grote massa van tovenaarsleerlingen. Ik maak mij enigszins onzichtbaar zodat ik niet al te veel opval. Ka Aïda geeft aan dat ik gewoon rustig kan blijven en dat mijn oogcontact genoeg zal zijn om ze te herkennen. Ik ga de trap op en kom in een lokaal waar mijn aandacht wordt getrokken door een groep tovenaarsleerlingen die bij elkaar zitten en veel lol hebben met elkaar. Ik besluit om met een vraag naar deze groep te gaan. Ik ga vragen of ze mij kennen en of ik misschien zelf op deze school zit zonder duidelijk te maken wie ik ben. Ik vraag of ze Kamirah kennen en ze beginnen te lachen, ze beginnen heel hard te lachen en geven aan dat ze haar kennen maar dat ik haar zeker niet op deze plek zal vinden. Kamirah is voor hun een studieobject waar ze al hun skills op mogen uitproberen om hun krachten te testen. Het is voor de oudere jaars  weggelegd als ze op expert niveau hun examen willen afleggen. Ik vraag of ze mij daar iets meer over kunnen vertellen. Volgens de leerlingen moet ik bij de tovenaars leraren zijn omdat die de opdrachten geven aan de leerlingen die dit voor hun eindexamen mogen doen . De tovenaars leraren kan ik vinden op een hogere verdieping waar ze met z’n allen in één kamer zitten. Ik besluit dezelfde tactiek toe te passen en klop op de deur van de lerarenkamer. De deur wordt open gedaan door een oogverblindende blonde vrouw en vraag haar of zij mij iets meer over Kamirah kan vertellen die als studieobject wordt gebruikt voor het beoefenen van ondermijnende tactieken. Nee zij kan mij daar niets over vertellen omdat het geheim is maar zij wil mij wel doorverwijzen naar één van de leraren die mij te woord wil staan. Ze haalt één van de leraren waar ik direct de kriebels van krijg. Het is een hele grote man die vraagt wat de bedoeling is. Deze man heeft hele grote handen en een hele grote neus waardoor ik direct moet lachen, ik word voor de gek gehouden en dat heeft te maken met de verleidingskunsten die hier beoefend worden. Dit is niet de man bij wie ik moet zijn, ik merk dat hij helemaal niets heeft te maken met Kamirah en dat ik hem voorbij kan lopen. Hij geeft mij alle ruimte en mag hem passeren. Onder zijn grote neus zie ik een grote glimlach verschijnen. Ik loop hem voorbij en vraag of er leraren zijn die mij iets kunnen vertellen over het studieobject Kamirah. Ik doe mij voor als een leraar van een grijze tovenaarsopleiding en zeg dat ik nieuwsgierig ben naar dit project om misschien een samenwerking aan te gaan zodat we krachten kunnen bundelen waardoor we het niveau naar boven kunnen halen. Ik verbaas mij over mijzelf en hoe gemakkelijk dit gaat. Een paar komen direct naar mij toe en geven mij een hand, het is weer een dame die naar mij toekomt en vraag welke vakken ik beoefen. Ik vertel haar dat ondermijningstactiek en verleidingskunsten mijn specialisatie is en direct veert zij op. Door het opveren herken ik haar maar zij mij gelukkig niet. Ik kijk haar recht in de ogen, ze kijkt om naar andere leraren om te vertellen dat het heel interessant is wat ik beoefen waardoor een aantal anderen mij ook de hand willen schudden. Daardoor kom ik in de gelegenheid ze de hand te schudden en recht in de ogen te kijken. Al deze leraren zijn koekoeksjongen en het verbaasd mij hoe snel zij zich gewonnen geven doordat ik alleen al mijzelf voorstel met een valse naam en zeg dat ik een expert ben in verleidingskunsten. Na een grote voorstel ronde en handen schudden vragen ze mij of ik wil gaan zitten. Deze uitnodiging neem ik aan en moet mij inhouden om niet te gaan lachen. Ik herken ze namelijk allemaal en vind het interessant worden.Ik vraag of ze mij iets kunnen vertellen over het studieobject Kamirah en de tactieken die zij toepassen om haar te ondermijnen. Ik vraag hun wat ze doen met Kamirah, hoe, wanneer en waarom zij de leerlingen op Kamirah afsturen. Kamirah lijkt een toverwoord te zijn want ze willen allemaal wel vertellen en beginnen druk door elkaar te praten, te schreeuwen waardoor ze elkaar niet meer verstaan. Ik versta ze ook niet en besluit het gekakel te observeren. Het gaat hier om ego krachten die ze inzetten om Kamirah te ondermijnen. Deze ego krachten zijn heel venijnig en houden iedereen af van hun werkelijke krachten en machten. De verleidingen zitten in het opblazen van het ego denken en doen.

Kamirah aaien en paaien is een hele belangrijke. En dan het aaien en paaien vooral niet menen maar gebruiken om te verzwakken. Vanuit deze verzwakking is het goed om toe te slaan in het onderbuikgevoel. De intenties achter de woorden zijn niet echt en oprecht en zijn alleen bedoeld om opening te vinden en te krijgen in de onderbuik. Als deze opening is gevonden dien je stevige tikken uit te delen die Kamirah laat tollen op haar benen. Een aantal beginnen hard te lachen en vertellen mij dat ze ervan genieten als de klap is uitgedeeld. Wat ze wel jammer vinden is het herstel vermogen van Kamirah en dat ze daar  flink op  inzetten. Het pochen en stoer praten neemt toe en de verhalen met overwinningen worden enorm opgeblazen. Nog steeds willen ze dit herstel vermogen aanpakken maar hebben hiervoor nog niet de sleutel of code gevonden. Alleen experts mogen hier mee aan de gang omdat de tikken anders geen blijvend effect hebben. Wat ze heel vervelend vinden is dat het studieobject zich steeds sneller hersteld waardoor ze  niet meer geschikt is. Ze zijn zelf enorm aan het zoeken hoe ze de tikken het beste kunnen uitdelen en het is zo sneu voor de tovenaarsleerlingen als Kamirah niet meer doet wat ze zeggen. Ze vertellen dat ze best balen dat het besturingssysteem van Kamirah niet meer werkt. Ze laat zich niet meer manipuleren en dat is zo verschrikkelijk jammer Dat vertellen ze  niet aan de leerlingen maar hebben wel al vervangingen die ze  Kamirah blijven noemen. Kamirah bekt zo lekker en verkoopt heel goed. Ze halen er heel veel leerlingen mee binnen en daar draait het allemaal om. Anders kan de tovenaars opleiding niet blijven bestaan. Ik vraag of het klopt dat Kamirah al lang vervangen is door andere objecten die ze wel kunnen besturen. Ze blijven de objecten Kamirah zo noemen omdat dat zo goed bekt. De bevestiging hierop vind ik prachtig omdat ze toegeven dat ze de echte Kamirah helemaal niet aankunnen zonder het zelf in de gaten te hebben. Ze blijven een naam hanteren omdat het leerlingen trekt die graag willen leren hoe je Kamirah in elkaar kunt beuken maar ze hebben mij allang vervangen door anderen waarop ze hun pijlen richten. Dat is heel typisch en past helemaal bij deze grijze opleiding. De docenten zullen niet toegeven dat een kracht of macht sterker is geworden dan zijzelf. Ik kijk ze allemaal nog een keer aan en vraag of ze mij nog iets meer kunnen vertellen. Ze willen mij persoonlijk allemaal wel vertellen hoe ze trofeeën en medailles hebben behaald maar daar heb ik geen trek in. Het allerbelangrijkste is dat deze docenten mij vertellen dat ze mij allang hebben losgelaten omdat ze het niet van mij kunnen winnen. De effecten van de tikken bezorgen hun geen lol meer. Een paar houden een diploma omhoog en laten mij zien dat ze echt experts zijn geworden door het verslaan van de echte Kamirah. Lullig voor hen dat dat lang geleden is en dat de echte Kamirah ze ver achter zich heeft gelaten. Ze oefenen nu op hele andere poppetjes en ik moet hartelijk lachen om de barbiepoppen die ze omhoog houden die totaal niet op mij lijken. Wat is dit een enorme opluchting voor mij. Dit zijn geen koekoeksjongen meer maar nietszeggende luizen waar je af en toe last van kunt hebben. Ik knijp ze fijn tussen mijn nagels en ze spatten uiteen. Ik bedank ze hartelijk en stel voor dat als er samenwerking mogelijk is, ik er snel op terug zal komen. Ik moet er inwendig hartelijk om lachen en weet dat een samenwerking met deze gasten op geen enkele manier zal plaatsvinden. Met deze zielenpoten wil ik niet samenwerken en wens ze veel succes met hun opleiding. Jammer dat je met vergeelde diploma’s van vele jaren geleden nog steeds indruk wilt maken op leerlingen. Het is zeer achterhaald en stoffig en niet van deze tijd om met plastic poppetjes te blijven oefenen terwijl je zegt dat het in het echt zo werkt. Ik ben blij dat ze in kleine kringetjes zichzelf blijven herhalen waardoor het snel voor mij duidelijk wordt dat ze helemaal niets voorstellen. Ik begin plotseling hard te lachen om het expert niveau wat ze hiermee naar binnen, buiten etaleren en presenteren. Wat houden deze lui zich voor de gek. Ik vind het sneu voor ze dat ze tactieken en technieken overdragen die allang niet meer werken. Tegelijkertijd geniet ik ervan dat door deze oude manieren, oude strategieën er niet één grijze leerling meer wordt opgeleid  die mij aankan. Dit streelt mijn ego en het kost mij geen enkele moeite om deze grijze gasten uit mijn nest te ruimen. Het zijn niet meer dan kleine stofjes die met een klein beetje pisgeur  in mijn nest verblijven. De zure pisgeur wordt veroorzaakt door het roddelen over Kamirah. En over wie roddelen ze? niet meer over mij omdat ik die persoon, waar ze ooit van gewonnen hebben, allang niet meer bestaat. Denkbeeldig verwijder ik deze geur met een heerlijk bloemenextract en tegelijkertijd bezorgt deze schoonmaakactie mij heel veel plezier. Deze gasten keren nooit meer terug als koekoeksjongen in mijn nest. Ze worden niet meer door mij gevoed. Ik herken inmiddels mijn eigen kinderen aan wie ik  wormen zal aanbieden. Ik laat geen vette wormen meer in gulzige grijze snaveltjes glijden die alleen bezig zijn met oude achterhaalde opvattingen. Ze mogen elkaar gaan voeden totdat ze de grijze wormen zat zijn. Het is niet mijn verantwoordelijkheid om wormen voor ze te zoeken en dat heb ik wel een hele tijd gedaan. Ik voel de humor van Ka Aïda in mijn tas.

Zelfvernietiging

Ik vraag de leraren of ik een kijkje mag nemen in hun vertrekken, in de praktijk- en oefenruimtes. Ze voelen zich vereerd en bieden mij een rondleiding aan die ik vriendelijk afwijs. Ik wil geen plakkerige verhalen en de vrouw die mij aanbiedt dat te doen lacht met een mond waar ik alleen maar zwarte tanden in zie. Haar geur is weerzinwekkend en roept een enorme aversie bij mij op. Ik ben niet benieuwd wat voor lessen ze geeft terwijl KaAïda mij laat voelen dat ik heel goed weet wat deze vrouw de tovenaarsleerlingen bij brengt. Ze brengt één en al zurigheid naar binnen die je leert te verpakken op heel veel manieren. Haar specialisme zit in de smaken zuur en bitter. Zij vertelt hoe je hier gerechten mee kunt maken. Ik zie haar in hele grote potten roeren waar gruwelijke dampen uitkomen. Deze worden weggezogen door een installatie die deze zure dampen in het luchtruim brengen. Het zijn vette verstikkende dampen die ervoor zorgen dat je geen frisse lucht meer krijgt. Hierdoor krijgen kinderen ademhalingsprobleem en last van hun longen. Allerlei longziektes worden hierdoor veroorzaakt. Deze dame is expert in het verspreiden van deze misselijkmakende stoffen, dampen en energieën. Het is een heel merkwaardig fenomeen hoe zij zich zelf in stand houdt. Zij houdt zichzelf instant door de gruwelijkste dampen zelf in te ademen. Daardoor en daarmee houdt zij zich zelf in stand. Ook dat is een zelfvoedend systeem waar ze zelf afhankelijk van is geworden. Ze smookt als een ketter de meest gore sigaretten met allerlei stofjes die je hele systeem afbreken. Ze laat haar leerlingen experimenteren met allerlei recepten om het nog zuurder te maken zodat de effecten ervan nog grootser worden. Ik zie hoe ze met stevige teugen de zelf gemaakte sigaretten inhaleert en haar longen een enorme dreun geeft. Ze geniet ervan hoe haar longen een opdonder krijgen en de capaciteit afneemt. Hier gaat het om de tactiek zelfvernietiging. Ze vernietigt haar systeem waardoor niet alleen de longen aangetast worden maar haar bloedvaten gaan zich vernauwen en slibben dicht waardoor haar lichaam vast komt te zitten in pijnen die niet dragelijk zijn. Ook hier geniet ze van, ze nodigt haar leerlingen uit hetzelfde te doen en haar pad te volgen. Ze kent alle geheimen van stofjes die ze genoteerd heeft in manuscripten die de hele wereld over gaan. Deze stofjes hebben de meest aparte namen meegekregen zodat namen zorgen voor de verleidingen. Achter de namen zitten monsters die éénmaal ingebracht verschrikkelijk werk doen. Ze vraagt haar leerlingen de hele tijd om nieuwe namen te bedenken voor een verschrikkelijke inhoud. Hier zit de misleiding in en de toverkracht. Het gaat hier om de vormgeving van een verschrikkelijke inhoud. De functie is vernietiging die misleidend wordt gepresenteerd. Het wordt verpakt in amusement terwijl dood maken en vernietiging voorop staat. Inhoud, vormgeving en functie zijn niet op elkaar afgestemd zodat de communicatie van het product zeer misleidend is. Zij is expert in het overdragen van deze kennis en niet alleen dat ze veroorzaakt pijnen door het toedienen van allerlei magnetische stofjes die ervoor zorgen dat je afhankelijk wordt van deze zogenaamde mineralen die niets te maken hebben met natuurlijke preparaten die systemen herstellen. Het is een chemische industrie waar zij haar talenten voor inzet en met maar één bedoeling, het ontwikkelen van zoveel mogelijke ziektes en gezwellen die ervoor zorgen dat de sterrenkinderen vast geplakt blijven aan de grijze planeet. Deze magnetische afvalstoffen zitten in de aarde en in het luchtruim zodat de kinderen er niet doorheen kunnen met hun energie. De energie van de sterrenkinderen is werkelijk helemaal vol gepompt  met deze gewelddadige stoffen. Door het magnetisch veld worden ze gevangen gehouden op de grijze planeet. Mijn draak is een expert in het opsporen en opruimen van deze gruwelijke stofnesten die overal verstopt worden om ingebracht te worden als de tijd rijp is voor Kamirah experimenten. Heel wonderlijk wat deze dame allemaal op haar geweten heeft. Ik vind het niet moeilijk om te zien maar triest dat zij voor deze weg heeft gekozen. Ze heeft helemaal niet in de gaten dat zij zichzelf vergiftigd met haar eigen experimenten. Rond haar zitten grijze draken die net als zij verantwoordelijk zijn voor de verspreiding hiervan. Mijn draak ruimt nu op wat zij produceren. Gelukkig is mijn draak in staat om ongeveer honderdduizend draken in één keer aan te kunnen. Dat hoort misschien alsof dat er heel veel zijn maar dat is niets vergeleken met de grote hoeveelheid draken die op deze grijze planeet verblijven. Verstikkend hoeveel er rond lopen waardoor er nog vele eeuwen opruimwerkzaamheden nodig zullen zijn. Gelukkig ben ik niet de enige die samen met mijn draak deze chemische producties opspoort om het vervolgens uit te schakelen. Ik zie hoe mijn draak boven haar gaarkeukens filters aanbrengt die een zuiverende werking hebben.

Ik ben ongelofelijk trots op haar nu ik mag zien wat voor werk zij verzet. Boven de gaarkeuken van deze dame is een film aangebracht die ervoor zorgt dat zij mij en heel veel anderen niet meet kan besmetten. Hierdoor zijn wij immuun geworden voor stoffen die ook heel lang mijn systeem hebben aangetast. Deze film wordt ontwikkeld door de draken die hiervoor bevoegd zijn. Niet alle draken kunnen dit werk maar mijn draak is een meester in het aanbrengen van immuniteitssysteem waar werkelijk niets meer door heen kan komen van dit gruwelijke systeem. Hierdoor redt zij uiteindelijk heel veel kinderlevens. Het inbrengen van deze stoffen houdt daardoor op, op de plekken waar zij haar werk verzet. Zij is gigantisch en enorm krachtig. Zij is zo magnetisch dat de polen omgedraaid worden. Wat bedoeld is om negativiteit aan te trekken zet zij om naar een positieve pool zodat het negatieve niet meer langer wordt aangetrokken. Het negatieve magnetische veld wordt door haar omgezet naar een positief magnetisch veld wat bedoeld is om positievere energieën aan te trekken waardoor de sterrenkinderen zich weer bewust worden van wie ze zijn. Als de vette dampen uit het luchtruim verwijderd worden kan er weer gereisd worden naar de sterrenplaneten die rond deze grijze planeet staan. Het is ongelooflijk hoe ik vanaf deze plek mag waarnemen hoe de sterrenplaneten staan te schitteren rond deze gruwelijke grijze puinzooi. Deze energetische afvalberg is zo groot dat alle sterrenvolkeren opgeroepen worden om mee te helpen alleen is dat nog niet helemaal gelukt. Er zijn nog steeds sterrenpoorten die niet geopend mogen worden vanwege de verschrikkelijke plannen en uitingen die ze willen uitdragen en neerzetten op deze grijze planeet. Gelukkig heeft elke sterrenvolk wel een afgevaardigde die goedgekeurd is door de universele raad van twaalf volkeren waar boven weer een raad zit van het allerhoogst universum wat weer uit twaalf bestaat en zo kan ik nog wel even doorgaan tot ongeveer driehonderdtal raden die zich allemaal buigen over het grijze imperium wat heel lastig is en zich zeer vervelend gedraagt.

Mijn draak behoort tot het hoogste van al deze raden en is bevoegd om heel veel aan te stellen en dat doet ze met haar magnetische werking die soms een beetje op hol slaat omdat ze wordt afgeleid door krachten die haar proberen te ondermijnen. Dat zijn al die krachten die dit willen tegen houden en dat zijn helaas kinderen die bevoegd zijn om met haar besturingsapparatuur te mogen werken. Dit apparaat heeft een hele tijd op mijn rug gezeten met verschrikkelijke implantaten die er voor moesten zorgen dat het schild op zijn plek bleef zitten. Er komen nog steeds implantaten uit mijn rug die zijn ingebracht om mij te kunnen aansturen vanuit sterrenpoorten die nu nog niet aan en afgesloten kunnen worden. Via deze sterrenpoorten komen er nog allerlei gedrochten op de grijze aarde die het nog steeds heerlijk vinden om op mijn rug te gaan zitten. Dat is voor mij merkbaar nu ik op deze school voor Hoge Tovenaarskunsten rondloop omdat ze hier allemaal opgeleid worden om dit in stand te houden. Er zijn allerlei kwalen die ze nog steeds op mij projecteren maar mijn immuniteitssysteem word met de dag sterker en als het jaar 2012 is aangekomen dan zal mijn systeem geen enkele hinder meer ondervinden van deze vernietigende systemen. Tot die tijd zijn er haperingen die ik gelukkig op tijd herken en dat zijn ook de tegenaanvallen die uitgevoerd worden omdat de grijze draken en sterrenmeester van planeten zonder goede bedoelingen uit zijn om mij in alles te remmen maar gelukkig gaat dat niet meer gebeuren . Ik ben van binnen zo sterk dat ze met van alles en nog wat moeten komen willen zij mij weer in het gareel krijgen. In 1999 is er zoveel met mij gebeurd door van alles en nog wat dat het gewoon niet te bevatten valt wat ik allemaal wel niet hebben moeten doorstaan om alle tegenaanvallen te kunnen weerstaan. Dat zijn gigantische gevechten geweest in het luchtruim maar ook op de grijze planeet om mij blijvend te vernietigen.

Ik mocht niet als één van de eersten weer naar huis omdat ze weten dat ik dit zoveel mogelijk kinderen zal gaan vertellen en dat is niet de bedoeling.  Ze willen nu éénmaal de smerigheid in stand houden en willen niet nog meer kinderen laten vertrekken naar hun werkelijke thuis. Het is een gruwelijk web wat de sterrenraden hebben laten ontstaan onder het mom van gelijkwaardigheid en respect. Zo hebben ze mij ook misleidt om in een raad te gaan zitten met de bedoeling om het allerhoogst, het allerzuiverste te vertegenwoordigingen. Mijn misleiding is geweest dat ik hier voor de volle honderd procent voor ben gegaan totdat ik in de gaten kreeg dat de bedoelingen niet meer zuiver waren. Toen ik uit deze raad wilde stappen hebben ze mij op de meest gruwelijk manieren vastgehouden en dat werkt nu nog steeds door . Deze raden bestaan nog steeds en nog steeds willen ze niet het allerzuiverste communiceren. Vele eeuwen terug hebben zij zich overgegeven aan grote legers die zagen waar de raden mee bezig waren. En dat was het opbouwen van een schitterende planeet die ze Eureka wilden noemen. Het Eureka effect is hier nog steeds een afstammeling van maar werkt allang niet meer zoals het destijds bedoeld was. Niemand maar dan ook niemand kan zich nog herinneren hoe dat allemaal eens ingezet werd om lieden die niet het beste met zichzelf voorhadden voor de gek te houden. Dit was een manier om jezelf voor de gek te houden en dat is heel toepasselijk als je anderen wilt afleiden om vooral maar niet dat te gaan doen wat je werkelijk wilt gaan doen. Het Eureka effect is een gruwelijke gedachteprojectie van een aantal sterrenraden die zich hier mee bezig houden om de boel verschrikkelijk op te blazen en te sturen naar een doel of richting wat niets te maken heeft met je echte bedoeling van binnenuit. Het is een manier om je vast te zetten en dat werkt nog steeds . Ook ik word bij tijd en wijle nog steeds door deze zielen bezocht die mij willen verleiden met het Eureka moment en het Eureka gedrocht. Ik kan hier enkele voorbeelden van geven. Dit zijn de momenten dat ik gevoelig ben voor de mening van een ander. De anderen dringen mij hun mening op die doorgegeven wordt door grotere machten die dit aansturen. Je kunt het zien als een pinokkio die door zijn schepper wordt aangedreven om mij op een verkeerd spoor te zetten. Dat zijn dan grijze muizen, grijze ratten, grijze verhalenvertellers die met misleidende gedichtjes komen om mij voor hun karretje te spanen. Dit is ziekelijk en ook niet de bedoeling dat ik mij hierdoor laat misleiden. Gelukkig heb ik heel veel bescherming maar mijn goedgelovigheid is en blijft mijn zwakke schakel. Mijn zwakste schakel wordt op brede schaal aangepakt om mij te onderdrukken en niet dat te laten doen wat ik wil en dat is die kinderen bevrijden die daar aan toe zijn. Ze leiden mij af om die werkelijke kinderen op te sporen maar gelukkig komt daar nu een einde aan omdat we met heel veel geweld deze bedrieglijke raden hebben opgedoekt in het universum en op de grijze planeet waar ze fysiek en niet fysiek aanwezig zijn.

Zij mogen en kunnen mij niet meer misleiden omdat ik deze praktijken vanaf nu met heel veel humor ga neerzetten zodat ze zich verschrikkelijk belazerd gaan voelen door zichzelf en anderen. Het is niet aan mij om mij verantwoordelijk te voelen voor de effecten van deze humor die nog veel verder reikt dan dat ik in de gaten heb. Het zijn zeer uitzonderlijke zielen die zich met dit spel hebben beziggehouden en heel veel daarvan lopen nu rond op de Hoge School voor Tovenaarskunsten. Zij zijn hier de docenten en nog hebben zij niet in de gaten wat ze precies doen en niet doen. Zij sturen de meest gruwelijke gedachten op mij af om mij te vermoorden maar gelukkig heeft dat geen effect meer op mij. Het is niet normaal gewoon wat geleerd wordt om anderen te vernietigen en anderen bij de strot te grijpen. Ze hebben met elkaar niet in de gaten dat ze elkaar afmaken omdat ze op een veel te klein speelveld opereren. Het is werkelijk waar belachelijk wat ze hier leren en ik geniet ervan om dit nu te mogen doorzien met Ka Aïda in mijn tas. Al deze zere en tere zieltjes die de waarheid niet onder ogen willen zien schop ik uit mijn nest met heel veel plezier. Ik laat mij niet meer leiden door het aanstellerige gedrag van gepiep en gemiep wat nergens over gaat.

Seksuele projectie

Geen wonder dat ze mij het onmogelijk willen maken om met zaken aan de gang te gaan die mij terug zouden brengen naar mijn werkelijke thuis. Ik kan een hele waslijst opnoemen die op mij geprojecteerd is om dit tegen te werken. Zo zijn er jakhalzen geweest die op mij mochten pissen met bijtend zuur in de vorm van geslachtsdrift die ze niet meer konden scheiden van normale liefdevolle seksuele handelingen. Er zijn zoveel ratten of jakhalzen die een fantasie botvieren en prijsgeven op het moment als ze je zien. Hun enorme geslachtsslurven worden gigantisch groot en ze willen maar één ding. Ze noemen het neuken en dat is een keihard woord om vooral te mogen uitdrukken dat jij je onderwerpt aan gruwelijke fantasieën die in hun geest ontstaan. Ze voeden zich met porno die op allerlei plekken worden afgespeeld in de gore stad waar deze opleiding staat. Ook dit is een verleidingskunst om je maar zoveel mogelijk af te houden van dat wat jij voelt of wilt. Deze projecties zijn verschrikkelijk en worden gedoceerd door een verschrikkelijke vent met een kale kop. Zijn geilheid druipt uit zijn ogen en is gewoon niet normaal. Elke tiet die voor bij komt wordt door hem betast en gekeurd of ze groot genoeg zijn om mannelijke hormonen opwekken. Deze mannelijke hormonen zijn gewelddadig voor de geest en roepen heftige reacties op in de klieren die rond het keelgebied zitten. Deze klieren produceren stoffen die verbonden zijn met de eikels die alleen maar denken aan seks, seks en nog eens seks. Dat is gewoon niet normaal meer. Ze willen het liefst de hele dag hun slurf in de spleet van een ander duwen en het maakt ze inmiddels niet meer uit wat voor spleet dat is. Als het maar nat en zompig is maar de effecten ervan zijn meer dan verschrikkelijk. Zo hebben deze leraren die mij als studieobject hebben gebruikt en misbruikt mij gigantisch uitvergroot om vooral hun lusten op bot te vieren. Ik zie nu hoe de jongen die ik heb mogen bezoeken met Andah en mijn vader een enorme rat is die op deze school heeft gezeten. Deze rat is goedgekeurd door een heel team van deskundigen om maar zoveel mogelijk gorigheden de ether in te sturen. Deze mishandelingen zijn werkelijkheid geworden zonder dat deze jongen in de gaten had wat hij deed met de activatie van zijn derde oog. Ze hebben hem misbruikt om spelletjes te gaan spelen met systemen die nog niet beheerst kunnen worden zodat het roet kan strooien in het eten wat ik bereid. Ook hier zijn hele zieke geesten aan de slag die van alles en nog wat bedenken hoe je kinderen seksueel misbruikt. Ik ben en wordt nog steeds misbruikt door de kracht van deze gedachte die werkelijkheid wordt in een energetische laag die elke dag op mij word afgestuurd. Ze willen mij beheersen door hun seksuele lusten die mij gelukkig niet meer kunnen raken maar dat weerhoudt er niemand van om mij wel in een fantasie te misbruiken. Het systeem is zeer verraderlijk omdat het in allerlei grapjes verpakt wordt waar de meeste tovenaarsleerlingen zeer hard om moeten lachen. Ze leren hun fantasie te gebruiken op een verkeerde manier en dat is niet langer meer de bedoeling. Het gaat niet langer om het verwonden van anderen met je gedachten maar het gaat erom hoe je op een respectvolle wijze met elkaar om kunt gaan in het grote geheel. Ik zal straks naar een grote groep kinderen geleidt worden die hier allemaal last van hebben. Zij zijn ziek geworden van hun eigen gedachten en ook dat werkt zeer ondermijnend.

De bedoeling is dat ik deze kinderen ga opsporen wat voor mij nu niet meer moeilijk is nu mijn besturingssysteem helemaal defect is gebleken en ander krachten mijn systeem blijvend binnenstromen waardoor mijn licht capaciteit gigantisch is toegenomen. Door het toenemen van deze licht capaciteit verdring ik heel veel gedachten van anderen die in mijn systeem willen komen. Het misbruik door seksuele fantasieën blijft  buiten mijn systeem wat ik aanbreng in het filter van deze opleiding. Het in ongelofelijk hoe Ka Aïda, mijn draak en ik samenwerken om deze filters aan te brengen. Deze filters laten vanaf nu geen sporen van deze bedorven luchten doorkomen in het aardse systeem en in het luchtruim. Onze snelheid van werken is ongekend en voordat de tovenaarsleerlingen het in de gaten hebben, hebben wij ons werk weer verricht. Ongezien, onopgemerkt en zeer sneaky sluipen wij binnen om vooral dat te doen wat wij hebben te doen en dat is al deze vervuilde systemen op te ruimen in deze Hoge School voor Tovenaarskunsten.

Ik lach en voel de glimlach van mijn draak en van Ka Aïda. Het werk wat we verrichten is goor en je werkt met je handen om de gorigheden uit de lucht te blazen maar dat is nog niet alles. Het is voor mij nodig om bij tijd en wijle even afstand te nemen zodat ik het geheel weer beter kan overzien. Ook hier wordt dan stevig aan mij getrokken. Juist mij weghouden van rust is een gruwelijk gevaar en dat is zeer sneaky hoe dat werkt. Constant word ik uitgenodigd om leuke dingen te gaan doen terwijl mij dat afhoudt van het werk wat ik echt wil gaan doen en dat is één die inwerkt op het schuldgevoel van mijzelf en anderen. Je wordt er gewoon kotsmisselijk van als je merkt en opmerkt hoe subtiel en zeer vervelend dit is. Je wordt de hele tijd uit je systeem getrokken om je vooral weg te houden van allerlei zaken die om aandacht vragen in jezelf. Deze verleidingen krijgen benamingen en titels die zeer verraderlijk in je interne systeem werken.

Zo werkt alcohol als een afleiding die je tegenwerkt in alles wat je werkelijk wilt bereiken. De hele maatschappij van de grijze draken is hiermee doordrenkt. Alcohol wordt op hele doeltreffende manieren aanbevolen en aangesloten op het systeem om zoveel mogelijk draken, tovenaars en sterrenkinderen verslaafd te houden. Het wordt verwerkt in recepten, het wordt verwerkt in adviezen om je aan te moedigen om elke dag een slokje te nemen omdat het goed zou zijn voor je hart wat natuurlijk de grootst mogelijke onzin is. Het is helemaal niet zuiverend zoals door grote industrieën verkondigd wordt maar het is benevelen voor je ware zijn en voor het werkelijke bereik van je hersenen. Je hersenen kunnen golven opvangen die voor het bereik de alfa golven nodig hebben. Het verslavingsproces van alcoholist is dat je er juist van wordt weerhouden om in deze frequentie van je hersenen te blijven. Je wilt niet weten hoe schadelijk het is voor je hersenen en ondanks dat we dat weten doen wij er niets mee en dat komt door de zware belasting die hier op ligt. Eeuwen en eeuwen lang is dit middel gepromoot om kinderen eronder te houden zodat de slavernij in stand gehouden kan worden. Nu is dat niet iets wat zomaar uit het luchtruim te verwijderen is. Maar dient wel vanuit vasthoudendheid in mij neergezet te worden omdat dat dit nog steeds één van mijn eigen zwaktes is waar flink op wordt ingezet. Ik wil stoppen met drinken maar het lukt mij niet terwijl ik direct voel dat mijn benevelde geest niet meer dat doet wat ik wil. Mijn loslippigheid is één die hierdoor gestimuleerd wordt en dat is niet meteen handig als ik de tovenaars wil uitschakelen in het grijze gebouw.. De grijze tovenaars hebben bierbrouwerijen opgezet die ze laten sturen door de bierbrouwers uit het universum en dat zijn een paar hele machtige giganten die hun winsten niet willen opgeven. Ze verdienen ongelofelijk veel geld met deze recepturen die vernietigend zijn voor de geest en dat is dan nog lang niet alles. Zij werken samen met hartspecialisten die geen enkele samenwerking dulden met De Meesters van het Goede omdat dan zij ook al hun aandelen kwijtraken in deze handel. Door mij dit te realiseren merk ik hoe klein het aandeel van Sicc is in mijn systeem. Er zitten veel grotere machten achter de touwtjes die Sicc en anderen hebben aangestuurd dat Sicc helemaal in het niet valt bij deze giga sukkels die het met niemand maar dan ook werkelijk met niemand goed voor hebben. Wil ik mijn zuiverheid behouden dan is het voor mij belangrijk om in mijn systeem niet meer van deze kwaadwillende stoffen te stoppen die mij alleen maar belemmeren in het werk wat ik verzet. Ik ga zeer glazig kijken en zie bijvoorbeeld alles dubbel waardoor ik in lagen ga werken die niets meer te maken hebben met de lagen waar ik in kan werken. Het is aan mij om in de hoogste regionen te werken zodat het geheugenveld wordt opgeruimd om alle onzin die verkocht wordt op deze planeet voor eens en altijd de nek om te draaien. Mijn helderheid is hierin wenselijk omdat dit een gave is die alleen aan mij is voorbehouden en dat is dat ik dit mag zien zonder dat een ander dit weet. Het is niet aan mij dat ik de tovernaarsleraren en leerlingen ga vertellen hoe wij dit gaan doen maar dat we er wat aan doen is wel duidelijk. Ik kan heel ver terug in de tijd en mag zien wat de tovenaaarsleraren en leerlingen in het verre verleden hebben gedaan om mij te misbruiken. Dat is niet altijd even fijn om te weten en te zien maar dat kan ik gemakkelijk aan omdat het met de nodige humor verpakt wordt die we met z’n allen neerzetten in de ether omdat anders dit werk niet te doen is.

Het is verrekte zwaar om dit werk te mogen doen en ga er maar aanstaan als jij ziet dat mensen je hebben opengereten omdat jij gebruikt bent om deze meest gruwelijke lusten op bot te vieren. Dat gaat niemand in de koude kleren zitten en mij dus ook niet. Dat is de reden waarom Andah mij het niet wilde laten voelen en mij afzijdig heeft gehouden van een gruwelijk tafereel op een behandeltafel waarop ze mij hebben vastgebonden om dat te doen wat ze wilden doen en dat zijn de mishandelingen die ik heb ondergaan in het ruimteschip waar ik het schild heb gekregen. Alleen al het aanbrengen was een ware marteling maar de testen of het goed werkte waren vele malen gruwelijker. Ik zie nu een tovenaarsleerling die ik herken uit het ruimteschip. Het zijn een aantal docenten en studenten die allerlei mishandelingen hebben bedacht om het schild te testen. Ik loop ze voorbij en kijk ze in de ogen. Het gekke is dat ik er nu geen moeite mee heb om ze aan te kijken en dat heeft te maken met de emoties waarvoor ik afgeschermd wordt. Maar ik herken ze wel en zij herkennen mij zonder te weten wie ze herkennen en daar ben ik blij mee.

Al die tovenaarsleraren en leerlingen waar ik nu mee te maken heb zijn al die mannen en vrouwen die in het ruimteschip hebben gezeten van verschillende raden om mij tegen te werken op de meest gruwelijke manieren.

Om ze te ontmaskeren mag ik in de diepte schouwen en dat is de kracht van Ka Aïda die mij dit aanreikt vanuit een ver verleden. Zij is het die dit schouwen toegankelijk maakt met het nodige genoegen omdat daarmee recht wordt gedaan aan al die zielen die op een gruwelijke manier zijn mishandeld, misbruikt en zijn vernederd tot op het bot op de meest erbarmelijke en zorgwekkende manieren. Ik mag nu bij de tovenaars rondlopen om ze verder te ontmaskeren zonder dat zij mij ook nog maar op wat voor manier schade kunnen toebrengen. Ik word van uit de zuivere raad van mijn vader ondersteund op alle plekken waar ik kom en ben geweest in een ver verleden. Mijn werkelijke leeftijd is zo gigantisch dat ik mij er niets bij kan voorstellen als dit geformuleerd wordt. Het is niet nodig om het te communiceren maar wel dat ik heel veel levens heb gehad die niet eenvoudig zijn geweest voor een zielenwezen die daadwerkelijk afkomstig is van Arcturius, een planeet die zoveel voorsprong heeft op die grijze planeet dat je wel kunt janken om al die kleine dingen die we hier weten wat voor de grijze tovenaars een ver van mijn bed show is geworden. Zij weten niet meer dat er sterren zijn waar je naar toe kunt reizen. Ze weten niet meer dat er sterrenstelsels zijn die niet fris zijn. Zij weten niet meer wie ze werkelijk zijn, het is jammer om te mogen vermelden dat het nog eeuwen gaat duren voordat al die rotzooi is opgeruimd. Ik heb vele eeuwen doorgebracht op een planeet waar ik altijd moeite heb gehad met het ademen en dat heeft te maken met alle gorigheden die als een vette laag in de kosmos hangen. Een drukkende vette laag die mijn verbinding met mijn zielenthuis altijd heeft verstoord en verstopt.

Ik kan weer terug naar mijn echte thuis en deze verbinding kan door niemand meer vernietigd worden dat is ook de reden waarom ik dit nu pas naar buiten kan brengen omdat dit heel lang onmogelijk werd gemaakt door hele zieke geesten die de grijze planeet helemaal niet willen redden. Ze willen het liefst de hele boel opblazen om daarmee alles wat ze hebben neergezet te vernietigen. Het is alleen jammer dat dan alle vervuilde brokstukken in de ether voor vele miljarden jaren blijven hangen. Hiermee geen verantwoordelijkheid nemen voor eigen daden en gedrag. De allerhoogste sterrenraad waar mijn ouders deel van uit maken hebben besloten dat de de grijze planeet een kans verdient om eigen rotzooi op te ruimen en dat ze daarvoor de hulp krijgen van heel veel zielen die op dit moment incarneren bij zielen die zeer vervuild zijn.

Deze sterrenkinderen die heel helder zijn snappen niets van alle praktijken en raken daardoor soms in een verschrikkelijk isolement zoals het elfenkind die in werkelijkheid een hele bijzonder ziel is die uit de allerhoogste raad komt die veel met die van mij overeenkomt. Alleen mogen wij niet samenwerken omdat hiermee hij en ik in een hele gevaarlijke situatie komen. Wij mogen hier niet over praten en dat is gelukkig bij hem en mij verzegeld. Hij snapt het heel goed als ik dit zeg en hij weet ook wat de reden hiervan is. Zowel hij als ik krijgen heel veel te verduren en dat al vele eeuwen lang. Hij is niet voor niets in mijn buurt maar dat zegt meer over zijn keuze dan over de mijne. Hij is één van de sterrenkinderen die echt weten waar ik voor sta en dat kan hij haarfijn aanvoelen. Hij heeft niet meer nodig dan af en toe bij mij te zijn zodat zijn systeem vanuit mijn systeem wordt opgeladen. Het is niet voor iedereen weggelegd om anderen te laden met allerlei geheimen die bedoeld zijn voor de gehele evolutie van de mensheid. Dit elfenkind is zeer speciaal voor mij omdat hij mij heeft terug gezet in de positie die ik wenste en dat is niet meer bij tovenaars meesters te blijven hangen die niets goed met mij voorhebben. Hij is het die heeft doorzien dat er meesters, tovenaarsleraren en leerlingen zijn met valse overtuigingen en die zijn er heel veel op de tovenaars opleiding. Dit elfenkind voelt het gigantisch aan op een subtiele wijze met zijn gehoor. Hij heeft in de gaten gehad dat hij met zijn klanken en harmonieën hier een aanzet in kon geven om mij naar een hoger plan te tillen en dat heeft hij mij gegeven omdat hij onvoorwaardelijk voor mij gaat en ik voor hem. Wij hebben elkaar vele levens de hand boven het hoofd gehouden omdat we van elkaar wisten dat we dingen voelden die op geen enkele manier passen bij de herinnering aan ons werkelijke thuisfront. Dit lieve elfenkind is een kind wat niet van Arcturius afkomstig is maar van een planeet wat nu net weer heeft besloten om te gaan samenwerken in het grote geheel. De naam daarvan houd ik nog even geheim omdat ook dit nog niet door iedereen ondersteund wordt. Hiervoor heb ik alle respect want ik wil niets liever dan na vele duizenden eeuwen op een planeet die nooit de mijne is geweest en geworden langer vertoeven dan noodzakelijk.  En dat is ook niet meer nodig nu voor het eerst weer een sterrenaansluiting is gemaakt met Arturius. Dit is een planeet die ervoor gekozen heeft om de grijze planeet te steunen in een heftig proces van transformatie die nog vele eeuwen in beslag zal nemen. Op een gegeven moment heb ik mijn cadeautje afgegeven en kan ik voor een langere tijd terug naar een planeet waarvan ik weet dat het mijn geliefde planeet is zonder verstrikt te raken in het paradijs waar al die sukkels het over hebben.

Het zijn de meest verschrikkelijke verhalen waar ze in geloven en dat is niet meer aan mij om daar ook mijzelf nog langer voor te laten lenen. De sukkels hebben hoeren gemaakt van de meest prachtige zielen die ooit afgedaald zijn om mensen te willen helpen op een respectvolle wijze. Het kwam de hoge heren niet uit dat deze vrouw hun plannen doorkruisten en daarom hebben ze haar voor de zoveelste keer weer vastgezet op een verschrikkelijke manier. Dubbele kruizen hebben ze nodig gehad om mij te temmen en nog was dat niet genoeg . Ze hebben mij de mond gesnoerd door te vertellen dat ik een waanzinnige was die zo nodig van een ander planeet moest komen om vooral maar indruk te maken op allerlei lieve kindertjes terwijl ze zelf een Sinterklaas bedacht hebben om iedereen voor de gek te houden.. Gelukkig is dit kruisiging systeem voor mij verleden tijd. De laatste sporen mogen tot 2012 opgeruimd worden en dan is het echt definitief voorbij.

Dan ben ik weer Kamirah die ik was voordat ik besloot naar een planeet te gaan waar ze mijn hulp hadden gevraagd voor een lastige klus. Dat is een misleiding geweest om mij te betrekken bij een schandaal die door een raad van twaalf was veroorzaakt. Ze hadden beslissingen genomen waarvan ze de gevolgen niet meer konden overzien en hebben zichzelf afgevraagd hoe het beste op te lossen. Dat was natuurlijk niet eenvoudig omdat ze wisten dat ze hadden gespeeld met krachten die ze niet konden beheersen. Mijn goedgelovigheid die een natuurlijke manier van zijn is op Arcturius werd ingezet om mij te misleiden zodat ze met mijn krachten konden herstellen wat ze hadden geruïneerd. Toen dat niet lukte hebben ze plannen gemaakt om mij hiervoor te straffen. En hebben ze dat gedaan waardoor de grijze planeet helemaal op zichzelf is komen te staan. Niet normaal wat ze hiervoor hebben opgeofferd. Ze wisten dat ze dit veroorzaakt hadden en nog steeds willen ze nu niet toegeven wat ze toen hebben gedaan. Nog steeds offeren ze vele levens om hun eigen praktijken eronder te houden maar dat zal ook vanaf 2012 onder grote begeleiding geopenbaard worden. Het is één van mijn taken om hieraan mee te werken zodat het echte recht kan geschieden. Dan zal ik zeker nog heel vaak naar de grijze planeet gaan maar kan dan ik niet meer langer blijven op de plek waar ik nu af en toe woon en werk als ik op de grijze planeet vertoef.

Mijn werkzaamheden voor de grijze planeet bestaan er nu uit dat ik al veel openbaar wat door heel veel oren niet gehoord wil worden . Door de openbaringen die ik nog te zien krijg werk ik aan het openbaren van een heel groot seksschandaal wat al heel veel eeuwen wordt bedekt . Al mijn openbaringen die alleen worden opgedragen aan verschillende drakenmeesters is bedoeld voor het verdere evolutieproces voor de grijze draken en tovenaars die met deze praktijken heel veel gestolen kinderen vasthouden. Maar daarover hoef ik mij volgens Ka Aïda geen zorgen te maken. Tegen de tijd als het wordt uitgebracht ben ik allang weer vertrokken en weet niemand dat ik er ben geweest. Als drakenmeester kan ik mij onzichtbaar maken als dat nodig is om te zoeken in archieven die voor heel veel bestemd zijn maar achter gesloten deuren liggen in het grote bedrijf van de Hoge Tovenaarskunde waarvoor je eerst bevorderd moet worden tot in de hoogte graad zodat je rechtstreeks met een God kunt praten die je de gruwelijkste dingen influistert. Het is werkelijk lachwekkend hoe ze zich verkleden met mijters, jurken en een  staf om posities aanzien te geven die nergens op zijn gebaseerd. Posities die al eeuwen lang met heel veel geld en macht gekocht kunnen worden.

Seksueel misdrijf

Mijn taak is al jaren om deze praktijken naar boven te halen en ik heb ervoor gekozen om verschillende keren te incarneren in families en gezinnen die hier heel veel mee te maken hebben. Eeuwen lang heb ik dit vrijwillig gedaan en ondergaan om dat los te maken wat ik kan losmaken met mijn beperkte middelen die toch wel wat effectiever waren dan dat de meeste dachten. Maar daar gaan we nu niets over vertellen dat zijn de geheimen van een ware drakenmeester die inzicht bieden in allerlei situaties waar nu de meeste nog van smullen als ze het horen maar inwendig niet meer is dan een fikse roddel die ze allemaal de das zal omdoen. Hier gaat het om partijen die aangemoedigd hebben om kleine kinderen te mishandelen, kleine kinderen te misbruiken en te bevuilen met gorigheden die echt niet gemakkelijk zijn. Dit heb ik zelf aanvaard om te ondergaan om op de moeilijkste plekken te komen zoals in het bordeel van Sicc en zijn ouders wat niet meer is dan een vuile plek waar je leert je gedachten op gore manieren te projecteren op kinderen zodat er ook echt gaat gebeuren wat jij wil vanuit onoprechtheid, gemeenheid en nog veel meer van dat soort negatieve zaken. De vettigheid druipt er van de muren en dat willen ze in stand houden omdat ze niet meer willen weten wie ze werkelijk zijn. Hun aderen zijn dichtgeslibd net als de aderen van heel veel anderen en dat dichtslibben kun je met de kracht van je gedachten opheffen als jij dat wil. Maar dan dien je het negatieve om te zetten naar het positieve en te stoppen om allerlei ranzigheden te projecteren op anderen en jezelf. Zo lang ze hun grote lul nog in kleine kinderen stoppen is dit probleem nog lang niet uit de wereld geholpen. Sorry dat ik dit zo zeg maar het is werkelijk walgelijk wat er bedacht wordt om de dikke vette lagen op de muren te behouden en dikker en dikker te laten worden. En dat blijft elke dag maar doorgaan en doorgaan waar werkelijk nu nog geen enkel kruid tegen gewassen is. Sicc is ook in dit verhaal maar een klein misserig onderkruipertje wat ik allang bestreden heb maar heb hem  nodig om alle herinneringen hieraan op te halen zodat ik deze ranzigheden op een gepast wijze naar buiten kan brengen zonder dat ik op al teveel tere tovenaarszieltjes trap. Die gore Sicc zit allang niet meer in mijn nest maar is nodig voor mij om op te projecteren. Hiervoor heb ik alle rechten ontvangen om dit te mogen doen zonder dat dit schade aan Sicc, de planeet of het universum brengt. Het helpt mij omdat wat voor mij ranzig en vuil is naar boven te brengen. Rampzaligheden die niet van mij zijn. Vanaf nu heb ik daar genoeg over gezegd en wil ik mijn energie daar niet meer langer aan verspillen.

Emoties

Soms voel ik emoties die in het collectieve veld worden opgeruimd maar zijn niet per definitie van mij. Ook al zijn de valse raden van twaalf erbij gebaat dat ik dat blijf geloven zodat ze mij eronder kunnen houden en ook daar heb ik geen zin meer in. Het is verschrikkelijk hoe emoties gebruikt en misbruikt worden om je te laten geloven dat het aan jouw ligt daar ga ik morgen of overmorgen mee aan de slag met mijn ouders en Andah. Eerst wil ik met Ka Aïda langs een paar tovenaarleraren en leerlingen die uit mijn nest moeten die veel minder heftig zijn dan Sicc en Hiddea.

Gillende keukenmeiden

Ik vind het geweldig om te merken hoe er inmiddels heel veel van die kleine luizen uit mijn nest springen. Ze springen gillend alle kanten op nu ik tactieken bewust doorzie en ze niet meer langer in mijn buurt willen vertoeven. Ik ga op mijn gemak rondlopen in de grote hal, mij nestelen en ga observeren wie niet bij mij in de buurt wil komen zonder dat ze dat in de gaten hebben. Ik besluit hiervoor in de grote centrale hal te gaan zitten op een bank achter een grote plant zodat ze mij kunnen voelen maar niet kunnen zien. Ik zie een paar dames gaan gillen op hele hoge hakken. Gillend en krijsend lopen ze door de gangen en geven aan dat ze achterna worden gezeten door grijze draken die alleen maar seks met ze willen hebben. Ik vind het vermakelijk om te zien omdat ze achter elkaar aan lopen en gillend elkaar beschuldigen. Het is zelfs niet meer duidelijk wie een leraar of leerling is. De leerlingen zijn leraren en andersom maar blijven elkaar met modder bekogelen. Ze likken aan elkaars hielen om voor elkaar te krijgen wat ze willen en dat heeft te maken met de grijze punten die nodig zijn voor het afstuderen. Dit hele grijze punten systeem is één groot vermaak van de bovenste orde. Dit systeem versterkt de manipulatietechnieken van alle kanten zodat de één nog beter wordt in manipuleren dan de ander waarvoor ze elkaar werkelijk de strot willen afsnijden. Het beloningssysteem is bedoeld om deze praktijken in stand te houden zodat het allemaal meesters worden in verleidingskunsten. Tot op het hoogste niveau worden deze praktijken toegepast zodat je energie blijft geven aan verleidingen en waar je echt mee aan de gang wil allang is ondermijnd. De tovenaars slaan elkaar ermee om de oren en zijn bedreven in het ontwikkelen van tactieken om dit systeem in stand te houden. Als je heel veel van deze grijze punten behaalt behoor je tot de beste tovenaars en krijg je een geweldige plek of baan als tovenaar op deze planeet.

Bromsnorren.

Na dit krijs geweld van die gierende wijven heb ik zin in iets anders. Ik heb in de gaten dat deze gillende keukenmeiden niet langer bij mij in de buurt willen verblijven en daar ben ik trots op. Al die ongeleide projectielen worden voor mij op een zijspoor geplaatst wat mij heel veel ruimte gaat geven voor al die kinderen die eraan toe zijn om werkelijk te horen wat ik te vertellen heb. Het zijn niet alleen gillende keukenmeiden die niet meer bij mij in de buurt durven te komen. Ik zie bromsnorren voorbij trekken die in uniform het nodige gezag willen uitstralen in dit gebouw terwijl ze zelf geen enkel gezag hebben. Het geleende gezag wordt hun aangereikt door machtige tovenaars die deze bromsnorren gebruiken. In de hal merk ik nu heel wat lieden op met snorren vol vuiligheden. Onder hun uniformen komen staarten vandaan die heel wat te vertellen hebben over hun ware aard. Ze komen eerst mijn kant op, snuffelen wat willen mij het liefst uit het gebouw zetten maar uiteindelijk druipen ze af. Ze zwaaien hun eigen staart een paar keer rond waardoor ze fluitend hun weg verder vervolgen. Deze bromsnorren gaan zich niet op hun gemak voelen als ze bij mij in de buurt komen en dat kan ik zien aan zwetende bovenlippen die ze willen verbergen onder grote snorren. En niet alleen zweet op de bovenlip, ze beginnen sowieso in mijn buurt te zweten en krijgen het ongelooflijk warm van mij. Dit hebben ze zelf niet direct in de gaten. Dat hoeft ook niet behalve dat ik het wel zie, voel en ruik en daardoor verraadt een bromsnor zonder uniform zich zelf. Ze zoeken mij op maar uiteindelijk druipen ze weer af met prachtig geformuleerde smoezen. Ze weten niet hoe snel ze bij mij uit de buurt moeten komen. Ze slaan zelfs alarm om het hele gebouw te ontruimen vanwege de verhitting die ze zelf niet onder controle kunnen houden. Ze doen net alsof er branden geblust moeten worden maar dat is het helemaal niet. Ze voelen dat er indringers zijn van een andere planeet maar hebben niet in de gaten dat ik dat ben en dat mijn draak op het dak de boel flink in de hens zet op een subtiele energetische wijze om de boel flink te zuiveren. Het is niet mijn draak die deze branden veroorzaakt maar ze zijn het zelf. Op dat moment kunnen anderen aan de slag met dit gebouw en dat is niet altijd even fijn wat dan daar wordt uitgespookt. Daar kom ik later nog een keer op terug. Nu gaat het erom dat ik deze koekoeksjongen uit mijn nest blaas en dat doe ik met heel veel plezier.

Op deze plek ga ik zeker nog een aantal keren terugkomen maar voor nu heb ik alle koekoeksjongen opgeruimd die niet meer in mijn buurt worden toegelaten. Koekoeksjongen die er alles aan gedaan hebben om mijn schild op mijn rug te voeden met dat wat het nodig had om zichzelf in stand te houden. Dat zware schild heeft zijn tijd gehad en is vanaf vandaag definitief verleden tijd betreffende werking, aansturing of wat dan ook. Alle laatste restjes worden vandaag en morgen opgeruimd zodat ik vanaf vandaag en morgen door niemand meer aangestuurd en gemanipuleerd kan worden. Ka Aïda is al vanaf het moment van mijn inwijding betrokken bij de grote opruimacties in het collectieve veld. Mijn schild heeft eeuwen op mijn rug gezeten en het is een hele klus geweest om die er met vereende krachten af te krijgen . Maar het is ons gelukt en ook niet voor niets.

Ik ben zo ontzettend blij dat we weer bij elkaar mogen zijn en dat weer kunnen doen waar we beide heel sterk in zijn en dat is dat wat we doen met heel veel liefde is voor de verdere ontwikkeling van de mensheid. Gelukkig zijn er een paar mensen op de grijze planeet die dit begrijpen wat ik doe omdat zij zelf ongeveer het zelfde doen maar dan net iets anders. We zijn telepathisch met elkaar verbonden en geven informatie aan elkaar door op de juiste momenten. Wij zijn drie drakenmeesters die samen werken voor het grote geheel. Alle drie vertoeven wij voor de werkzaamheden die wij verrichten voor kortere en langere periode op de grijze planeet. Altijd weer naar huis terugkerend als het ons teveel wordt. Dan kunnen we ons opladen, uitrusten en een heerlijk schoon bad nemen voor alle acties die we vanaf nu ook gezamenlijk gaan ondernemen. Binnenkort breng ik op de grijze planeet een bezoek aandeze twee vrouwen die net als ik een groot gouden hart in hun ziel dragen. Zo krijg ik elke keer opdrachten van mijn ouders die ervoor waken dat ik vanuit mijn ongeduld niet dat doe waar heel veel nog niet aan toe zijn. Elke keer afstemmen op dat wat ik ga ondernemen blijft belangrijk.  Als ik de zegen van mijn vader, mijn moeder en Andah voel is het goed wat ik doe. Niet meer en niet minder zodat op het juiste moment de juiste actie wordt geleverd met heel veel liefde en heel veel begeleiding.

HST Hoge School voor Tovenaarskunsten.

De HST de Hoge School voor Tovenaarskunsten is weer voor een tijdje ontruimd en ontregeld en hoe dat werkt zal ik nog gaan beleven maar niet alle verrassingen krijg ik in één keer te horen en of te zien. Ik ga er nog wel heel veel plezier aan beleven. Het zet namelijk de boel flink op de kop en daar kunnen ze heel slecht tegen. Ik hoef alleen maar te observeren en te lachen als het kan en ondertussen kan ik vanuit afleiding dat doen wat ik heb te doen en dat is flink schoonmaken en opruimen zonder te accepteren dat ik word neergezet al een kutwijf wat alles mag opruimen wat de tovenaars hebben achtergelaten. Ik ruim op met één doel en dat is bevrijden van een hele generatie kinderen die zich net als ik herinneren dat ze niet op een grijze planeet thuishoren en daar wil ik mijn aandacht volledig oprichten de komende tijd zonder afgeleid te worden door alle ranzigheden van zogenaamde engelen die hun best doen om de boel af te leiden. Ik mag deze allemaal met veel liefde uit mijn nest knikkeren met mijn trucjes die ik in huis heb en dat zijn er heel veel. Opnieuw springen er allemaal luizen uit mijn nest en ik mag ervaren dat mijn nest zo groot is als een arendsnest. Mijn nest is nog veel groter maar dat begrijpen ze niet op de grijze planeet . Mijn nest is gemaakt van fijne gouden draden die ik heb gesponnen van mijn eigen haren toe ik vertoefde op de grijze planeet. En in dat nest zit ik alleen op eenzame hoogte. Een eenzaamheid die gemakkelijker wordt de komende tijd door oprechte vriendschappen die zich vanaf nu ook gaan ontwikkelen met de twee drakenmeesters die net als ik op eenzame hoogte vertoeven als ze op hun nest zitten met gouden eieren.We zitten op de gouden eieren waar de draken uit geboren worden die hetzelfde voornemen hebben als ik en dat is gaan voor een betere wereld waar het goed vertoeven is. Al deze draakjes die uit mijn nest komen zoeken bij tijd en wijle een meester om door grootgebracht te worden. Deze draakjes zoeken hun eigen meester en is niet aan mij om dat te doen. Wel help ik de aankomende drakenmeesters om zich voor te bereiden op het ware meesterschap. En dat is helaas wel iets anders dan het aansturen van grijze draken.

Ik ga naar mijn draak die ik heel graag een naam wil geven zodat ik net als met Ka Aïda beter kan communiceren. Deze naamgeving ga ik thuis doen en is iets meer voor een zondag. Alle drie lachen we inwendig voordat we naar ons eigen thuis terug vliegen. Mijn draak is even belangrijk als Ka Aïda en zorgt voor de drie eenheid waar wij voor staan. De draak, de schedel en de witte reddende engel met de onzichtbare vleugels voor de grijze draken en tovenaars. We zijn zo sterk met elkaar verbonden dat niemand ons meer kan scheiden. Het zijn drie KKKtjes op een rij. Natuurlijk begint de naam van mijn draak met Ka en dan komt er nog iets anders maar dat bewaar ik voor een volgend hoofdstuk.

Tien Tovenaars en mijn DNA.

Samen met Andah ga ik terug naar de kristalvelden om kristallen te halen voor de tovenaars bij wie wij het DNA gaan terughalen wat van mij is. Hiervoor hebben we toestemming gekregen van het tribunaal, die gevormd wordt door een sterrenraad. We gaan tien tovenaars bezoeken waarvoor we tien speciale kristallen uitzoeken die deze missie ondersteunen. Door iets weg te halen plaatsen we kristallen terug wat de gaten gaat opvullen met een ongekende licht kwaliteit. Deze licht kwaliteit werkt op dusdanige manier dat ze gaan wennen aan dat wat ze straks niet meer hebben. Liefdevol worden ze teruggebracht naar hun eigenheid en alles wat geleend en niet van hunzelf is trilt verder uit het systeem. Ook dat kunnen implantaten zijn en of verbindingen met het superieure ras en andere rassen.

Werk genoeg te doen. Ik voel of Ka Aïda in mijn tas zit en vlieg samen met Andah naar de plekken waar de tovenaars zich bevinden op de grijze planeet. Ik vind het spannend omdat het hier gaat om mijn DNA en ben benieuwd of ik de tovenaars herken zonder verder te willen oordelen over het hoe en wat. Ik ben er klaar voor om ze aan te kijken en terug te halen wat van mij is. Als eerste vliegen we naar een huis in een drukke stad met allemaal kronkelende weggetjes. In deze stad wonen een aantal tovenaars bij elkaar dat maakt het voor vandaag gemakkelijk. Vijf vliegen in één klap, twee wonen bij elkaar in de straat, de derde woont iets verder op en de andere twee wonen in een huis. Ik bespreek met Andah telepathisch de hele situatie en geef nogmaals aan dat ik er klaar voor ben om naar deze tovenaars toe te gaan, hoe spannend en confronterend het ook kan zijn voor mij. Ka Aïda geeft mij moed nadat de eerste drie voor mijn derde oog verschijnen. Deze drie tovenaars zijn al lastig genoeg geweest voor mij en het verbaasd mij niet dat ze DNA van mij hebben in meer en mindere mate. Ik wil graag eerst alle tien tovenaars zien en weten zodat we daarna met allen aan de slag kunnen, te beginnen bij degene voor wiens huis we nu staan. Andah haalt een lijst uit zijn zak zodat ik kan gaan lezen om welke tovenaars het verder gaat. Met trillende vinger ga ik langs de zeven andere namen die op de lijst staan. Als ik zo zenuwachtig ben verschijnen de namen niet. Ik hervat mij zelf  zodat ik weer kalm en rustig word. Andah vind het helemaal niet raar dat ik uit mijn kern schiet maar nu is het wel belangrijk dat ik rustig en geconcentreerd blijf. Ik ken ze allemaal en heb tijdens mijn gevangenschap op de grijze planeet met allemaal te maken gehad op verschillende manieren. Twee tovenaars wonen bij elkaar in één huis in dezelfde stad en zijn zeer close met elkaar. De vijf andere wonen verderop in dorpen in de omgeving van de stad en ik merk dat deze vijf mij op dit moment minder doen dan de eerste. Dat het mij nu minder doet zegt nog niets over wat de operatie zal brengen. Ik ken ze allemaal, het zijn zeven mannen en drie vrouwen. Ik ben blij dat ik het weet en haal ter voorbereiding een paar keer diep adem. Ik ben er helemaal klaar vooral nu ik weet dat we alles gaan ophalen wat mij toebehoort en dat is meer dan een beetje DNA. Mijn reactie om het misschien uit te stellen wordt door Andah afgewezen. Het gaat erom dat we het nu doen zodat hun remmende werkingen volledig uitgeschakeld gaan worden en daar zijn de tovenaars nu voor in de juiste gemoedstoestand.

Andah geeft aan dat ik mag kiezen met wie ik wil beginnen. Als ik wil kunnen we eerst naar de dorpen vliegen en dan weer terug naar de stad. Nee, ik wil niet langer dralen, hier wonen drie tovenaars die ik ken en herken als drie vervelende plaaggeesten met alle drie een relatie met mijn zoon. Alle drie hebben veel negatieve invloed op mijn kind en niet alleen op die van mij. Dagelijks bombarderen ze kinderen zodat ze krijgen wat ze nodig hebben. Het is een hele waslijst aan tactieken en sluwigheden die ze ontwikkeld hebben en dagelijks toepassen. We zijn hier niet alleen voor mij begrijp ik hieruit. De banden met mijzelf, mijn zoon worden verbroken maar ook met heel veel anderen kinderen. Ik merk dat we deze tovenaars op zich zelf gaan plaatsen, we gaan ze isoleren zodat ze zich niet meer kunnen voeden met de energie van gestolen kinderen. Zij hebben heel veel sterrenkinderen aan zichzelf gekoppeld waarmee ze zich voeden. Ze tappen kostbare energie af van anderen waarmee ze zichzelf verrijken. Ze zijn afhankelijk geworden van deze energie als verslaafden en zo gedragen ze zich ook. Elke dag halen ze hun porties energie bij anderen die daar zwaar voor moeten betalen. Wat dat betreft is het een omgekeerde wereld. Gelukkig kunnen we daar vandaag een eind aan maken. Door deze tovenaars te isoleren wordt het gemakkelijker om de gestolen kinderen die zij aan zich hebben verbonden te bevrijden. Mijn zoon is één van deze kinderen maar er zijn zoveel meer die door deze tovenaars ingezet zijn en nog voor gruwelijke praktijken zodat zij de energie krijgen die ze nodig hebben. Ze hebben door hun verslaving helaas niet bewust door wat ze allemaal wel niet doen om bevrijding van deze kinderen tegen te houden. Ik begrijp ook wel waarom ze het tegenhouden omdat ze daarmee hun dagelijkse porties niet meer krijgen. Als verslaafde wil je niet dat datgene waarmee jij je elke dag voedt van je wordt afgenomen. Ze maaien wild in het rond en krijsen zonder dat ze weten waarom ze krijsen. Tegelijkertijd vind ik dat ook heel triest om te merken dat deze tovenaars zo afhankelijk zijn van anderen dat ze niet op eigen benen kunnen staan. De superieure tovenaars houden op deze manier heel veel tovenaars eronder. Ze knappen als het ware het vuile werk op zonder in de gaten te hebben dat ze zelf ook aangestuurd worden door machtige tovenaars zoals Sicc. Het verschil met de gestolen kinderen is dat deze tovenaars bewust gekozen hebben voor een samenwerking met het superieure ras om zichzelf te verrijken, hun eigen tekortkomingen aan te vullen. Ze hebben bewust gekozen om prachtige kinderen met bijzondere kwaliteiten te ontvoeren om vervolgens te misbruiken, te vernietigen, voor zich te laten werken. Zelfs zoveel kinderen dat ze er maar niet genoeg van kunnen krijgen. Toen ze het in de gaten kregen dat het allemaal zo gemakkelijk ging om zichzelf te verrijken was het eigenlijk te laat. Op dat moment zaten ze muurvast in het systeem van de machtige tovenaars die daarmee de boel nog beter konden manipuleren. De tovenaars hebben een hoge prijs moeten betalen voor het aanvullen van eigen tekortkomingen. En die hoge prijs zijn ze nog steeds aan het afbetalen zonder dat ze weten wat ze aan het afbetalen zijn. Ik kijk Andah aan en ben blij en dankbaar voor deze informatie en bijzondere opdracht die wij mogen uitvoeren. Een opdracht die wij niet alleen met z’n tweetjes uitvoeren. Het ruimteschip van mijn vader zie ik verschijnen waardoor ik weet dat we met een heel team een groep tovenaars met een giftig netwerk onschadelijk gaan maken. Mijn vader gaat ons ondersteunen en ik stuur hem heel veel dankbaarheid voor het werk wat we nu kunnen gaan uitvoeren. Aan de slag Kamirah, doe dat wat je te doen hebt en plaats de kristallen  zoals jij dat alleen kan. Bedankt pap, dat zal ik doen!

Samen met Andah betreedt ik het huis waar de eerste tovenaar ligt te slapen met zijn vrouw en twee kinderen. Het valt mij niet zwaar om hem te bezoeken in zijn slaapkamer waar hij zeer onrustig slaapt naast zijn vrouw. Andah gaat aan het hoofdeind staan en ik aan het voeten eind waardoor er direct van alles oplicht in deze tovenaar. Ik vraag heel vriendelijk in gedachten of hij mij wil terug geven wat van mij is. Ik zie hoe er een deel van hem rechtop gaat zitten en mij verdwaasd en verbaasd aankijkt. Zonder protest wil hij mij alles teruggeven zonder dat hij weet wat het is wat hij mij teruggeeft. Het is een speelgoedpop, omgesmolten goud van sieraden en een tas met brieven waarin oude rituelen worden beschreven. Na deze attributen gaan we over op het weghalen van mijn DNA uit de werkende strengen van zijn DNA. Andah en ik werken heel precies samen met het ruimteschip en weten beide heel goed hoe te handelen zonder daar verder over na te denken. Het DNA wordt door geflitst naar het ruimteschip zodat het team van mijn vader dit verder kan onderzoeken. Ze onderzoeken verder of het DNA van mij ook nog is vermengd met het DNA van anderen Het gaat heel vloeiend en heel snel in een perfect gecoördineerd samenwerken. Ik plaats het kristal die de leemte gaat opvullen en Andah is bezig met het losmaken van alle voedende  navelstrengen. Ondertussen zie ik heel wat implantaten die ik weghaal zodat hij ook niet meer aangestuurd kan worden door het superieure ras. Mijn muziekdoosje heb ik niet bij mij maar wel Ka Aïda waaraan ik merk dat zij meewerkt in deze hele operatie. We werken snel en efficiënt zodat er in no time een tiental implantaten zijn verwijderd en tientallen navelstrengen zijn doorgeknipt. Een zucht van verlichting gaat door deze tovenaar. Ik ben benieuwd of hij dezelfde zucht slaakt als hij wakker is en merkt dat er heel veel is veranderd zonder direct te weten wat er is veranderd. Na alles opgeborgen te hebben in mijn tas gaan we naar het huis iets verder op. Deze tovenaar is uitgeschakeld en tegelijkertijd ingeschakeld door het kristal wat zijn bijzondere werk, zijn kleur in de loop van de jaren zal prijsgeven. Geen ontkomen aan ook hier zal kleur tevoorschijn komen na een grondig schoonmaak proces.

Deze vrouwelijke tovenaar slaapt maar een deel van haar heeft de deur al voor ons geopend zodat het niet moeilijk is haar slaapkamer te vinden en binnen te gaan. Ze heeft heel veel respect voor Andah en krimpt ineen als zij zich bewust wordt dat hij het is die aan haar deur staat. Zoals altijd ziet ze mij wel en niet staan. Met zweet op haar bovenlip geeft ze aan dat ze weet waarvoor wij komen en dat ze blij is als ik dat terug krijg wat van mij is. Ik vraag mij af of ze het meent maar dat doet er nu niet toe. Het  gaat erom dat ze mij echt alles terug geeft wat van mij is en dat is meer dan mijn DNA. . Ze geeft mij een document met de naam van mijn zoon. Ze erkent dat dit kind van mij is en dat ze hem met rust zal laten. Ze zal vanaf nu stoppen met het bewerken van hem. Ze erkent haar jaloezie en geeft aan dat dat de reden is waarom ze mijn DNA wilde en ook van anderen. In dit geval nemen we niet alleen mijn DNA mee terug maar ook het DNA van andere kinderen. Ik vraag haar of er nog iets is wat van mij wat ze mij terug kan geven. Ik merk aan alles dat ze twijfelt en nog iets achter houdt. Uiteindelijk zie ik dat zij mijn oude instrument heeft en schoorvoetend mij aanbiedt. Er is niet veel meer van over en de snaar is gebroken. De klankkast is zwaar beschadigd en ze heeft er nooit mee kunnen doen wat ik deed. Ik herken mijn oude instrument die ik destijds met veel liefde bespeeld heb. Ik zal en wil het nu niet proberen. Dit instrument is moedwillig gebroken en vals gemaakt en gaat linea recta naar de dwergen voor recycling. Hier valt geen eer meer aan te behalen. Ondanks dit alles bedank ik haar voor de teruggave en vraag of ze nog meer heeft. Een smoezelig petje wat van mijn zoon is geweest wil ik niet aannemen. Dat is een petje wat ze hem zelf heeft gegeven en heeft niets met mij van doen. Blijkbaar valt er op dit moment niet meer te halen wat echt van mij is waardoor wij naar de volgende kunnen gaan nadat we alle handelingen hebben uitgevoerd die nodig zijn voor deze operatie. Andah vraagt liefdevol of ik het petje toch niet wil meenemen. Dit petje kan ons helpen om mijn zoon te verlossen. Na enige aarzeling stop ik het petje in de tas bij Ka Aïda en vang een glimlach van haar op.

Derde tovenaar

De derde tovenaar spartelt als een vis aan een haak als wij hem bezoeken. De hele tijd hoor ik hem zeggen, ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet. Hij wordt zelfs wakker maar ziet ons niet. Uiteindelijk gaat hij weer naar bed zodat Andah en ik hem rustig kunnen vragen of hij mij alles wil teruggeven wat van mij is.  Hij twijfelt en draait zich menig keer om in zijn bed. Zijn dikke buik zie ik pompende bewegingen maken waarmee hij het gestolene wel en niet wil prijsgeven. Hij doet zijn uiterste best om het tegen te houden. Ik blijf mij concentreren op zijn buik die  spastisch gaat reageren. Andah kijkt mij aan waardoor ik weet dat het tijd is om het kristal tevoorschijn halen. Ik haal het kristal uit de tas waardoor hij verlekkerd zijn handen naar mij uitrekt. Hij zegt dat hij dat altijd heeft willen hebben en nu ik het hem kon brengen wil hij mij in ruil wel iets teruggeven. Met iets neem ik geen genoegen en vraag of hij mij alles terug wil geven. het is ongelooflijk hoe deze tovenaar met ons wil onderhandelen maar zowel Andah en ik spelen het spel mee. Deze tovenaar is zo verstrikt geraakt in onderhandelen en ruilen dat hij niet eens meer weet wat hij aan het ruilen is. Dat hij kinderen heeft geruild is mij wel duidelijk en dat hij daardoor helemaal de weg kwijt is, zie ik ook. Hij is zo in de war dat hij het niet meer weet wat van mij is of van een ander. Hij weet niet eens meer wat van hemzelf is. gelukkig besluit hij de spullen terug te geven maar vraagt of wij het willen uitzoeken, want hij weet het niet meer. Hij is gewend dat hij anderen het voor hem laat uitzoeken en plaatst zichzelf overal buiten. Deze tovenaar heeft een hele dikke navelstreng met mijn zoon die tevoorschijn komt uit zijn buik. Andah richt zich direct op deze navelstreng en ik vraag hem wat ik voor hem mag uitzoeken. Op dat moment zegt hij alles en geeft zich helemaal over. Hij biedt mij een enorme uitpuilende ton met afval aan. Dit is een tovenaar die navelstrengen heeft met kinderen die voor hem de boel constant mogen opruimen. Alle navelstrengen die hiermee verbonden zijn worden afgekoppeld waardoor hij de ton met afval zelf terug krijgt. Deze ton wordt een immense vuilnisbelt die hij vanaf nu zelf mag gaan opruimen. dan vraag ik hem nogmaals of hij mij wil teruggeven wat van mij is. deze tovenaar is halsstarrig en probeert weer afval naar voren te schuiven die ik hem direct teruggeef en zeg dat als hij het kristal krijgt het kristal hem zal helpen om de afvalberg op te ruimen. Zijn ogen worden groot en beginnen te glimmen waardoor hij nogmaals twijfelt en vervolgens zijn portemonnee uit zijn zak haalt. hij geeft aan dat hij heel veel geld van mij heeft gestolen, ik begrijp dat hij daarmee aangeeft dat hij veel energie van mij heeft afgetapt. Ik ben blij met de beurs waarin ik foto’s aantref van mijzelf. Hij heeft zich meerdere keren aan mij vergrepen in het bordeel en heeft veel geld betaalt voor mijn DNA. Hij wilde steeds meer van mij en blijkbaar was ik één van zijn favorieten. Ik zie dat het DNA weg flitst en ervaar in mijzelf een opluchting. Deze band met mij wordt verbroken en kijk Andah liefdevol aan. Tegelijkertijd zie ik dat heel veel banden met meisjes, kinderen uit het bordeel worden verbroken. Deze tovenaar verzamelde spullen en energie van mij en andere meisjes. Hij wilde heel graag een eigen bordeel maar daar heeft Sicc een stokje voor gestoken. Hij heeft van alles geprobeerd om van Sicc te krijgen wat hij wilde en dat is hem niet gelukt. Ik ben blij voor mijzelf en voor alle andere meisjes dat dit voeden hem vanaf vandaag niet meer gaat lukken. Ik geef hem zijn beurs terug zonder mijn foto’s en op dat moment worden er uit zijn energetische geheugen alle beelden gefilterd uit het bordeel waar ik heb gezeten. Waanzinnig om de techniek uit het ruimteschip te zien werken. Er worden allemaal pornografische beelden weggefilterd  met energie waar deze man afhankelijk van is geworden. Op een neutrale manier zie ik grote bestanden verdwijnen van honderden bordelen die deze tovenaar heeft bezocht. Met evenzoveel jonge meisjes en jonge jongens die tegen hun wil hun diensten moesten aanbieden.

Na het wegfilteren is het aan mij om het kristal te plaatsen. Ik plaats het kristal zorgvuldig in zijn buik op de plek waar een hele grote navelstreng heeft gezeten. Ik fluister het kristal toe dat ik blij ben dat het eindelijk zijn werk kan doen op deze plek. In gedachten stuur ik heel veel liefde naar alle misbruikte jongens en meisjes die vanaf nu van hem zijn verlost. na alles goed gecontroleerd te hebben kijken Andah en ik elkaar aan en weten dat onze klus er hier op zit. deze tovenaar heeft mij meer energie gekost dan de anderen maar heb voldoende om de andere twee in deze stad te gaan bezoeken.

Nr. 4 en nr.5

Mijn vader vraagt of het goed met mijn gaat en ik bevestig dat het oké is. Het is hard werken maar de klus geeft mij nu al heel veel voldoening. En ik ben er klaar voor om de twee tovenaars in één huis te bezoeken. We verplaatsen ons en ik vraag aan mijn draak hoe het met haar gaat. Ze kijkt mij met een grote glimlach aan en zegt dat ze geniet van de werkzaamheden. Zij is het die alle koorden die deze tovenaars hebben met gestolen kinderen verder losmaakt, ontwart, uit de knoop haalt en schoonmaakt. Zij verzorgt de doorgeknipte navelstrengen op een hele zorgvuldige wijze en richt zich vooral op de kinderen. Haar liefde voor de gestolen kinderen is uniek en heel bijzonder. Met haar energie verzorgt en wiegt ze de kinderen heel krachtig waardoor de ogen van deze kinderen voorzichtig open gaan.

We komen aan bij het appartement waar deze twee tovenaars samen wonen. Ik controleer of iedereen er is en wij naar binnen kunnen gaan. Het is hier akelig stil en ik ben bang voor elk krakend geluidje. Andah kijkt mij aan en ik begrijp dat we inderdaad heel voorzichtig en stil te werk moeten gaan. We komen het huis niet zomaar in, er liggen allerlei barrières met de bedoeling binnenkomst te verhinderen en er zijn verschillende beveiliging systemen aangebracht. Ik kijk Andah glimlachend aan en vind het bijna schattig en humoristisch om te ervaren dat deze barrières en beveiligingssysteem zo ongelooflijk eenvoudig zijn om te doorbreken. De beveiligde poorten ogen zeer afschrikwekkend maar kennen de kracht van de zwakste schakel en dat zijn ze zelf. Ik ruik hun angst en ze liggen samen te bibberen in bed. Alsof ze weten dat we wat komen halen en nu doodsbang zijn voor dat wat ze ons vrij eenvoudig gaan geven. De angst die ze nu voelen maakt hun heel erg klein en kwetsbaar. Zielig hoe deze jonge tovenaars worden verteerd door angst en daardoor zo goed te manipuleren zijn. Vanuit deze angst hebben zij zich overgegeven aan het superieure ras en altijd gedaan wat hun gevraagd werd. En dat doen ze nog. Ze leveren zich elke dag op deze wijze over en gedragen zich zeer slaafs richting hun meesters en ondertussen voeren ze in opdracht de meest gruwelijke dingen uit. Ze weten en voelen dat ze verantwoordelijk zijn voor hun eigen daden en dat maakt ze ook zo angstig. Ze weten bewust wat ze doen en dat het niet oké is.  Maar ze zijn niet meer bij machte om daar iets aan te veranderen. Ze zijn helaas verslaafd geraakt aan deze angst gevoelens zonder het zelf in de gaten te hebben. Ze teren op angst en op angst van anderen. Dat is waar zij zich mee voeden. Constant bezig met angst en het opwekken van angst dat ik het er gewoon benauwd van krijg. Ik zie dat deze jonge tovenaars invloed hebben  en uitoefenen op heel veel verschillende manieren. Ze maken anderen en zichzelf gek door verwarringen en van het ene naar het andere te gaan. Deze twee tovenaars zijn gevaarlijker dan de vorige drie en dat heeft te maken met hun maskers die ze dragen. Hun verleidingskunsten zijn gigantisch voor het opwekken van angsten onder alle partijen. Van daaruit onderzoeken ze wie het sterkste is om zich daar vervolgens weer aan over te geven. Zeer ingewikkeld en zeer verwarrend om te zien hoe ze het nodig hebben om zich zeer slaafs  op te stellen vanuit een meesterlijk manipulerend overheersend spel. Ik zie hoe ze samen kronkelen en genieten van de martelingen die ze vrijwillig samen ondergaan. En ik zie hoe ze genieten van de martelingen van anderen.

Zij zijn het die genoten hebben van mijn martelingen en hebben altijd vooraan gestaan om op mij te spugen. Mijn martelingen lieten ze door anderen uitvoeren om er zelf van te genieten. Slim genoeg om het niet zelf te doen maar er wel voor te zorgen dat het gebeurt. Elk mens, elk kind wat gemarteld word is bang en ik vind het triest dat er zoveel zijn die hier van genieten en proberen hun handen schoon te houden. Deze twee jonge tovenaars zitten in een netwerk wat zich op deze wijze voedt. Heerlijk dat we vandaag deze netwerken mogen loskoppelen en ontkoppelen. Lust opwekken door het zien van martelen is een hardnekkige verbinding in dit systeem. Hier zit lust bevrediging en angst aan elkaar gekoppeld. Ze liggen nu nog harder te bibberen en de angst geur die ze uitzenden vind ik zeer indringend en bijna niet te harden. Andah geeft aan dat het aan ons is om door deze geur te gaan zodat we ze beide kunnen vragen of ze mij terug willen geven wat van mij is. Zo maken we gebruik van hun eigen zwakke schakel door het opwekken van heel veel angst wat ze tegelijkertijd verschrikkelijk lekker vinden. Ik haal een paar keer adem en ga door de angst heen zodat ik dicht bij hun bed kan komen en eis alles terug wat van mij is. Ik vind het wonderlijk dat het nu geen vragen meer is maar dat ik het echt moet eisen. Vriendelijkheid werkt niet in deze situatie. Ik stel mij op als een eisende militair aan wie ze alles moeten terug geven wat van Kamirah en anderen is. Vervolgens beginnen ze te gillen dat ze niet weten wie dat is waarna ik ze duidelijk maak dat ze bij heel veel martelingen van Kamirah aanwezig zijn geweest. Dit is de sleutel voor hun overgave waardoor zij zich gaan herinneren wat ze van mij hebben. Op dat moment flitst mijn DNA uit hun energetische systemen. Ze kijken mij beide vertwijfeld aan en geven aan dat ze nog meer van mij hebben. Ze hebben mijn bloed gedronken tijdens feesten van Sicc. Ze hebben gelikt aan mijn wonden op een vernederende wijze voor mij. Ze hebben Sicc gesmeekt mij harder te laten slaan zodat er nog meer bloed zou gaan stromen. Als een bijna doodgeslagen hond heb ik in de hoek gelegen zodat zij zich op mij konden ontlasten. Allerlei troep van hun heb ik daarna mogen opruimen als ik weer bij kennis was gekomen. Ik voel de gorigheid met gruwelijke dampen en verschrikkelijke stinkende geuren. Deze jongens haten vrouwen en niet alleen dat, ze haten zichzelf en weten niet meer waarom.

Andah geeft aan dat ze dat vanaf nu zelf mogen gaan onderzoeken en dat het niet meer aan mij en anderen is om hun tekortkomingen aan te vullen. Vanaf nu mogen ze hun eigen rotzooi zelf opruimen en is het niet meer aan mij en anderen om dat te doen. Ook deze twee tovenaars worden geïsoleerd en krijgen omleidingen. Ik vraag of ze mij alles hebben gegeven en weer merk ik dat deze vraag niet werkt. Ik moet het eisen wat ik vervolgens doe. Ik eis alles maar dan ook alles van mij terug.

Ik krijg een pakketje met daarin de codes en programmeertaal die o.a. in mijn schild verwerkt hebben gezeten. Zij hebben meegewerkt aan het ontwerp van mijn schild op mijn rug. Ze hebben verschillende virussen ontwikkeld met hele gemene uitwerkingen zodat je nooit je doel haalt waar zijn dan weer verschrikkelijk van genieten. Ik hoor ze keihard lachen als ze mij en anderen zien spartelen in het energetische angst web wat ze mede hebben ontwikkeld. Zielig om te zien hoe Sicc en anderen deze jonge tovenaars op dezelfde manier in het web hebben vastgezet. Door dit te verbreken wordt het zelf voedende systeem losgekoppeld waardoor heel veel gestolen kinderen zich vrij kunnen gaan maken van dit angstige web.

Het is tijd om de twee kristallen te plaatsen die ik bij beide in de nek plaats. Dit kristal zal inwerken op de gespleten tongen van beide tovenaars. De tongen van deze tovenaars gaan weer helen zodat de reptielen en grijze draken die deze jonge tovenaars mede aansturen hun invloed kwijtraken. Deze jonge tovenaars dragen het reptielen DNA in zich wat er nu op dit moment wordt uitgehaald. Ik voel een steek in mijn hart omdat dit reptielen DNA bij mij is ingebracht door Sicc voor de nodige misvormingen van mijn systeem. Ik zelf heb niet gekozen voor dit DNA maar deze twee tovenaars wel. Ook hier ervaar ik een zucht van opluchting. Ooit waren deze jongens twee prachtige zielen en ik wens ze toe dat ze zich dat weer snel mogen herinneren. Het is niet aan mij om te zien of te ervaren hoe hun herinneringsproces zal gaan maar wat ik ze geef voor een versnelling in dit proces is mijn oprechte vergeving. Ik straal alle warmte en liefde die ik in mij draag naar ze toe waardoor ik op dit moment hun eigen angsten zie verminderen. Ik wens ze toe dat ze zich weer snel mogen herinneren wie ze werkelijk zijn en als ze er zelf aan toe zijn breng ik ze met liefde thuis en dat is niet de reptielenplaneet.

Nr 6, 7, 8,9.

Nummer 6 en 7 wonen in dorpen rond deze smerige stad die we nu verlaten. De stad is verschrikkelijk vervuild en enorm belast. Er hangt een zware energetische laag die gevormd wordt door criminaliteit, maffiapraktijken, vrouwenhandel, drugshandel en nog veel meer lugubere zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Door onze inwerking in dit gebied gaan heel veel van deze praktijken juist aan het licht komen. Het wordt door geactiveerde kristallen losgetrild zodat deze stad weer kan gaan ademen. Vanwege de heftige vervuiling die ik nu waarneem weet ik dat dit nog een hele klus is. Geen zorgen hierover het is een constatering. Deze vervuiling is niet mijn vervuiling maar ik draag wel door mijn aanwezigheid in dit gebied mijn steentje bij. Ka Aïda begint te werken in mijn tas. Ze geeft aan dat ze daarom juist graag dicht bij mij wil zijn omdat de vervuiling wel constant naar mij toe komt wat afkomstig is uit dit gebied. Mijn licht trekt deze vervuiling aan zodat we het met elkaar kunnen opruimen. Ik leg mijn hand liefdevol op de schedel en ben blij met haar zuiverheid die dwars door alles heen gaat. Zij laat zich door niets misleiden en weet direct wat zuiver is en wat niet. Ik geniet van het team waar ik deel vanuit maak en ben trots op wat we doen ondanks dat het zwaar werk is wat we doen.

Ka Aïda geeft aan dat zij belangrijk is voor het bezoek aan de twee mannelijke tovenaars in de dorpen. Deze twee werken veel samen maar wonen niet in hetzelfde dorp of in hetzelfde huis. Ik vraag of Ka Aïda mij wil voor gaan zodat ze mij kan leiden. Ik haal haar uit mij tas en plaats haar ter hoogte van mijn hart. Deze twee tovenaars hebben alles te maken met schedels en de inhoud daarvan. Zij zijn het die programma’s ontwikkelen om hersenen van buitenaf aan te sturen. Deze manipulerende programma’s zijn bedoeld om kinderen aan te sturen vanuit de kracht van de gedachte en dat doen ze op een hele vervelende manieren. Ze hebben zich helemaal verdiept in de werking van hersenen om ze van buitenaf te kunnen aansturen. Ze hebben met hun experimenten hersenhelften gescheiden en alle verbindingen tussen deze twee verbroken zodat gestolen kinderen moesten gaan werken en leven vanuit een aangestuurd gebied in de hersenen die vele malen kleiner is dan hun oorspronkelijke capaciteit. De hersencapaciteit werd gedoofd en een zeer groot deel daarvan wisten ze met behulp van hun technieken helemaal uit te schakelen. Nu weet ik wie verantwoordelijk zijn geweest voor het doven van mijn hersenen. Zij zijn het die mij hebben meegenomen naar hun ruimteschip waar ik ook Hiddea en Sicc zie zitten. Ze hebben met elkaar samen gewerkt en mijn hersencapaciteit terug gebracht naar een ongelooflijk laag niveau. Zij hebben zelfs delen van mijn hersenen weggenomen om verder mee te experimenteren. Ze wilden mijn begaafdheid wegsnijden en bij zichzelf inbrengen. Mijn bewustzijn werd gereduceerd tot een laag niveau en ze wilden die van zich zelf verhogen. Deze tovenaars maken deel uit van het superieure ras. Op koude, klinische wijze hebben ze verschrikkelijk veel hersens experimenten uitgevoerd. Zij zijn er mede verantwoordelijk voor dat ik Ka Aïda in eerste instantie niet durfde aan te kijken. Ze wilden mij weghouden van al mijn kennis die hun kennis was geworden.

We gaan niet naar de huizen van deze twee tovenaars maar zoeken een strategische plek die tussen de dorpen in ligt van deze twee mannelijke en twee vrouwelijke tovenaars. De twee vrouwelijke tovenaars worden erbij betrokken en blijkbaar kunnen we deze vier tegelijkertijd behandelen op afstand. Andah en ik gaan krachtig staan en roepen het ruimteschip van mijn vader op. Ik zie hoe een krachtige lichtzuil uit het ruimteschip komt. Daarna zie ik allerlei schedels verschijnen in de lichtzuil. Het zijn schedels net als Ka Aïda die willen mee werken in deze operatie. Deze krachtige schedels willen het vervuilde schedelveld reinigingen wat onder andere veroorzaakt is door deze experimenten. Ik zie hoe zij heel groot de mannelijke en vrouwelijke hersenhelft weer samenvoegen tot één groot geheel. Ze voegen alle delen weer samen zodat het één groot geheel wordt met allerlei oorspronkelijke verbindingen. Hier op deze plek krijg ik mijn verbindingen weer terug in mijn hersenen. En niet alleen ik. Heel veel gestolen kinderen krijgen hun oorspronkelijke verbindingen weer terug die ook gekoppeld zijn aan de thuisplaneten. Het is ongelooflijk wat hier gebeurt. Op grote schaal worden hier hersenverbindingen hersteld die signalen kunnen opvangen van de verschillende planeten. Hierdoor gaan de kinderen weer langzaam herinneren dat ze niet afkomstig zijn van de grijze planeet maar van een hele andere planeet. Ze zijn afkomstig van de sterrenplaneten waardoor ze zich weer gaan herinneren dat ze kunnen reizen en niet meer langer alleen gevangen zitten. Hersenen zullen weer langzaam gaan ontwaken en terug komen in hun oorspronkelijke vorm.

De vier tovenaars hebben zich alle vier schuldig gemaakt aan deze hersenvervuiling van sterrenkinderen. Bijna alle kinderen zijn losgekoppeld van hun originele bestemming en er is flink geëxperimenteerd met verwarringen zodat niet één kind meer in staat zou zijn om zijn ware thuis terug te vinden.

Door deze opschoning van dit veld wordt het straks in heel veel koppies van deze kinderen een stuk helderder. In het lichtveld van alle schedels vraag ik of deze vier tovenaars alles willen teruggeven wat van mij is en van alle andere kinderen waar ze mee geëxperimenteerd hebben . De vier tovenaars worden voorgeleid en betuigen mij hun spijt maar ik ervaar dat het niet oprecht is. Deze tovenaars hebben zoveel op hun geweten dat het hier gaat om duizenden, miljoenen kinderen die hieronder lijden. Ik zie dat mijn vader en anderen uit hun ruimteschip komen waardoor alle vier helemaal angstig beginnen te beven. Dit hogere tribunaal hadden ze niet verwacht en stuk voor stuk geven ze hun daden toe. Deze vier hebben gewerkt in heel veel kinderkampen en hebben ook geëxperimenteerd met de hersenen van mijn zoon. Alle vier geven ze aan de leden van het tribunaal van mijn vader verschillende documenten met  codes, programmeringen, wiskundige formules en allerlei andere gegevens die ze nauwkeurig hebben bijgehouden. Ze durven mij niet of nauwelijks aan te kijken nu ze weten dat ik weet dat zij mijn hersenen hebben gedoofd. Ik voel mij heel sterk en helder en kijk ze aan zonder wrok en of boosheid. Heel neutraal kan ik naar deze tovenaars kijken en ervaar de regen die nu valt als de tranen uit het twaalfvoudige universum. Ik wil niet graag in de schoenen van deze vier tovenaars staan. Zij hebben hun keuzes gemaakt en ik de mijne met mijn  beperkte hersens capaciteit. Met mijn opgelegde domheid ben ik liefdevol keuzes blijven maken omdat ze één hele belangrijke verbinding zijn vergeten bij mij. Mijn denken met mijn hart zijn ze gelukkig vergeten en daar ben ik ze nu heel dankbaar voor. Het is jammer dat ze  deze verbinding niet hebben aangebracht bij zichzelf.

Deze verbinding mag ik nu gaan maken en dat is een verbinding die ik met plezier aanleg. Hiervoor gebruik ik vier kristallen die ik in hun harten plaats. Alle vier beginnen te huilen na deze plaatsing omdat er nu voorzichtig licht en bewustzijn binnenstroomt in hun gevoel wat ze hebben gedaan. Zij mogen gedoseerd gaan ervaren wat voor leed ze hebben aangericht. Ze durven mij nog steeds niet aan te kijken en dat zegt meer over deze tovenaars dan over mij.

Mijn vader geeft aan dat ze alles hebben en dat de documenten van hele grote waarde zijn. Al het DNA is ingeleverd en ik mag als ik daar aan toe ben bladeren in de documenten omdat daarin precies wordt beschreven wat ze met mij en anderen hebben gedaan. Er staat zoveel in dat ik het er warm van krijg.

Ik merk dat ik er nu op dit moment nog niet aan toe ben omdat ik vooral de laatste tovenaar van vandaag niet wil vergeten. Zijn uitschakeling is even belangrijk als die vier grote kopstukken die nu verder begeleidt worden door anderen uit het ruimteschip. De impact van deze actie is voor mij enorm zonder dat ik uit het veld geblazen ben.

Ik berg Ka Aïda op in mijn tas en vertrek samen met Andah naar het laatste adres.

Nr. 10

Deze jonge tovenaar woont aan de andere kant van de zwaar vervuilde stad. We sporen hem heel gemakkelijk op. Het laatste kristal in mijn tas begint al te werken door mijn gedachte die naar hem uitgaat. Ook Ka Aïda begint te werken. Dat doet ze de hele tijd maar ze vraagt op een speciale manier aandacht die ik haar direct geef. Ik vlieg naast Andah op onze draken en beide halen we onze schedels tevoorschijn. De schedels willen op ons voorhoofd geplaatst worden in een drager die Andah mij aanreikt zodat ze ons derde oog gaan versterken. Door het vergroten van mijn bewustzijn op deze manier zal ik meer mogen waarnemen van deze tovenaar. Blijkbaar heeft hij ons een heel verhaal te vertellen.

Als we bij zijn huis aankomen staat hij mij al op te wachten blijkbaar is ons bezoek aangekondigd. Ik stem af met Andah en in een flits zie ik het ruimteschip van mijn vader maar ook een ander ruimteschip. Het ruimteschip van mijn vader krijgt een aanval te verduren van het andere ruimteschip. De jonge tovenaar staat er met een grote glimlach naar te kijken. Blijkbaar vind hij dit leuk om te doen en ik begrijp niet helemaal wat hiervan de bedoeling is. Deze jonge tovenaar heeft een verbinding met dit ruimteschip wat aanvalt en voelt zich oppermachtig. Hij zit het als een spelletje hoe hij de ruimteschepen aan het besturen is. Het ruimteschip van mijn vader kan hij niet besturen maar de andere wel. Op dat zelfde moment verschijnen er heel veel kleinere ruimteschepen die hij bestuurt vanuit zijn systeem. Ze vallen de hele tijd aan maar ik merk dat het schip van mijn vader geen enkele schade oploopt door de prikken die worden uitgedeeld. Hoe hij het doet weet ik niet maar hij stuurt vanuit zijn systeem heel veel ruimteschepen aan waar gestolen kinderen in zitten die zijn orders uitvoeren. Hij doet net alsof hij niets doet met zijn grijns op zijn gezicht maar ondertussen laat hij de kinderen de meest gruwelijke acties  met zelf opoffering uitvoeren in het luchtruim. De jonge tovenaar vervuilt het luchtruim met zijn spelletjes waar hij enorm van geniet. Hij weet dondersgoed dat hij speelt met levens van heel veel kinderen maar doet er vervolgens niets aan. Ik ervaar zijn gedrag en houding als achterbaks omdat hij de hele tijd de boel verdraait. Het masker van deze jongen glijdt af en er komt een heel ander gezicht tevoorschijn. Het gezicht wat nu tevoorschijn komt biedt mij zijn excuses aan. Hij is degene die aanstuurt door de handen van anderen. Hij heeft heel veel invloed met zijn manipulerende technieken. Hij laat ons zelfs naar het verkeerde adres gaan door anderen de schuld te geven van zijn gedrag, houding en fouten. Gelukkig is deze actie heel goed voorbereid en was mijn vader hiervan op de hoogte en hebben ze hem van zijn bed gelicht om hem naar het adres te brengen door wie hij onder andere werkt. Hij werkt dwars door deze jonge man heen naar wiens adres hij ons gestuurd heeft. Deze misleidingen heeft hij constant gevoerd om mij en anderen te ondermijnen dwars door anderen heen. Deze verraderlijke tovenaar speelt alleen maar spelletjes en heeft zichzelf bevoegd om aan heel veel touwtjes te mogen trekken. Voor zijn spelletjes gebruikt hij alleen maar gestolen kinderen die hij op gruwelijke manieren opoffert alsof je zo weer een doos vol opentrekt.

Ook deze tovenaar is in het bezit van mijn DNA die vliegensvlug uit hem geflitst wordt. Deze tovenaar hoef ik niets te vragen. Ongevraagd moet hij teruggeven wat van mij en andere kinderen is. En dat is niet alleen mijn DNA. Deze jonge man werkt door het derde oog te richten en van daaruit te sturen. Hij gebruikt kopieën van kinderen om zichzelf achter te verstoppen. Dit is een tovenaar met duizenden gezichten zonder dat hij zijn ware gezicht laat zien. Het dossier van hem is gigantisch. Deze player voedt zich wel op een hele speciale manier. Hij misbruikt de talenten van gestolen kinderen door ze helemaal open te breken met zijn derde oog. Hij scant elk kind als een robot zodat hij precies weet via welke zwaktes of sterke hij kan opereren. Zijn tentakels zijn enorm en ik zie een ongelofelijke robotoctopus verschijnen. Deze robot is zijn creatie die hij bedacht heeft om anderen aan te sturen. Alle willoze en afgedankte experimenten van de hersenslachtbank plukt hij van de afvalberg om met het restmateriaal verder aan de slag te gaan. Hierdoor denkt, dacht hij iedereen telkens slim af te zijn. Ook bij deze tovenaar ervaar ik een enorme opluchting betreffende het doorzien van zijn praktijken. Ik zie hoe ik zelf heb gebungeld aan zijn tentakels en hoe hij mij meer dood dan levend weggeslingerd heeft. Nu mogen wij die grote octopus demonteren en uit elkaar halen waardoor deze tovenaar verschrompelt tot een klein ventje. Samen met mijn vader en Andah besluiten wij ter plekke zijn derde oog te sluiten. Deze mag pas weer open gaan als hij er mee over weg kan. Ook deze tovenaar heeft geen verbinding tussen zijn derde oog en zijn hart. Het kristal wat ik nu mag plaatsen krijgt een plekje in zijn derde oog in verbinding met zijn hart. Ook hier is het reptielen DNA werkzaam waardoor deze jonge tovenaar gevoelloos is geworden. Zijn hele DNA wordt doorgelicht en alles wat er niet in hoort wordt eruit gehaald.

Van de spottende tovenaar is niets over en ik zie hoe hij mij sprookjesboeken aanreikt. Ik krijg stapels boeken van hem die hij mij met tranen in zijn ogen aanreikt. Ik zie nu een hele ander kant van deze tovenaar. Blijkbaar is hij door het uitschakelen van de robot en het verwijderen van het reptielen DNA in staat om weer bij zijn gevoel te komen. Hij knikt beschaamd met zijn hoofd en geeft aan dat hij dankbaar is voor het afsluiten van zijn derde oog. Hij is een tovenaar die via het derde oog manipuleert en het uiteindelijk niet meer kan hanteren. Dit is een typisch geval van gigantisch uit de bocht knallen met krachten die je niet kunt hanteren. Met een porsche gaan rijden terwijl je nog geen rijbewijs hebt. Hij is gigantisch vaak uit de bocht gevlogen maar bleef  elke keer weer in de porsche rijden die hij niet kon besturen. De porsche werd hem telkens aangereikt door andere tovenaars waardoor hij eraan gewend raakte dat hij elke keer weer een nieuwe kreeg als hij de boel had opgeblazen door veel te snel en onverzekerd rijden en totaal geen controle. Hier komt zijn verslavingsgedrag naar boven. Verslaafd aan de kinderen die hij mocht opblazen, misbruiken voor zijn creaties zonder te voelen wat daar de consequenties van zijn of waren. Al zijn speeltjes mag hij inleveren en ik zie hoe deze allemaal in de sprookjesboeken van hem staan. Deze sprookjesboeken vragen nadere bestudering maar niet meer vandaag.

Ik vraag Andah of we klaar zijn en hij knikt treurig. Dit ben ik niet van hem gewend, hij kijkt bijna nooit treurig en vraag hem wat hem nu raakt. Met zijn hoofd knikt hij naar de sprookjesboeken waarop een hele grote afbeelding van mij staat. De tovenaar heeft een gruwelijk gedrocht van mij gemaakt waar gelukkig  op dit moment geen leven meer inzit maar hij heeft mij gebruikt en misbruikt voor verhalen en creaties waar ik niet om kan lachen. Ik blader door de boeken en begrijp het verdriet van Andah. Het is niet fijn als je ziet hoe je geliefde wordt opgeblazen in strip creaties die tot leven komen. Zeer vernederend en geen enkele grens respecterend van waardigheid. Het is te bizar voor woorden en ik zie hoe hij met andere tovenaars allerlei creaties ontwerpt en bedenkt. Om vervolgens via het derde oog verder te projecteren in de ruimte. Het gaat hier om tovenaars die experimenteren met krachten zonder in de gaten te hebben waarmee ze experimenteren. Daarboven staat een stel lachende machtige tovenaars die genieten van deze spelletjes en aanmoedigen om nog gekkere dingen te gaan bedenken. Het gaat hier om manifestatiekrachten vanuit een creatieve bron met hele verkeerde bedoelingen en bijwerkingen. En al die tovenaars hebben niet in de gaten waar ze mee bezig zijn. Ze krijgen elke keer een andere porsche om mee te spelen en te bewerken. Ik zie voor het eerst Andah buiten onze slaapkamer huilen. En vraag hem of hij mij wil laten zien wat hem zo raakt in de stripboeken of is het misschien iets anders. Het is nu aan mij om Andah te troosten terwijl het de laatste tijd vaak andersom is geweest.

Hij kan het mij nog niet vertellen maar binnenkort zal hij mij uitleggen wat hij op dit moment verschrikkelijk vind om te zien. Het is tijd om ons boeltje bij elkaar te pakken. We hebben hard gewerkt en ik merk dat ik moe ben. Ik verlang naar thuis en een heerlijk bad. We sluiten zorgvuldig af en sporen de draken aan om ons naar huis te brengen. Zelfs de draken zijn gelaten in stemming en dat zorgt voor een bedrukte sfeer. Ik haal Ka Aïda van mijn voorhoofd en stop haar in mijn tas. Zelfs de glimlach van Ka Aïda mis ik. Als iedereen in deze stemming de grijze planeet verlaat moet het iets ernstigs zijn wat nu naar boven is gekomen. Er is informatie vrijgekomen die ze nog even voor mij afgesloten houden waarvoor ik alle respect heb. Ik heb mijn vader en Andah meerdere keren aangegeven dat ik niet alles hoef te weten. De demonen die nu vrij zijn gekomen zijn blijkbaar erg heftig om te zien en te voelen. Andah knijpt mij bevestigend in mijn hand en zendt mij een gigantische hoeveelheid liefde en dat is niet voor niets. Zijn tranen worden nu mijn tranen en dit verdriet mag er gewoon even zijn. Dit zijn tranen geboren uit een bron van enorme vernederingen die op dit moment zichtbaar zijn geworden voor mijn vader, Andah en de rest in het ruimteschip. Iedereen is ontdaan en tegelijkertijd ontzettend dankbaar voor mijn werk in deze situatie. Ik heb namelijk zelf deze tovenaar opgespoord en met mijn kracht dat losgemaakt wat nu aan hen is geopenbaard. Mijn DNA heeft hem verraden toen ik tijdens mijn verblijf op de grijze planeet hem meerdere keren  ben tegen gekomen nadat ik was ontsnapt. Ik ben in zijn verdraaiingen meegegaan zodat ik hem kon opsporen achter de kopieën.  Vrij ingewikkeld maar het is gelukt nadat hij een betrouwbare vriend van mij had verraden. Toen wist ik genoeg betreffende zijn verraderlijke tactieken. De hele situatie  heb ik aan mijn vader verteld die het verder heeft uitgezocht. Iedereen is onthutst wat deze tovenaar uiteindelijk met zich meedraagt.

We gaan naar huis en verdienen na deze heftige actie onze eigen thuisomgeving waar we ons zelf weer kunnen opladen.

Noodklokken

Ik hoor hoe de klokken worden geluid die heel veel krachten oproepen van alle sterren volkeren. Het is een noodklok waarmee wordt aangegeven dat alle krachten gewenst zijn om naar deze plek te komen. Ik zie hoe Andah een deel van mij draagt en hoe alle opgeroepen krachten heel veel kinderlijkjes naar boven halen. Al die kinderlijkjes die hier zijn opgeblazen worden naar een lichtbron gebracht. En ik begrijp gelukkig nog niet wat hier aan de hand is maar begrijp dondersgoed dat het zeer heftig is voor ons allemaal.

Het duurt niet lang of ik krijg in de gaten wat hier aan de hand is. Er is een heel groot schandaal naar boven gekomen in de vorm van seksuele experimenten. Er zijn allerlei kinderen op gruwelijke wijze verkracht door mensen, monsters, dieren, reptielen, grijze draken en tovenaars die ook verschillende attributen hebben gebruikt om kinderen uiteen te rijten. Alles wat deze tovenaar met andere heeft kunnen bedenken is uitgevoerd, neergezet en gerealiseerd. Zijn zieke geest en die van anderen hebben de meest waanzinnige dingen bedacht. Al vanaf de geboorte zijn kinderen misbruikt op zeer perverse manieren. Ook in het bordeel van Sicc zijn deze experimenten uitgevoerd. Ik weet dat ik verkracht ben maar hoef gelukkig nu even niet te weten wat ze met mij en anderen verder hebben gedaan. Ik word voor de emoties afgeschermd maar de reactie van Andah, mijn vader en anderen zegt mij genoeg. Als de noodklokken worden geluid dan wordt alle liefde opgeroepen om dit hele openbaring proces te ondersteunen. Het doet mij pijn om te zien hoe aangedaan Andah is en dat is hij niet snel. Ik wil graag dicht bij hem zijn en wil graag met hem naar ons eigen huis. Een borrel hebben wij verdiend.

Na het opruimen van het innerlijke contract ben ik thuis gekomen, doodmoe en energiek tegelijkertijd. Eerst heb ik met Andah lekker gegeten zonder dat ik heb hoeven vertellen wat er is gebeurt. Ik zie aan zijn gezicht dat hij weet wat ik weet en dat is zo heerlijk om te mogen ervaren.  Andah is blij en laat mij dat om zijn manier weten en voelen. Hij vraagt of ik opnieuw wil kennismaken met mijn werkkamer die ooit van mij is geweest. Volgens Andah wil mijn moeder mij ontzettend graag  deze kamer laten zien, als ik dat wil natuurlijk. Deze bescheiden toevoeging is niet nodig

Ik heb deze uitnodiging van Andah en mijn moeder aangenomen om bij haar verder uit te rusten op een passende wijze zoals alleen moeders dat kunnen creëren,  neerzetten en uitdragen. Om vanuit deze warmte en omarming weer mijn werkkamer te betreden lijkt mij een fijne ervaring die ondersteund zal worden vanuit liefde. Het is bij mijn moeder zo heerlijk verwarmend en omarmend dat mijn energietekort direct weer omhoog schiet. Ze neemt mij mee naar mijn werkkamer die lang afgesloten is geweest en gebleven maar nu door heel veel handen speciaal voor mij is schoon gemaakt, opgeruimd en voorzien van enkele nieuwe spullen.

Mijn werkkamer.

Ik kan het niet laten om eerst even te huilen als ik de klink van de deur in mijn handen houd. Na het openen van de deur kom ik in werkelijk een hele onverwachte moderne, prachtige, lichte ruimte terecht. Het zonlicht stroomt mij tegemoet door de grote hoge ramen van de schuifpui over de hele breedte van de royale kamer. De ruimte is zo licht dat het mij met mijn vreugde tranen helemaal in zich opneemt. Het uitzicht is zo waanzinnig mooi  en de inrichting zo anders dan dat ik had verwacht. Ik zie mijn geliefde groene bergen, de aquamarijn blauwe zee  en een grote gele zon die mijn gevoel van vrijheid en kracht enorm versterken. Onder het ruime terras, grenzend aan mijn werkkamer met schitterende binnen- en buiten meubilair die uitnodigen om te luieren, zie ik een gigantische grote tuin die zo mooi is aangelegd. Een tuin met verschillende ronde vormen, vierkante lijnen, verschillende verhogingen, waterpartijen met stromend water en heel veel verschillende bloemen. Gelukkig zie ik dat het terras een verbinding heeft met de tuin zodat ik er gemakkelijk naar toe kan lopen. De bomen, de bloemen, de struiken die er groeien en bloeien zijn divers en zeer kleurrijk. De tuin is vol leven en ik zie hoe hele grote libellen en vlinders van de ene struik naar de ander gaan. Het is een tuin waar ik veel kan gaan wandelen, ontspannen en ontdekken. Ik draai rond in de onverwacht grote werkruimte zowel buiten als binnen en zie alleen maar mooie strakke meubels, mooie stoffen, schitterende accessoires en kleurige bloemen in een inspirerende omgeving. Ik heb veel te weinig superlatieven in mijn vocabulaire om te beschrijven hoe geweldig, licht, modern, schoon, wit en kleurrijk alles is in deze ruimte en omgeving. Mijn ruime werkkamer is gedeeltelijk tegen en op een berg gebouwd met een weids uitzicht die mij geweldig inspireert. De kamer laat mij dansen en stralen tegelijkertijd. Ik zie alleen maar dat waar ik verschrikkelijk veel van houd. Hier heb ik altijd veel van gehouden maar heb het ook weggestopt toen de herinneringen eraan te pijnlijk werden omdat het gemis en het verlangen zo immens groot werd.

Mijn moeder knijpt mij liefdevol in mijn armen en zegt helemaal niets wat nu zo fijn is. Er hangen een paar grote kunstwerken aan de wand die ik herken als ooit zelf gemaakt te hebben. Niks geen stoffige of oubollig aandoende werken. Het zijn grote vierkante panelen met heldere, krachtige kleuren en  eenvoudige ronde vormen. Ik ben na al die jaren onder de indruk van mijn eigen werk. Ze stralen voor mij eenvoud en kracht uit en kleuren de ruimte in een bijzondere roze/oranje combinatie.

Mijn moeder

Op een hoge witte slanke sokkel staat een wit gouden kristallen schedel die mij lachend aankijkt en zie tegelijkertijd een witte vitrinekast met nog veel meer prachtige kristallen en schedels staan in allerlei kleuren en vormen. Alle kristallen zijn helder, sprankelend, schoon en boezemen mij gelukkig geen enkele angst meer in. Ik ben echt onder de indruk van mijn eigen werkkamer die mij uitnodigt om te gaan werken, overdenken, schrijven met haar sierlijk, slank, wit bureau met eigentijds multi-touche screen verticaal en horizontaal te gebruiken. In deze ruimte wil ik niet alleen mijn werk voorbereiden, lezen,  schrijven, schilderen, tekenen, hier wil ik ook vrienden uitnodigen om gezellig te kletsen, informatie uitwisselen en muziek luisteren. Ik omhels mijn moeder en ben zo blij dat mijn kamer eruit ziet zoals het eruit ziet. Zij heeft mijn werkkamer al die jaren verzorgd, schoongemaakt en in ere gehouden door kaarsen, wierook te branden en bloemen neer te zetten. Erop vertrouwend dat ik echt weer thuis zou komen en nu sta ik hier als haar kind, een volwassen vrouw, een moeder, gerijpt en gelouterd door haar ervaringen. En ondanks dat voel ik mij nu haar kleine meisje zodat zij mij kan dragen en wiegen zoals alleen moeders dat kunnen. Ze pakt mij bij mijn hand en samen gaan we voor het raam staan om te zien hoe er zwanen overvliegen. Zij is het van wie ik geleerd heb met de natuur te praten. Van haar heb ik mijn gave om met alles in de natuur te kunnen communiceren. Van haar heb ik geleerd te luisteren naar de wind en te horen wat zij mij te vertellen heeft. Zij heeft mij geleerd om met mijn scherp observatievermogen signalen te zien, te horen, te voelen, te ruiken en te proeven die het leven in en op de planeet mij geven. Als onbevangen, blij en vrolijk kind ging ik aan haar hand mee om dit spelende wijze te ontwikkelen. Van haar heb ik mijn gave om met kristallen te werken die al het leven mogelijk maakt vanuit de ondersteunende energetische trillingen die ze bieden en geven. Zij is het die mij heeft geleerd dat herinneringen en heel veel andere kennis en informatie onder andere worden opgeslagen in kristallen. Zij heeft mij geleerd dat kristallen net als jij en ik een ziel hebben waarvoor je respect dient te hebben. Ik heb zoveel van haar geleerd over de zon en de maan. Over al het leven waarvoor je respect dient te hebben heeft zij mij de meest prachtige verhalen verteld. Van haar heb ik het verhalen vertellen wat zo in mijn genen zit. Allemaal verhalen in mij die er weer uit willen. Zoals mijn vader mijn leraar is, zo is mijn moeder ook mij leraar. Van beide heb ik zoveel geleerd over het leven maar mijn liefde voor stoffen en andere materialen, wat ik nu voel, heb ik echt van haar geërfd. Mijn hele kunstzinnige is iets wat zij liefdevol op mij heeft overgedragen terwijl mijn vader dat ook zeker vertegenwoordigt. Van beide heb ik liefde voor vormgeving, mooie kleding, schitterende schoenen, waanzinnige accessoires en allerlei andere oogstrelende uitingen. Van mijn moeder heb ik toch echt leren waarnemen en voelen wat de natuur mij allemaal wel niet te bieden heeft. Zij heeft mij o.a. leren voelen, kijken, luisteren naar en communiceren met al datgene wat ademt en leeft zoal alle bonte, bijzondere, kleurrijke vogels in de tuin die mij nu met hun lied verwelkomen. Zij heeft mij geleerd om te voelen hoe zacht en hard de natuur kan zijn. De natuur die werkelijk alles in zich draagt van licht tot donker, gortdroog tot sompig, zwaar en kletsnat. Er is niets wat ik kan bedenken wat de natuur mij niet kan spiegelen. Zij spiegelt mij alles tot de wreedste vormen van bestaan aan toe. Van vreselijk stinkend, gewelddadig tot vredig, zacht en geurend naar de heerlijkste bloemen. De natuur is alles en alles ben ik en daarvoor ben ik dankbaar dat ik dat oog van mijn moeder heb meegekregen. Mijn koppigheid, mijn halsstarrigheid is een even belangrijk aspect van haar als mijn souplesse en meegaandheid. Juist al die aspecten maken haar en dus ook mij verschrikkelijk aantrekkelijk door haar diversiteit. De cirkel van het leven, de natuurlijke groeispiraal,  zit in mij, zit in alles, van klein tot groot en van groot tot klein. En als dat alles samengevat kan worden in twaalf mannelijke en twaalf vrouwelijke aspecten dan vind ik dat helemaal goed maar volgens mij zijn er nog wel veel meer aspecten te benoemen vanuit de eenheid waarin het besloten zit. De natuur heeft mij het spel laten begrijpen van wat het leven met alle schaduw- en lichtplekken. Het ene kan niet zonder het andere.

Ik kijk mijn moeder aan en ben dankbaar voor dit moment. De kamer voelt zo eigen, zo licht, vrij en draagt geen enkele energetische belasting van rouw en/of verdriet. Het is eerder een stil verlangen wat ik waarneem. Een verlangen om door mij weer verder tot leven gewekt te willen worden zonder voorwaarden. Er hangt vreugde en blijdschap in deze ruimte als knoppen van een bloem die in één keer kunnen openbarsten en dat is ook wat ik wil. Ik vind dat ik lang genoeg heb gehuild en getreurd ook al zijn mijn kinderen hier nog niet maar wel al heel dichtbij, dat voel ik gewoon. Ik voel ze beide zo dichtbij dat ik er geen moment aan twijfel dat wij ze niet kunnen bevrijden. En als ze hier zijn weet ik dat ze het hier prachtig zullen vinden, dat kan gewoon niet anders. Dat verlangen naar thuis, zo’n positieve, kleurrijke , vredige, inspirerende omgeving heb ik ze zeker energetisch meegegeven vanuit mijn gedachten, verlangen en herinneringen en anders wel in mijn genen en DNA waarin dit ook allemaal besloten ligt. Mijn moeder bevestigt dit door een fijne , warme knuffel en samen drinken we een kopje honingthee op mijn eigen terras in de zon die ons heerlijk verwarmt. Ik geniet van de zoete thee, hartige versnaperingen en verse bloemen die overal zijn neergezet in grote vazen. Van wat geniet ik niet op dit moment,? alles is goed, elk detail klopt waar ik ook maar kijk. Dit is feestelijk thuiskomen in een omgeving die alles uitademt wat ik ben en wie ik ben met een groots Wow effect. Heerlijk gewoon en na wat mijmer momentjes met mijn moeder in de zon zie ik ernaar uit om te vertrekken naar de kristalvelden die ik hoor zingen. Ze versterken, spiegelen mijn blijdschap en dat is een hele andere energie dan het drama van de afgelopen dagen en nachten.

Mijn moeder straalt net als ik en ik voel hoe blij ze met en voor mij is. Ik ben dankbaar en trots hoe ik nu mag ervaren wat ik van haar geleerd heb en hoe ik op haar lijk. Zij is net als ik klein van stuk met een hele fijne uitstraling. Voor haar leeftijd is ze prachtig om te zien. Zij kan echt niemand ongezien voorbij lopen. Haar ouderdom is niet gebogen en grijs maar recht, leeftijdloos, wit, licht, fris en zeer stralend. Zeer charismatisch wil ik haar noemen, een uitstraling die versterkt wordt door de artistieke look die ze heel verfijnd draagt. Ze is echt mijn moeder en ben super trots op haar. Zij is mijn voorbeeld door  alle ruimte die, en het enorme vertrouwen wat, zij mij schenkt. Ongekend hoe zij mij niets opdringt en in alles vrij laat en er toch onvoorwaardelijk voor mij is. Zij voelt ongekend aan wanneer het juiste moment daar is voor actie en geen actie, laten en niet laten. Zij weet wanneer er geoogst kan worden en forceert niets en dat is wat ik in haar bewonder. Zij kent het leven door en door met blijvende verwondering en verbazing en dat maakt haar ijzersterk en zijdezacht. Zij weet wat het is om een kind te verliezen net als ik en toch is ze niet blijvend in elkaar geschrompeld van verdriet. Mijn moeder is weer opgestaan net als ik en daarom is er zoveel kracht en begrip tussen ons. Een schitterende vrouw met veel verhalen waar ik elke keer weer ontzettend veel van leer en kan leren omdat ze zo onverwacht stil en verrassend humoristisch, zelfs luidruchtig zijn. Ik hoop nog heel veel momenten met haar hier te mogen beleven. Dat is iets wat ik mijzelf toewens omdat zij het is wie mij enorm inspireert. Niet alleen met haar maar ook samen met Andah, mijn vader en mijn moeder. Wij horen zo bij elkaar, de vader, de moeder, de zoon, de dochter en de heilige geest samen in een geheel van alle kleuren van de regenboog. We kijken elkaar aan en snappen wat we denken, voelen en zeggen. Het is bezieling wat ik voel in alles en dat maakt dat het voor mij zo intens is.

Bij de grijze draken heb ik geleerd om heel veel te verantwoorden en uit te leggen en dat scheelt zo dat ik dat hier niet meer hoef te doen. Terwijl ik daar nu ook het positieve van ervaar dat ik dat geleerd heb. Kinderen die het nog niet kunnen zien, horen, voelen, begrijpen hebben mijn woorden en uitleg nodig en daar ben ik inmiddels goed in onderlegd. Hoe bereik ik anders de kinderen die dit communiceren zich nog niet weer eigen hebben gemaakt. Dat komt allemaal goed, ik maak mij daar geen zorgen meer over.

Ka Aïda

Ik kijk nu liever naar de zacht goud kleurige schedel die mij de hele tijd liefdevol aankijkt. We begroeten elkaar als oude bekenden en mijn moeder begint te lachen. Zij, de kristallen schedel, heeft net als de werkkamer de hele tijd gewacht op dit ene belangrijke moment van mijn herkenning en erkenning van mijn herinneringen die ik achter sloten en deuren had gestopt. Het zijn mijn herinneringen geweest die mij bleven roepen om naar thuis te verlangen en terug te willen keren naar mijn oorspronkelijke thuisbasis hier op een planeet waar ik echt vandaan kom, ondanks dat ik ze meerdere keren onder het tapijt probeerde te vegen heb ik dat gelukkig ook overwonnen in mijzelf. De kristallen schedel geeft aan dat ze blij met mij is, zelfs meer dan dat en zij wil heel graag met mij samenwerken op basis van gelijkwaardigheid. We gaan samen de draad weer oppakken en dat voelt meer dan goed. In mijn werkruimte kan ik vrijuit met haar communiceren zonder bang te zijn voor wat dan ook. Met haar kan ik de lijst met kinderen bekijken, beoordelen, bespreken en niet alleen dat er valt nog zoveel meer te doen. We hebben elkaar nog zoveel meer te bieden. Zij gaat net als ik door mijn wedergeboorte nog meer opleven. We leven samen nog meer op nu we bij elkaar zijn, een groei, een ontwikkeling die helemaal gelijk opgaat. Ik ben haar hoeder en zij is de mijne.  Zij heeft mij veel te vertellen en ik haar. Ik ga genieten van de samenwerking die ik nu al voel waardoor de glimlach nog groter wordt. Ik loop naar haar toe en begroet haar vriendelijk en vraag of ze mij haar naam wil zeggen zodat het communiceren tussen ons persoonlijker wordt.

Ka Aïda

Ik vind haar naam Ka Aïda geweldig en bijzonder waardoor ik direct enorm moet lachen als ik dit denk. Zij vangt alles van mij op en dat is even wennen. Ik heb er een gesprekspartner bij die duidelijk niet met zich laat sollen of voor de gek laat houden en ze heeft humor. Ze is heel krachtig en duidelijk aanwezig en dat vind ik nu alleen maar heel prettig zodat ik er niet meer omheen kan. En dat wil ik ook niet, ze maakt mij erg nieuwsgierig. Ka Aïda geeft aan dat ze reislustig is en met mij mee wil naar de kristalvelden en de kinderen die ik ga bezoeken. Onverwacht maar zeer welkom waardoor zij een vaste plek in mijn leren tas gaat krijgen. Mijn moeder begint te lachen omdat ik direct begin te denken aan een extra mooie verpakking en of tasje speciaal voor Ka Aïda zodat ze niet beschadigd. Ka Aïda geeft aan dat dit helemaal niet hoeft, ze is sterk en  kan tegen een stootje. Ze wil mij graag ondersteunen en adviseren en is razend nieuwsgierig. Het liefst wil ze zo dicht mogelijk bij mij in de buurt blijven en dat is de reden waarom ze graag van de sokkel gehaald wil worden die mij nu doet denken aan een staf.  De sokkel is een ereplaats maar niet een om op te blijven staan als een trofee. Ze wil niet langer werkeloos gadeslaan maar in actie komen. Ik besluit haar vandaag nog mee te nemen naar de kristalvelden en dan gewoon in mijn tas met een zijden sjaal die genoeg bescherming biedt. Ka Aïda wil voordat ik met haar vertrek nog wel wat aan mij vragen en vertellen.

Ka Aïda vragen en opmerkingen.

Ze vraagt mij of ik mijn respect voor haar wil omzetten naar hetzelfde respect voor mijzelf. Mijn respect voor mijzelf mag ik wat haar betreft nog wel veel meer en beter neerzetten. Zij heeft respect voor mij en op basis van onze gelijkwaardigheid maakt ze een diepe buiging voor mij. Ze vind het ongekend wat ik doe, hoe ik het doe en altijd heb gedaan met mijn talenten en creativiteit. Ze geeft mij haar verbazing over mijn incasseringsvermogen, mijn doorzettingsvermogen en hoe weinig credits ik mijzelf hiervoor geef voor alles wat ik al heb gedaan en nog steeds doe voor de sterrenkinderen. Ze vind dat ik echt trots mag zijn op mijzelf en super trots mag zijn op dat wat ik heb neergezet en heb achtergelaten daar waar ik ben geweest in woorden en daden. Ka Aïda vind dat ik mijzelf veel te vaak te klein maak en mij absoluut niet gedraag als een dochter van een grote koning, die mijn vader is en waar ik nog steeds tegen opkijk. De dochter die zelf koningin is geworden gedraagt zich bij tijd en wijle nog steeds als een bedelaar, een zwerver die zich liever onzichtbaar wil maken en tevreden is met een korst brood. Zij vraagt aan mij om mij zelf niet langer klein te maken en mijzelf de lengte te geven die ik werkelijk heb en dat is zeker geen klein mensje. In gedachten, in mijn houding, mijn aanwezigheid, mijn handelen heb ik mijzelf verkleind om niet op te vallen. Ze vraagt of ik rechtop wil gaan staan naast mijn ouders en zie dat wij mooie lange slanke mensen zijn. Ik hoef niet meer uit vuilnisbakken te eten en in hondenhokken te slapen. Die tijd is echt voorbij en dat kan ik nog steeds niet helemaal bevatten en geloven. Mijn aard is van nature niet koud, arrogant, hard en afstandelijk. Juist het tegendeel is wat ik ben zonder erover na te denken. Door mijn ervaringen heb ik tactieken en gedrag ontwikkeld die ze hier begrijpen maar wel heel vreemd en onnodig vinden. Het is hier helemaal niet nodig maar dat vertrouwen heb ik nog steeds niet helemaal. Ik houd de hele tijd een slag om de arm en verwacht ook hier een valse uitval van deze of gene. Ik blijf achteromkijken of de kust veilig is en de veiligheid hier in dit koninkrijk echt en gegarandeerd is door de hoge trillinsfrequentie waarin wij hier verblijven.

Ondanks dat mijn vader een grote koning is en mijn moeder een waardige, belangrijke koningin leren ze ook van mij door te zien wat ik doe, door te luisteren wat ik vertel, door te voelen met wat voor intentie en kracht ik dat doe. Zij leren evenveel van mij als ik van hun en doordat ik dat heb meegemaakt wat ik heb meegemaakt zijn zij niet meer geworden. Vanuit mijn kant maak ik mijzelf door mijn ervaringen kleiner , minderwaardiger dan mijn ouders, mijn echte familie en dat is absoluut niet de bedoeling. Ik heb niet gefaald door mijn verblijf bij de grijze draken,juist integendeel ik heb een enorme ongekend kracht hierdoor ontwikkeld. Niemand hier vraagt mij, mijzelf, mijn ervaringen, wie ik ben, hoe ik ben gevormd,  zijn van een enorme ongekende waarde voor mijzelf ,voor mijn ouders, voor Andah, voor anderen, voor het grote plan om de sterrenkinderen te bevrijden. Ka Aïda ziet mij als een grote leraar, net als mijn vader, mijn moeder, Andah en nog heel veel anderen hier in dit koninkrijk. Wij zijn allemaal grote leraren waardoor Ka Aïda mij nu op één lijn zet met alle grote wereldleiders, wereldleraren die sterrenkinderen onderwijzen en leiden op basis van gelijkwaardigheid. Volgens Ka Aïdah is één van mijn grootste talenten mijn onderwijzend vermogen die ik op heel veel verschillende manieren inzet, neerzet, kleur en vorm geef. En dat gaat wel wat verder dan enthousiasme en ondersteunend, motiverend vermogen wat ik mijzelf geef als een ander mij vraagt wat het beste talent van mijzelf is. Ze vind dat ik mijzelf daar verschrikkelijk tekort mee doe als ik dat zo formuleer als een ander mij dit vraagt. Zij heeft een enorm respect voor mijn onderwijzend vermogen met een enorm, zelfs gigantisch bereik. Zelfs het weinige of minimale wat ik doe kent een enorme impact en mag niet een reden zijn om mijzelf te verkleinen. Ka Aïda geeft aan dat ze mij heeft gekozen op basis van onze gelijkwaardigheid die op een hoog niveau zit. Ze houdt er niet van om mij als een klein meisje bij de hand te pakken, wat haar betreft over en uit. Wij zijn in alles gelijkwaardig en ze wil niet haar tijd langer verdoen met geneuzel in de ruimte. Ze houdt van aanpakken net als ik zelf, ze houdt van snelheid en tempo net als ik, ze houdt van leren net als ik maar niet door eindeloos te herhalen van wat we beide allang weten en geleerd hebben. Ze wil net als ik vooruit en geeft mij op dit moment een vriendelijke schop onder mijn kont die niet pijnlijk is maar mij aan het lachen maakt. Ze wil net als ik kennis delen, ervaringen uitwisselen op het niveau wat bij ons beide past. Ze wil als een komeet door de ruimte en ik ondersteun haar zoals ze mij ondersteunt. Inhoudelijk wenst ze dat te doen wat we beide heel goed kunnen en ze wil niet langer onder het niveau, wat wij beide hebben, presteren. Daar worden zij en ik niet gelukkig van. De schat aan informatie, die wij beide in ons dragen wil eruit. De tijd is er helemaal klaar voor om met een rechte rug dat neer te zetten wat wij hebben neer te zetten en daar is ze heel erg trots op dat wij dat samen kunnen en mogen doen. Net als Ka Aïda zijn we beide androgyn, beide dragen we vrouwelijke en mannelijke energie. Op dit moment geeft ze mij haar vrouwelijkheid, haar vrouwelijke energie omdat dit de verzachting en heling biedt voor mijn wonden die weer open zijn gegaan. Wonden die door mijn herinneringen zijn open gegaan kunnen beter en sneller genezen door wat ze nu aanreikt. Dat zal net zolang gebeuren totdat de wonden helemaal genezen zijn en mij niet meer pijnlijk herinneren aan dat wat ik heb meegemaakt. Net als ik heeft ze mannelijke energie die je daadkracht zou kunnen noemen. De energie die wij vertegenwoordigen is niet voor watjes en doetjes. Ze spuugt erop waardoor ik moet lachen omdat ik de humor er in door hoor en ervaar hoe ze hiermee Sicc bedoelt.

Voor hem heeft ze geen enkel respect en ze kan hem aan op heel veel manieren. Ze doorziet alles en iedereen en vind hem een watje, een doetje, een misbaksel, een gedrocht gevormd door zijn eigen gedrag en gedachten. Ze vind het misplaatst en verschrikkelijk hoe ik mijzelf verantwoordelijk heb gemaakt en laten maken voor zijn gedrag. Ook dat wenst ze mij toe dat ik daar helemaal mee stop omdat het altijd remmend zal blijven werken in alle situaties waarin ik kom. Ik ben niet Sicc en Sicc is geen Kamirah. Het superieure wat Sicc zichzelf heeft toegeëigend is nooit een deel van mij geweest. Het gedrag wat hier uit voortkomt is zijn hooghartigheid, zijn hoogmoed die hij vaak op mij heeft geprojecteerd. Hij heeft van mijn gedrag hoogmoed gemaakt zodat hij mij klein, dienstbaar en nederig kon houden maar als er één is die mag leren wat ootmoed is dan is hij dat wel. Hoogmoed komt voor de val en hij is gevallen. Ootmoed is een natuurlijk aspect van mijn zijn wat hij bewust gebruikt en misbruikt heeft om mij te verkleinen. Met andere woorden een zwakke plek in mijn systeem vanuit zijn superioriteit wanen. Had hij dat stuk van mijn DNA maar bij hemzelf ingebracht maar dat heeft hij bewust niet gedaan. Vanuit zijn beleving wilde hij het beste van alle sterrenvolkeren en ootmoed zag hij als een zwakte waarmee hij zijn dienaren nederig kon houden en maken op een verschrikkelijk verkeerde manier. Hij heeft niet alleen mijn DNA waarvan hij er veel had ingeleverd bij het tribunaal, hij heeft alles mogen inleveren wat niet van hem was. Samen met anderen heeft hij experimenten uitgevoerd voor het ontwikkelen van een superieur ras met de beste kwaliteiten van elk volk. Dit mengsel versterkte alles wat hij wilde en dat is niet iets om trots op te zijn. Hoe kan het aan mij zijn om mijzelf verantwoordelijk te stellen voor dit monsterlijke wat niet uit mijn geest voorkomt en nooit voortgekomen is. Hij wist mij aan zich te binden door de liefde voor mijzelf die hij uit mijn DNA haalde. en dat is nu echt maar dan echt voorbij en wat blijft erover nu hij niets meer heeft van een ander. Een zwak, zielig niet bewonderenswaardig ventje die nog steeds blèrt en jankt om het speelgoed wat in zijn ogen onterecht van hem is afgepakt. Hij is zo zielig en zo verwend en zo brrrrrrrrrrrr.  Van Ka Aïda mag ik hem laten blèren en janken totdat hij er zelf genoeg van heeft. Het is niet aan mij om hem te troosten hoe moeilijk ik dat ook vind vanuit mijn natuurlijke neigingen. Hij mag zichzelf gaan troosten en dat is een kwaliteit die hij niet heeft. Wat Ka Aïda betreft acuut mee stoppen zodat mijn aandacht en energie mag uitgaan naar dat wat we echt willen. We gaan hem en anderen hard aanpakken door deze praktijken naar buiten te brengen zonder omhalen of wat dan ook En natuurlijk kan dat zijn waardering niet krijgen maar daar mag ik volgens Ka Aïda schijt aan hebben. Heerlijk dit taalgebruik, deze woorden geven mij power om ook echt te gaan doen wat ik wil doen en dat is gerechtigheid brengen. Weg met al die oneerlijke bedoelingen en onderhuidse belangen verpakt in mooi doenerij wat het absoluut niet is. Ka Aïda gaat mij helpen om deze verpakkingen hoe mooi ook te doorzien en weg te halen bij al die experts die daar verschrikkelijk goed in zijn. Ze heeft al met een paar tovenaars bij de grijze draken kennisgemaakt wiens maskers ze heel fascinerend vind. Tovenaars die invloed uitoefenen doordat wat ze echt willen te verpakken in woorden en gedrag die ze niet menen.. Dit zijn valse, manipulerende tovenaars aan wie ik geen energie hoef te geven door hun verwarrende praktijken die van links naar rechts gaan en weer andersom. Het zijn tovenaars die niet heel veel macht hebben maar erg gevaarlijk door misleidingen die ze neerzetten en constant beoefenen omdat ze niets en niemand vertrouwen. Ze eten van meerdere walletjes en dekken zich op die manier de hele tijd in. Ook zij hebben  DNA van mij maar niet zoveel als enkele andere grote machthebbers. In hiërarchie staan ze onder het superieure ras maar verlangen constant naar dezelfde macht en aanzien. Ze zijn goed in bepaalde technieken en vinden zichzelf vanuit dat oogpunt meesters maar dienen niet het grote geheel. Ze spelen spelletjes, verspreiden virussen, ontwikkelen virussen en codes met het oogpunt  evolutie, ontwikkeling voor alle sterrenvolkeren op basis van gelijkwaardigheid te remmen zolang het superieure ras aan de macht is. Ze dekken zich in doordat ze onbewust en bewust aanvoelen dat deze macht minder wordt en nu willen ze over naar de andere kant maar blokkeren de boel verschrikkelijk vanwege de twijfels die ze hebben. Gaan ze wel of niet mee, geven ze zich wel of niet over, stel dat het superieure ras de macht wel houdt, wat dan? dan zijn ze hun baantjes kwijt waarvan ze zo lang hebben genoten door de status die ze erdoor kregen van de grote tovenaars en grijze draken. Van dit soort tovenaars lopen er heel veel rond en Ka Aïda ziet het als haar verantwoordelijkheid om mij dit in te fluisteren als het nodig is op plekken waar ik in contact zal komen met deze misleidende krachten en verschijningen die niet oprecht zijn  Ook deze tovenaars gaan we hard aanpakken door een versnelling in het openbaren van hun daden en gedrag. Dat is  één van de redenen waarom ze dicht bij mij wil zijn als ik op reis gaan naar de grijze planeet en andere verschillende planeten. Mijn goedgelovigheid en naïviteit is niet altijd wenselijk, het heeft er toe geleidt dat ik ontvoerd kon worden, dat zal niet weer gebeuren. Ik bedank hiervoor Ka Aïda en stel het op prijs dat we zeer binnenkort, zelfs vandaag nog mijn DNA gaan halen bij tovenaars die ik helemaal doorzie in hun gedrag en praktijken en ongemerkt kan benaderen omdat ze mij zien als de andere kant waar ze zich ook wel aan willen overgeven. Dat twijfelachtige van deze gasten kan ik gebruiken om mijn DNA in hun slaap te gaan halen. Als ze wakker worden kan ik van deze zwakte die ik doorzie gebruik  maken. Mijn creativiteit zet ik dan op alle manieren in. Ook in deze kwesties zal gerechtigheid geschieden.

Genoeg hierover volgens Ka Aïda we gaan eerst andere zaken afhandelen die nu op dit moment belangrijker zijn. Het mag er nu omgaan hoe mijn thuiskomen in mijn missie, mijn talenten, mijn taken, mijn werkplek, mijn werkomgeving voelt. Ik word enorm gewaardeerd door Ka Aïda, mijn ouders Andah en vele anderen. Ze zijn ontzettend blij met mij en dragen mij op handen zoals ik hun op handen draag. De liefde die ik voor hen voel, voelen ze voor mij en die is meer dan oprecht.

Andah en mijn vader.

Wat is hier in deze kamer niet blij met mij? Alles hier in deze ruimte zingt van vreugde die zo aanstekelijk is dat Andah en mijn vader als geroepen komen om deze vreugde verder met ons te delen. Met z’n vieren genieten we van dit belangrijke familie moment waarvan ik er nog heel veel wil beleven. De zomervruchten smaken geweldig die overal in schaaltjes zijn neergezet en vandaag is er één van vreugde, vrede en rust. Een warme aangename dag na de heftige strijd die ik de afgelopen dagen met mijzelf heb gevoerd. Een strijd die ik heb gewonnen of beter gezegd, ik heb mijzelf overwonnen anders had ik hier niet zo gezeten.

Mijn vader overhandigt mij een stapel frisse, kleurige boeken en een witte lange glanzende strijkstok die past bij een viool-achtig instrument met één snaar die in de hoek van de kamer staat. Het instrument met een witte hoogglans klankkast heeft de grootte van een staande bas maar is veel slanker, smaller en verfijnder van vorm. De ene snaar die erop gespannen is, is goudkleurig en begint al te trillen, te resoneren door mijn stem. De gouden kam kan verplaatst worden zodat er verschillende tonen en trillingen gecreëerd en geproduceerd kunnen worden. Het is een heel eenvoudig instrument maar die ene snaar kan zoveel teweeg brengen, kan zoveel beroeren met haar uitzonderlijke bereik, met en zonder strijkstok. Dit instrument kan samen zingen,samen vibreren met kristallen en dat is heel bijzonder als je dat kunt horen. Heel even haal ik de strijkstok over de snaar die een zachte warme toon terug geeft als antwoord en waar direct op wordt gereageerd door de kristallen in de kamer en buiten de kamer. Dit spik, splinter nieuwe muziekinstrument krijg ik cadeau van mijn vader en is gemaakt door de elfenfamilie waar ik gisteren ben geweest. De toonmeesters  van de elfen, die ook prachtige muziek instrumenten kunnen maken, hebben dit instrument speciaal weer voor mij gemaakt en wensen mij toe dat ik er vanaf nu weer heel veel plezier aan mag beleven. Mijn vader houdt mijn muziekdoosje omhoog en draait aan het hendeltje. De snaar van het instrument gaat zelf meezingen zonder dat ik iets hoef te doen. Ik hoor geen valse noten maar zuivere tonen waar ik kippenvel van krijg. Er wordt een prachtig zuiver lied voor mij gezongen waar ik heel blij van word en ik zing, neurie vanzelf mee. Dit instrument vertegenwoordigd wie ik ben en waar ik voor sta. Dankbaar kijk ik mijn ouders en Andah aan en kan niet anders dan intens, maar dan ook intens blij zijn met alles wat ik hier in deze werkkamer aantref. De gebroken strijkstok is gemaakt, hersteld, geheeld, vernieuwd. Het oude instrument is vervangen door een nieuwe waardoor ik vrij als een vogel weer dat kan gaan doen waar ik altijd intens naar verlangd heb. Mijn klanken, mijn tonen , mijn bereik, mijn vibraties, mijn octaaf weer samen laten gaan, samen laten zingen met alle anderen kosmische tonen en octaven zodat er prachtige harmonieën ontstaan. Ik kan met mijn instrument weer deel gaan uitmaken van het kosmische orkest. Ik kan weer gaan samen zingen, samen werken met heel veel anderen op dezelfde basis van gelijkwaardigheid. Dit is rijkdom om dit te mogen ervaren.

Mijn nachtmerrie.

Ik heb een paar vermoeiende nachten en dagen achter de rug. De grijze draken vallen mij behoorlijk lastig en het lukt mij niet om ze weg te jagen. Ze fluisteren allemaal verschrikkelijke dingen in mijn oren en ik droom over bevallingen in het geboortehuis van Coma, de moeder van Sicc. In het geboortehuis van Coma werden allerlei experimenten uitgevoerd waar ik getuige van ben geweest. In mijn droom word ik achtervolgd door monsterachtige wezens die mij het ene kind na het andere laten baren. Ook droom ik over kristallen met daarin opgesloten, gevangen kinderen die mij om hulp roepen, alleen het lukt mij niet om ze te helpen en ik loop de hele tijd er snel voor weg. Door deze dromen ben ik onrustig, vermoeid en een beetje angstig zonder precies te weten waarvoor. Ik geef zelfs geen gehoor aan de kristalvelden die ergens ver weg om mijn aandacht vragen. Ik kan er niet naar toe gaan als ik er angst voor voel die na mijn eerste vlucht plotseling de kop heeft opstoken. Hoezo heb ik mijn angsten overwonnen? helemaal niet,  ik voel hoe ik afstand wil nemen van alles wat mij juist niet lukt. Andah reageert kalm maar toch lichtelijk bezorgd op mijn onrust en afwezigheid. Hij vraagt aan mij om het vooral even rustig aan te doen en tijd te nemen voor al mijn emoties die aan de oppervlakte liggen.  Dit is een stukje van en uit mijn verleden wat speelt en wat ik heel graag wil verwerken, loslaten en opruimen. Ik  besluit daarom mijn vader op te zoeken om te vragen of hij mij raad kan geven voor dit telkens terugkerende fenomeen. Het gaat om een onverwerkt deel van mijn ervaringen en herinneringen die zich monsterlijk uitvergroten in mijn dromen. Ik ben onrustig, gespannen en vermoeid door de vele demonen zowel innerlijk als uiterlijk die mij achtervolgen.  Ik zit opgesloten terwijl dat niet zo is en de muren komen op mij af .  Ik voel mij benauwd, beklemd en kan nergens de ruimte vinden die ik nodig heb.

Mijn vader zoek ik op in zijn ruimteschip waar ik ook Andah verwacht aan te treffen. Doodmoe en geïrriteerd plof ik in de stoel in de centrale ruimte en vraag mijn vader telepathisch om hulp. Heel rustig komt hij naar mij toe en legt zijn warme hand op mijn hoofd waardoor er al direct een golf van ontspanning over mij heen komt. Zijn vriendelijke ogen zijn zo begripvol dat ik helemaal niet hoef uit te leggen waarom ik hier in lichte paniek naar toe ben gegaan. Telepathisch vertelt hij mij dat het niet vreemd is maar niet nodig om mijzelf er in vast te zetten. Hij wil mij laten zien wat er is gebeurt en neemt mij mee naar een groot scherm. Op het scherm verschijnen mijn angstdemonen uit mijn droom die zich alleen maar kunnen voeden met de energie van mijn angst, frustratie, boosheid, pijn en verdriet. Door het oproepen van deze oude gevoelens onder mijn littekens komen de angstdemonen naar mij toe en doen er alles aan om deze gevoelens in mij te versterken waardoor ze mij naar beneden trekken en in hun val proberen te lokken. En dat heeft met een aantal aspecten te maken. Er zijn een aantal tovenaars en heel veel grijze draken die niet graag zien hoe wat ik nu doe en hoe ik mij nu verder krachtig ontwikkel in mijn meesterschap door mijn bevrijding. Ze doen er alles aan om dit tegen te werken en te ontregelen. Door helemaal terug te komen in mijn oorspronkelijke drakenkracht staan de angstdemonen niet meer bij mij aan de winnende kant en dat weten ze maar al te goed. Ze laten mij alleen niet zomaar gaan en zijn in grote groepen zeer alert op elke kleine opening die ik ze bied. Mijn angstige en vervelende ervaringen uit mijn verleden bieden deze openingen. Ik hoef bij wijze van spreken maar aan Sicc en Coma te denken en ze zijn al geactiveerd omdat ze niet willen wat ik nu aan het ontwikkelen ben. Ze willen mij niet als actieve drakenmeester in hun buurt omdat ik  zonder problemen de zendmasten kan uitschakelen waarmee ik hun middelen uit handen neem waarmee ze de boel onderdrukken. Ze willen niet dat ik mij  meer en meer herinner wie ik werkelijk ben en wat ik kan omdat dat precies is wat hun kracht doet afnemen. De puzzelstukjes die voor mij belangrijk zijn willen ze mij niet zomaar in handen geven of laten geven. De documenten met alle namen zijn erg belangrijk voor mij en daarmee en daardoor raken de grijze draken nog meer gefrustreerd. Ze zijn natuurlijk niet blij dat een hele familie heeft besloten alle belastende informatie en  kennis vrij te geven. Ze kunnen daar verder niets meer aan doen behalve hele vervelende prikken uitdelen daar waar het kan. Ze halen uit naar alles en iedereen die dit kan en moet voelen in hun beleving. Ook het schrijven in mijn dagboek ervaren ze als een zeer bedreigende activiteit. Ze kunnen mij hier niet meer in tegenhouden maar verstoren en verwarren doen ze maar al te graag. Dat willen en kunnen ze niet laten omdat dat nu eenmaal hun enige manier is om te reageren en het zijn hun hardnekkige uitingen om verdere groei en ontwikkeling te verstoren en te belemmeren. Vooral mijn twijfels worden direct aangegrepen om zand in mijn ogen te strooien. Het is aan mij om mijzelf niet langer te verzwakken door mijn eigen twijfels. Dat wat ik voel, hoor, zie en doe is goed en ik sta er niet meer alleen voor. Er is een enorme grote ondersteuning voor dat wat ik doe en onderneem op alle fronten. Ik ben en word veel beter ondersteund en beschermd dan wat ik zelf denk of bewust waarneem. Ik hoef maar terug te denken aan mijn inwijdingen en aan het feest en weet dat ik gedragen word door een enorm legioen vrijheidsstrijders afkomstig van twaalf planeten.

De strijd.

De strijd tegen de grijze draken en lastige tovenaars is nog lang niet gestreden en helaas nog niet voorbij. Ze geven zich niet zomaar gewonnen en wat ze jaren lang in negativiteit opgebouwd hebben is niet zomaar om gepoold naar een positievere frequentie. Deze strijd is niet alleen mijn strijd maar een strijd van heel veel die er net als ik voor hebben gekozen om dat te doen wat we kunnen doen op heel veel verschillende manieren. Het is een strijd tegen grijze draken en tovenaars die we met heel veel anderen samen voeren voor het algemene universele belang en elke dag sluiten zich nieuwe strijders aan. Mijn krachten nemen met de dag toe waardoor de tegenkrachten ook sterker worden. Mijn eerste draken acties zijn niet onopgemerkt gebleven en de uitschakeling van de zendmast wordt mij niet in dank afgenomen. De frustraties van zowel de grijze draken als de tovenaars worden heftig op mij geprojecteerd maar zijn niet van mij. Vooral de tovenaars zijn zeer geslepen en zetten alle machten en krachten in om mij tegen te werken en te stoppen. Helaas kan deze strijd met de grijze draken en tovenaars niet zonder slag of stoot gaan.

Volgens mijn vader ben ik heel sterk en standvastig en hoef ik niet te twijfelen aan dat wat ik voel, hoor, zie, doe, zeg en of schrijf. Juist door niets meer te ondernemen of te gaan zwijgen krijgen ze dat wat ze willen en dat is wat ze lang genoeg van mij hebben gehad. Ik wil wel ondernemen en vrij zijn in alles wat ik wil zeggen en wil doen. En heel veel anderen willen dat met mij vanwege mijn kwaliteiten en het grote belang wat wij met elkaar dienen. Om de grijze planeet weer kleur te geven en de vele kinderen te bevrijden kan het niet zonder indringende verhalen, zoals verschrikkelijke acties bekend maken van de grijze draken en tovenaars die er toe geleid hebben dat deze planeet is geworden wat het nu is. Onze herstellende acties, uitschakeling van zendmasten, ontmantelen van centrales en zuiverende handelingen voor gebieden zijn niet altijd zonder gevaar. Alle acties individueel en in groepsverband worden zeer zorgvuldig voorbereid door een heel groot team van specialisten in deze strijd. Ik ben één van de specialisten geworden door mijn kwaliteiten en talenten. Er is geen tijd meer om hier al te lang bij stil te blijven staan of mijzelf weer kleiner te maken dan dat ik ben. Elke seconde is belangrijk om dat te doen wat we hebben te doen, elke seconde is belangrijk dat ik dat doe wat ik heb te doen.

Kosmische kristallen

Er zijn nog zoveel meer kristallen die mij roepen en het is aan mij om daar gehoor aan te geven. Ze roepen mij en ik sluit mij op dit moment hiervoor af. Het is aan mij om de kosmische kristallen daar te brengen waar ze nodig zijn. Elke vlucht die ik maak wordt ondersteund door een gespecialiseerd hulpteam. Tijdens mijn vluchten breng ik kosmische kristallen bij kinderen en ik breng kosmische kristallen naar de grijze planeet die hoge trillingen en hologrammen met codes verankeren in de aarde. Het is aan mij om met deze kristallen te werken in de twaalf lagen van het twaalfvoudige systeem wat weer opgebouwd, schoongemaakt en vernieuwd wordt door de twaalf sterrenvolkeren. Dat gebeurt op heel veel verschillende manieren door veel afgevaardigden van de twaalf volkeren die hier bij betrokken zijn. Het is de bedoeling dat de grijze planeet weer een vrije planeet wordt waar iedereen uit het universum naar toe kan reizen. En minstens zo belangrijk niet meer gedwongen hoeven te blijven zoals in mijn geval en nu helaas nog voor heel veel wel zo is.  Mijn eerste vlucht is niet voor niets geweest en draagt bij aan herinneringen in mijzelf die hierdoor ook verdere geactiveerd zijn. Mijn contact met het elfenkind en de andere kinderen is ook niet voor niets geweest en heeft mij sleutels gegeven om verder mee te gaan werken zowel in mijzelf als buiten mijzelf. Elke actie, daad, handeling, bewustwording van mijzelf werkt naar binnen en buiten. Wat ik naar buiten geef, geef ik ook aan mijzelf met de ene keer een grotere impact dan de andere keer. De impact van mijn eerste vlucht is groot geweest vanwege de activatie in mijn bewustwording en herinneringen.

Mijn toegang tot de kosmische kristalvelden is ook niet voor niets. Ik voel heel goed aan in welke lagen van het twaalfvoudige systeem de kristallen willen werken en hun krachten, trillingen, herinneringen en of code willen brengen. Alle kosmische kristallen die ik breng leveren een belangrijke positieve bijdrage, kracht en informatie aan de opbouw en herinnering van het twaalfvoudige systeem. Als deze kristallen in hun setting zijn gegleden op de juiste plek en op het juiste moment gaan ze hun daadwerkelijke krachten afgeven.Dit is een kwestie van een goede timing en een zorgvuldige samenwerking met andere kristal meesters in de kosmos. Sommige kristallen worden en zijn met elkaar verbonden en kunnen pas weer krachtig gaan werken als ze met elkaar in de juiste setting zijn geplaatst of worden geplaatst op het juiste moment. Zo zijn er op veel plaatsen twaalf verschillende kristallen nodig voor opbouw- en herstelwerk. Sommige  tovenaars weten dit of voelen dit aan en proberen dit te frustreren. Zij zijn het ook die in veel gevallen de kristallen in eerdere tijden gestolen hebben om er dat mee te doen wat zij wilden. En dat zijn in de meeste gevallen geen geslaagde acties geweest vanwege verkeerd gebruik zonder kennis, inzicht en gevoel.Inmiddels weten ze niet meer wat ze ermee moeten doen maar voelen ze intuïtief aan dat er weer iets hersteld wordt waar ze naar verlangen om te vernietigen vanwege ondermijning van hun machten. Veel van het terug plaatsen van deze belangrijke kristallen gebeurt  in het geheim en wordt zeer zorgvuldig voorbereid. In eerste instantie worden deze kristallen weer terug geplaatst in de lagen die op de grijze planeet niet direct waarneembaar zijn maar wel van zeer grote invloed zijn.

Ik weet hoe ik deze belangrijke kristallen op het juiste moment in hun setting waar dan ook kan laten glijden zonder dat de grijze draken en tovenaars dit kunnen zien. Dat is ook wat hun enorm frustreert en ergert want eenmaal een juist geplaatste kristal kan door de grijze draken en tovenaars niet meer verwijderd worden waardoor de innerlijke krachten van binnenuit zich kunnen versterken. Dit plaatsen van de belangrijke kristallen op de juiste plek is een vaardigheid en handigheid die mij heel gemakkelijk afgaat omdat ik het mij gewoon weer herinner hoe ik dat in eerdere tijden heb gedaan. Er is niet één planeet waar dan ook die opgebouwd kan worden zonder kristallen. Het is de basis voor elke levensvorm waar dan ook in het twaalfvoudige universum. Dit is één van de redenen waarom de grijze draken en tovenaars de kristallen zelf wilden hebben. Alleen ze misten in alle gevallen de bevoegdheid, de kennis en de krachten om dit te kunnen doen. Onbevoegd zijn ze zelf gaan knutselen voor de creatie van de grijze planeet met veel leed en ellende tot gevolg. Bewust zijn ze op zoek gegaan naar alle personen die op wat voor manier dan ook  iets met deze kristal macht en kracht te maken hadden. Helaas was ik één van deze belangrijke personen die ze moesten hebben voor de bevoegdheid, de kennis en de kracht. Hiddea en Sicc hebben mij verraden nadat ze zichzelf vrijwillig aan overheersers verkocht hadden. Ik ben niet de enige die ze hebben verraden, met mij zijn er nog genoeg anderen opgepakt en gedwongen hun kennis af te geven.

Mijn besluit.

Door dwang en misbruik heb ik in mijzelf besloten dit kristalwerk niet of nooit meer te gaan en willen doen. Dit heftige besluit is door mij genomen in een situatie die daar toen om heeft gevraagd. Nu is mijn situatie heel anders waardoor ik dit innerlijk besluit in mijzelf mag gaan opheffen. Het besluit destijds genomen is geactiveerd door mijn eerste vlucht en belemmert op dit moment mijzelf en uiteindelijk ook heel veel anderen die de kosmische kristallen nodig hebben om verder te kunnen groeien. Doordat ik mijn eerste vlucht heb gemaakt zoals ik deze heb gemaakt zijn er herinneringen in mij geactiveerd met bijbehorende angsten. Ik ben bang dat ik negatief belaste kristallen breng bij kinderen met magische, manipulerende, dwingende informatie of kristallen breng bij tovenaars en grijze draken met verkeerde bedoelingen vanwege mijn ervaringen en oude contract met Sicc, Hiddea, Coma en anderen. Nu is er bij mij geen sprake meer van externe dwang contracten en/of manipulatie . Ik mag met hernieuwde toestemming dat gaan doen waar ik heel goed in ben en dat is onder andere werken met kosmische  kristallen die belangrijk zijn voor het twaalfvoudige systeem. Ik hoef niet bang te zijn om opnieuw te worden ingerekend door Hiddea en Sicc. Hiddea heeft zijn gezicht weer omgedraaid en Sicc is in een soort van quarantaine  geplaatst waar hij weinig tot niets meer kan uitrichten. De taken zijn goed verdeeld en er zijn zorgvuldige voorzorgsmaatregelen getroffen. De kwetsbaarheid  is goed afgedekt en wordt goed beveiligd op verschillende manieren. Mijn vader kan mij niet alles vertellen maar wat ik mag weten zal hij mij zeker vertellen op het moment als het echt veilig is. Hij wil mij echt niet weer kwijtraken en heeft er daarom  ook alles aan gedaan om mij zo goed mogelijk te beschermen en te beveiligen. Het is zijn oprechte inschatting dat ik door geen enkele tovenaar of grijze draak meer zo onschadelijk gemaakt kan worden als na mijn ontvoering door Sicc en Hiddea. De belangrijke topstukken waaronder Hiddea en anderen zijn uitgeschakeld maar zoals al eerder gezegd ijlt het nog hevig na met diverse verwoestende stuiptrekkingen op heel veel fronten. En die stuiptrekkingen veroorzaken nog genoeg ellende waar nog heel veel aan gewerkt moet worden door fysieke en energetische acties.

Dwergen en elfen geven niet zomaar toestemming aan iedereen om te werken met krachtige, zuivere, kosmische kristallen die het werk van de grijze draken en tovenaars op verschillende manieren ondermijnen. Een zwarte nachtspiegel kan niet door iedereen worden aangeraakt vanwege de krachtige, magische werking ervan. Er zitten verleidingen op en aan die je moet kunnen weerstaan. Het versterkt namelijk alle intenties die je hebt en uitstraalt. Het kan zwarte, negatieve krachten en machten evengoed versterken en activeren als positieve. Ik heb de spiegel bij het juiste kind gebracht maar onbewust en bewust twijfel ik of ik er wel goed aan heb gedaan vanwege de misbruik van deze spiegels door tovenaars en grijze draken. Zij hebben met deze gestolen zwarte magische spiegels gewerkt om hun machten en overheersing te versterken waardoor alles volledig uit evenwicht raakte en slavernij een aanvaarde vorm van onderwerping werd. Ze hebben deze spiegels gebruikt om met hun negatieve gedachten kracht  anderen te onderwerpen aan hun wil door het projecteren en versterken van angst, vernietiging, onrust en gescheidenheid. Sicc heeft mij gedwongen om hem te vertellen hoe je met deze spiegels kunt werken en dat heb ik hem verteld. Ook heb ik hem verteld wie in het bezit waren van zo’n magische spiegel zodat hij de grijze draken erop af kon sturen om deze spiegels te bemachtigen. En dat is helaas gelukt.

Belemmerend contract.

Mijn vader vertelt dat het belangrijk is dat ik dit mij herinner zodat het belemmerende contract in mijzelf opgeheven kan worden. Als ik dit wil kan hij mij daar bij helpen maar alleen als ik daar mijn toestemming voor geef. Hij heeft mijn toestemming nodig omdat ik dit contract zelf heb opgesteld. Nu hij mij aankijkt wil ik niets liever dan dat hij mij hier bij helpt. Dit pittige contract met mijzelf ben ik beu en vind het heel vermoeiend om met een grote boog omdat gene te blijven bewegen waar ik uiteindelijk heel sterk door word aangetrokken.  Ik wil weer in alle vrijheid en blijheid met kristallen werken en zij met mij. Alsof ik hiermee en hierdoor mijn natuurlijk geboorterecht van mijzelf weer opnieuw opeis. Het werken met kosmische kristallen is mijn geboorterecht wat ik niet langer wil ontkennen of waar ik niet meer aan wil twijfelen. Ik vraag daarom met volle overtuiging vanuit het diepst van mijn hart aan mijn vader , Andah en andere heelmeesters uit het twaalfvoudig universum of zij mij willen helpen met het verlossen van de gruwelijke banden die ik bij mij zelf heb aangebracht om geen gedwongen kristallen werk  meer te hoeven of kunnen verrichten voor Sicc, Hiddea en anderen. Ik heb mijzelf destijds helemaal afgesloten van deze natuurlijke gave en kennis en heb de sleutels weggegooid, zodat het nooit meer tot leven zou kunnen komen onder het juk van de overheersers. Alleen nooit meer is wat mij nu onrustig maakt, vermoeid en uiteindelijk nekt. Deze banden willen uit mijn systeem maar de angsten die eraan gekoppeld zitten houden dit tegen waardoor ik van de ene kant naar de andere kant geslingerd word. En dat is waar ik nu en de afgelopen dagen zo moe van word. De kristallen roepen mij en ik vecht ertegen om er gehoor aan te geven, bang dat het weer ingezet wordt door negatieve overheersende krachten met maar één doel; zoveel mogelijk leven onderwerpen aan de wil van enkele machtige gevoelloze overheersers. Ik heb de kristal kracht  en kristal kennis in mijzelf en buiten mijzelf laten inslapen door mijn contract omdat ik dat toen veiliger achtte voor mijzelf en anderen. Nu is het tijd om de sleutels, sloten en banden te zoeken waarmee ik het destijds in mijzelf heb afgesloten.

Ik mag direct plaats gaan nemen in een stoel om hulp, ondersteuning en persoonlijke healing van mijn vader te ontvangen. Mijn vader legt zijn handen even rond mijn hals waardoor er direct een grote metalen sleutel uit mijn keelchakra schiet en ogenschijnlijk met veel gekletter op een stenen vloer valt. Daarna legt hij zijn warme handen op mijn schouders die nu heel pijnlijk aanvoelen. Ik zie hoe diverse energetische ketenen, stevige metalen banden als kuisheidsgordels rond mijn keel, mond, ogen, hoofd, armen, middel, benen en voeten tevoorschijn komen. Door een krachtige witte straal springen de banden open op verschillende plekken. Ze  verdwijnen langzaam en lossen helemaal op in het stralende witte licht. Door het verdwijnen van deze knellende banden rond mijn hele lichaam kan ik nu de werkelijke ruimte innemen die ik echt nodig heb. Het met bloed uit mijn wonden geschreven contract, wat ik  heb gemaakt in de gevangenis van Sicc, verschijnt voor mijn derde oog waardoor ik er nu mee kan doen wat ik wil. Het is een document wat ik in een kistje heb gestopt met een heel stevig slot in de vorm van een zware ketting met een immens hangslot. Ik wil het oude opgerolde document, wat ik nu eenvoudig met de sleutel die op het hangslot past, uit het kistje halen zodat ik het kan vernietigen. Het krachtige document met stellige uitspraken en voornemens heb ik geschreven in mijn ondergrondse gevangenis van Sicc na mijn zoveelste martelingen. Ik wil het document niet meer lezen vanwege de verdere onprettige herinneringen die eraan vastgekleefd zitten. Zonder te lezen weet ik wat er in staat en ervaar nu al de heftigheid waarmee het destijds geformuleerd is maar ik voel ook mijn totale ontreddering, wanhoop en verzwakking. In gedachte verscheur en verbrand ik het pijnlijke oude document met mijn afspraken en het as daarvan breng ik in gedachten naar een mooie stille plek waar mijn eenhoorn op mij staat te wachten. Ik strooi het uit waardoor er direct schitterende bloemen en kristallen groeien met de meest prachtige en fantastische kleuren. Wat een opluchting om dit eindelijk te mogen en kunnen doen van mijzelf en voor mijzelf. Er begint een frisse wind te waaien die de laatste asresten van mijn handen blaast. Mijn eenhoorn trappelt met haar gouden hoeven op de grond waar een mantel ligt. Ik pak deze mantel op en herken het als een blauwe lange cape die ik ooit heb gedragen als kind van de zon. Met haar snuit maakt mijn eenhoorn mij duidelijk dat ze graag ziet dat ik deze mantel opnieuw omsla. Ik sla het stof ervan af en zie hoe de mantel in mijn handen steeds meer begint te stralen. De geborduurde zonnen worden steeds meer zichtbaar en enigszins gelaten hang ik de muf ruikende mantel  rond mijn schouders. De cape is zwaar  en drukt op mijn schouders als een enorme last.  Ooit was deze prachtig geborduurde lange cape vederlicht en een hele eer om te dragen.

Mijn vader vraagt mij of er nog meer belastend materiaal, gedachten en of contracten zijn. Ik voel in de diepe zakken van de cape en voel daarin oude sleutels, broodkruimels of kruimels van iets anders en papier, opgevouwen bladzijden met voor mij nu nog onduidelijke krabbels. Ik zie meteen een grote donkere metalen kist verschijnen met daarin allerlei martel attributen. Het ene attribuut is nog gruwelijker dan het andere. Ook deze materialen die zwaarte en ellende oproepen mogen verdwijnen. Dat wat ze hebben gedaan hoeven ze nooit meer te doen. En in dit geval heeft nooit te maken met folteringen en pijn. Mijn ingehouden kennis, mijn geuite kennis,  wie ik werkelijk ben of wat ik van nature kan is niet meer langer iets om voor gestraft of gemarteld te worden. Ik laat geen martelingen op wat voor manier van anderen meer toe en zelfkastijding hoef ik niet meer toe te passen. Doordat ik dit uitspreek valt een zwart harnas in de kist helemaal uit elkaar en ik voel in de zak van mijn cape dat de grove, ruwe sleutels tot stof vergaan. Ik kan ze gemakkelijk met mijn vingers verpulveren waar uiteindelijk niet meer van over blijft dan een klein laagje stof waarvan ik de resten op mijn vingertoppen gemakkelijk zelf  kan wegblazen. Ook zie ik een aantal afschuwelijke zwarte bewakers wegvluchten die de kist lang onder hun hoede hebben gehad. Deze bewakers durven het niet meer aan om te blijven nu er licht uit de kist tevoorschijn gaat komen. De bewakers zorgden ervoor dat de kist verzegeld en dicht bleef maar door de opening  en het licht wat ook uit mijn vaders handen, hart en derde oog komt, kunnen ze gelukkig niet langer blijven. Hierdoor bevrijd ik met ondersteuning van mijn vader de werkelijke inhoud van de kist en dat is  mijn kennis van kristallen en andere kwaliteiten en talenten die onder in de kist liggen. Het zijn de talenten die niet langer weggestopt, onderdrukt, gekooid en geharnast door het leven willen gaan. Onderin de kist liggen documenten, ooit prachtige zelf geschreven boeken met fel gekleurde, zacht leren omslagen. Dit zijn mijn eigen, oude, schitterende, zelf geïllustreerde en geschreven boeken waarvan de letters ooit goud waren. Sicc heeft mij deze boeken afgenomen en geprobeerd te lezen wat er stond. Hij kon mijn taal niet ontcijferen en heeft mij meerdere keren gedwongen om de inhoud te vertellen. Ik voel nog hoe hij mij met  geweld mijn hoofd in deze boeken heeft geduwd, zeer gefrustreerd omdat ik weigerde of maar de helft vertelde wat er werkelijk stond. Hij wist dat ik hem na heel veel gevlij niet alles vertelde waarmee ik zijn explosieve kwaadheid kreeg te verduren op verschillende manieren. Ik moest telkens gestraft worden voor alles wat ik deed en niet deed waarbij vernedering voorop stond. Anderen mochten mijn gezicht niet aanraken maar hij mocht mijn gezicht tegen muren en tafels beuken als hij uitgespeeld was en zijn zin niet had gekregen. Ik pak de boeken waarnaast nog een paar andere gestolen spulletjes liggen die ik herken als zijnde van mijzelf.  Het zijn mijn oude tekenspullen, een schrijfset en er ligt een kapotte gebroken strijkstok. Ik weet even niet wat ik met de kapotte strijkstok aanmoet. Door de strijkstok op te pakken en liefdevol met mijn vingers er langs te gaan beginnen de tranen flink te stromen. Ik wil liever deze strijkstok niet vasthouden omdat het mij herinnert aan mijn eigen muzikaliteit die ik ver weg heb gestopt. Ik ben door de vernederingen onder andere gestopt met spelen en zingen. De strijkstok is op mijn rug gebroken en één van de vele littekens wordt op dit moment vlammend rood. Sindsdien heb ik veel ontkend van mijzelf en verstopt achter; nooit meer en nooit weer. Ik zal nooit meer dat gaan doen waar ik goed in ben omdat het mij heeft gebracht in deze situatie met gruwelijke mensonterende ervaringen die ik niemand toewens, ik hoor het mijzelf nog zeggen.

Oproep van mijn vader.

Mijn vader kijkt mij aan en vraagt of ik alsjeblieft deze woorden terug wil nemen. Nu stromen er nog meer tranen en hij vraagt of ik krachtig wil uitspreken wat ik allemaal weer wil gaan doen wat van nature in mij aanwezig is. Ik voel direct dat ik dit niet een gemakkelijke vraag vind om te beantwoorden. Het is, heb ik geleerd, een gevaarlijke, jaloersmakende lijst die onder andere Sicc puntsgewijs heeft aangepakt om mij te reduceren tot niets. Maar ik ben niet meer niets en van iets ben ik weer opgestaan naar iets heel groots. Ik ben koningin Kamirah met een geheelde rechte rug die dit nog vaak vergeet. Ik haal één paar keer diep adem en begin voorzichtig en stamelend. Mijn keel is pijnlijk maar ik weet waarom ik dit wil uitspreken en dat is meer dan genoeg om door de pijn te gaan.

Nieuwe afspraak

Ik, Kamirah de Drakenmeester, eis al mijn natuurlijke gaven en talenten terug in de naam van het allerzuiverste waarvoor ik werk. Ik werk voor het allerzuiverste vanuit de ene heilige bron die één en al liefde is. Vanuit deze bron stuur ik alle demonen en andere ondermijnende krachten die op mijn pad komen weg. Ik  ben zelf de bron, zuiver, sprankelend en één en al stromende energie wat liefde alleen maar kan zijn. Daar hoef ik niet meer aan te twijfelen, mijn woorden, mijn daden zijn ingegeven door de zuivere bron die ik vertegenwoordig. Een bron die in mijn geval oorspronkelijk afkomstig is van Arcturius. Het is een zuivere bron die wil stromen zonder opgelegde beperkingen door mijzelf en anderen. Ik zie hoe het helende water vanuit een heldere bron uit mijn hart door mijn hele lichaam gaat stromen en alle roestige deeltjes die er  zijn van de banden met zich meeneemt. De grote zwarte metalen kist met ingekraste naam Niets, waarvan ik het metaal nog onder mijn nagels voel valt helemaal uiteen en mijn echte naam Kamirah wordt een stralende ster van helder kristal licht. Ik zie nog één keer hoe ik eenzaam met afgeknipte haren, bont en blauw geslagen, met gebroken ledematen in een cel zit te wachten op mijn doodstraf die gelukkig niet meer uitgevoerd kan worden. De laatste zware ketting rond mijn nek verdwijnt en ik zie hoe ik op sta, uitgenodigd door mijn vader, en weer helemaal deel word van mijzelf. Mijn vader is het die mij uitnodigt om weer helemaal te gaan staan voor wie ik ben en wat ik kan. Met alles erop en eraan, met alle hebbelijkheden en onhebbelijkheden, met alle geduld en ongeduld. Of ik weer wil opstaan als zijn enige, echte dochter op wie hij meer dan trots is. Het spijt hem wat ik allemaal heb moeten doorstaan maar hij heeft het niet kunnen voorkomen. Dit heeft hij mij en zichzelf nooit toegewenst, mijn verdriet is zijn verdriet, mijn pijn is zijn pijn, mijn schaamte is zijn schaamte. Hij neemt mij helemaal, maar dan ook helemaal niets kwalijk betreffende dat wat ik wel en niet heb gedaan onder gruwelijke en mensonterende omstandigheden. Mijn schaamte voor alles wat ik heb gedaan in moeilijke tijden is mij allang vergeven door iedereen die er toen iets mee te maken heeft gehad, die niet bij de grijze draken, tovenaars, overlopers en verraders behoren. En die grijze monsters  zijn al die levende wezens op wiens vergeving ik niet hoef te wachten. Hij vraagt mij, uit het diepst van zijn hart, of ik mij niet meer wil laten remmen door wie of wat dan ook. De pittige veroordelingen van mijzelf zijn niet nodig en ook nooit geweest. Iedereen hier heet mij meer dan van harte welkom thuis en er is niemand die mij veroordeelt om wat dan ook. Het is mijn geboorterecht om hier op mijn eigen thuis planeet te mogen zijn wie ik werkelijk ben. Hier hoef ik mijn ware identiteit voor niemand te verbergen. Iedereen weet hier wie ik ben en daar hoort geen schaamte bij. Als ik mij hiervoor blijf schamen doe ik mijzelf en mijn familie onnodig verdriet. Jarenlang is er geduldig op mij gewacht, voor mij gestreden tot het juiste moment zou komen voor een bevrijding die tot het laatst toe riskant is gebleven. Mijn vader vraagt of ik mij niet langer wil schamen en niet langer bang wil zijn voor de verhalen die ik kan en heb te vertellen. Hij verzekert mij dat er hier niemand, maar dan ook niemand is die mij veroordeelt. Grijze draken en tovenaars oordelen in goed en fout en dat is wat ik van hen heb geleerd. Door deze scheiding en oordelen weten ze mij er onder te houden. Het is de manier geweest om mij het zwijgen op te leggen. Of ik alsjeblieft niet meer wil zwijgen om het zwijgen. Ook deze belemmerende band wil mijn vader graag verder wegnemen zodat ik met nog weer meer ruimte verder kan helen, groeien en daarbij hoort ook een belangrijke acceptatie, verzachting en genezing van binnenuit van mijzelf. Ik hoor, voel en zie de onvoorwaardelijke liefde van mijn vader voor mij. Waardoor Sicc direct de kop op steekt.

Ook dit is een band geweest die mij verschrikkelijk heeft belemmerd en die ik nu nog steeds voel. Ik vraag aan mijn vader of hij mij ook hiermee wil helpen. Ik mag direct een warme lichtstroom ervaren in mijn hart. Mijn vader zegt dat het goed is dat ik zoveel mogelijk over Sicc en anderen vertel. Daardoor kan ik hem en de ervaringen beter loslaten. Ik hoef mij helemaal niet schuldig te voelen dat ik het verhaal naar buiten breng. De tijd dat ik niets meer over Sicc hoef te vertellen zal komen maar dat kan nu nog niet. Sicc heeft gedaan wat hij heeft gedaan en ik hoef hem en mijzelf niet langer te beschermen door niet te vertellen wat hij en ik hebben gedaan. Hij is één van de grootste saboteurs die er bewust voor gekozen heeft dat te blijven. Hij is op geen enkele manier te vertrouwen en het is niet aan mij om te wachten op zijn vergeving voor wat ik doe of vertel. Hij hoeft mij helemaal niet te vergeven voor dat wat ik te vertellen heb. Hij is degene die zich mag schamen en niet ik. Het gaat erom dat ik hem vergeef en wat hij ermee doet is aan hem. Ik breng geen leugens naar buiten enkel de waarheid zoals ik het beleefd heb. Mijn kant van het verhaal mag er zijn en dat mag ik vertellen en dat is mijn verantwoordelijkheid, hij mag de zijne vertellen. Dat hij dat niet doet en niet durft zegt alles over hem en niets over mij. Pffffff, wat vind ik dit nogmaals fijn en belangrijk om uit de mond te horen van mijn vader. Een toestemming om de werkelijke daden van Sicc niet langer te vergeten, te bedekken, te verzachten of te verkleinen. Hij is een gruwelijke monster, een moordenaar, een rancuneuze bruut, die mij en heel veel anderen heeft laten lijden vanuit sadistische genoegdoening en ik mag hem van mijzelf zo noemen uit het diepst van mijn hart. En dat is wat ik bij deze doe voor het eerst en zonder angst en dat voelt ontzettend fijn. Ik schreeuw het uit dat hij een hufter is en de tranen stromen tot er kleine plasjes bij mijn voeten komen. Dit kost mij moeite maar ik ervaar een bevrijding van een grote bel van diverse onrustige gevoelens onder uit mijn buik. Hij, een gigantische lul van een vent die mijn eigen DNA heeft gestolen, gebruikt en misbruikt om mij eronder te houden is niet meer, bestaat niet meer en dat is nog steeds voor mij wennen. Maar hij bestaat echt niet meer omdat hij mijn DNA heeft ingeleverd en ik hem gemakkelijk kan weerstaan wat lang niet het geval is geweest. Het komt er nu in verhouding een beetje uit en voel de angsten voor deze man. Wow wat wil ik daar graag vanaf en doorheen dus ik vraag nogmaals aan mijn vader zijn hulp voor dit stuk. Mijn vader zegt met een zorgelijke blik dat ik hem zo mag noemen zoals ik hem wil noemen maar vraagt of ik het monster niet teveel wil voeden met deze energie. Nee, ik wil hem niet meer voeden dat heb ik lang genoeg gedaan en alle voeding van wat dan ook naar hem toe wil ik definitief stoppen en afsluiten. Mijn vader lacht weer en zegt heel vriendelijk, meisje, meisje dat is al lang gebeurd. Laat het los, laat het wegstromen en dat is wat ik bij deze wil doen en ga doen. Maar daarvoor heb ik nu eerst nog iets recht te zetten en dat is het volgende.

Mijn DNA banden en bindingen

Ik eis mijn rechtmatig DNA weer helemaal op zodat ik met mijn eigen DNA weer helemaal kan zijn wie ik ben. Al het DNA wat van mij is verspreidt eis ik weer terug omdat het van mij is. Het is helaas niet alleen bij Sicc ingebracht, meerder tovenaars hebben mijn DNA gekregen en het is zelfs verhandeld en voor heel veel geld verkocht. Wat is het wat zo aantrekkelijk van mij was om mij af te nemen en blijkbaar voor heel veel geld te verhandelen en vraag aan mijn vader of hij antwoorden heeft. Het heeft alles te maken met mijn hogere bewustzijn die zij zich eigen wilden maken door het in te brengen bij zichzelf. Ze wisten van welke planeet ik afkomstig was en dat was de enige reden. Ze wilden iets hebben wat ze zelf niet hadden en dat wilden ze toevoegen om hun eigen superioriteit waarde die ze wel al hadden nog meer te vergroten. Ze wilden zich zelf oppermachtig maken en de wereld, het universum gaan beheersen met onder andere een stuk van mijn hogere bewustzijn wat bij ons thuis niet hoog of laag is maar gewoon bewustzijn is. De oppermachtige tovenaars hebben  de technische kennis om het mij afhandig te maken en hebben dit gedaan bij mij in één van hun ruimteschepen. En niet alleen bij mij, bij heel veel sterrenkinderen is DNA weggehaald. Het idee hierachter was dat als ze het bij zichzelf inbrachten, iets, de kracht van elk sterrenvolk zouden ze oppermachtig zijn aan alle volkeren die maar één aspect van hunzelf, het supriuere ras zou vertegenwoordigen. Dat was voor deze tovenaars één van de manieren om anderen volledig aan hen te onderwerpen, triest maar waar. Ik weet dat mijn vader zich hier mee bezig houdt wat bij mij heel veel respect op roept omdat het mij nog niet zoveel zegt behalve dat ik weet dat het erg belangrijk is dat ik mijn rechtmatige DNA weer terug krijg. Niet alleen ik maar dat we allemaal weer ons rechtmatig DNA terugkrijgen.Dat is een puzzelwerk van de hoogste orde waar hij en anderen al heel lang mee bezig zijn. Inmiddels zijn er genoeg tovenaars opgespoord die in het bezit zijn geweest van mijn DNA. Een aantal hebben het vrijwillig terug gegeven en een aantal ook niet. Het DNA veroorzaakt net als al het andere ingebracht materiaal onrust omdat het niet eigen is. Door de verhogingen van de trillingen wil het DNA er ook weer uit en terug naar de oorspronkelijke basis of kern. Het aparte is dat ik word aangetrokken door de degene die iets van mij hebben met het gevoel alsof ik er niet van kan loskomen en dat heeft onder andere te maken met het DNA dat terug wil. Met andere woorden ik trek al die vervelende tovenaars aan die een stuk van mijn DNA hebben laten inbrengen.Voorheen werkte dat remmend op mij vanwege de overheersing maar dat is nu niet meer actief.  En dat kan en mag ik nu ook positief bekijken want ik heb nu door mijn herstelde drakenkracht weer de kracht om dit beetje DNA terug te halen zonder dat de meeste tovenaars het bewust in de gaten hebben. Veel zijn het namelijk allang vergeten dat ze iets van mij hebben of ze weten het niet eens omdat het niet bekend werd gemaakt van wie het was behalve dat het van een koningskind van Arturius was. Zoals ik al weet hebben Sicc, Hiddea en anderen het belangrijkste materiaal ingeleverd en lopen er nog wat kleine splinterpartijen rond. Die splinterpartijen zijn voor mij peanuts om met mijn herstelde krachten aan te pakken en dat zal ik volgens mijn vader zeer binnenkort ervaren.Iets wat ik terug mag halen met alle toestemming. En dat geeft mij een heel goed gevoel. Ik heb er nu al zin in.

Kind van de zon.

Alsof er nu weer een belangrijk deel van mijzelf is opgestaan uit een doodskist waar ik bij lange na niet meer in pas. Mijn cape wordt steeds lichter en stralender van kleur en het velours wordt weer heel zacht en soepel met een heerlijke bloemengeur. Alle bloedsporen verdwijnen en de kleur wordt stralend turquoise met wit en diverse kleuren goud. Het is alsof mijn witte haren in een uurtje 50 centimeter langer, voller en stralender zijn geworden. Ik schiet als een bloem uit de grond die lang op dit ene bloei moment heeft gewacht. Ik voel nog een keer in de zakken van de cape maar er zit niet meer in. Ik voel nog een keer omdat mijn vader mij met een speciale blik aankijkt en vind een kaartje met het handschrift van mijn vader. Er staat in prachtige letters Lief, lief Kaatje, ik houd van je, dat is altijd zo geweest en zal altijd zo blijven. Mijn verloren dochter is eindelijk thuis!! en je wil niet weten hoe verdomde blij ik ben.Ik ben blij met alles van je en onze samenwerking is TOP en daarvoor wil ik je hartelijk bedanken, lief, lief meisje van mij. Door dit kaartje gaat alles nog meer stralen en de zon schijnen. Bedankt pap!!!!!!

Ik, Kamirah, ben een kind van de grote centrale zon waar ik zeer trots op ben. Als een belangrijke vertegenwoordiger van de grote centrale zon zal ik deze cape weer trots, waardig en onbelast dragen. Daarbij hoort dat ik met veel liefde, warmte, licht, sensitiviteit, humor en luchtigheid weer ga vertellen, zingen, dansen, spelen, luisteren, verwonderen, leren, experimenteren, uitvinden, rekenen, tekenen, musiceren, filosoferen, schrijven, dichten en fantaseren. Mijn wijsheid van de zon, mijn kennis wil ik op verschillende manieren vertellen, ophalen, verdiepen, uitdiepen, verbinden,  kunstzinnig uitdragen en kleurrijk vormgeven zonder bang te zijn voor wie of wat dan ook. Met veel humor en een grote stralende hartelijke lach wil ik weer in contact komen met alle kinderen die mijn taal, mijn sprookjes, mijn verhalen, mijn stralende zon verstaan. Mijn gave van spreken en verwoorden is bedoeld om mijzelf en anderen met de zon te raken in het hart. Zodat deze zich in alle vrijheid kan openen voor de liefde die er is en alle kleuren van de regenboog vanzelf laat ontstaan. Alles wat binnen mijn helende vermogen ligt wil ik inzetten om dat te doen wat ik heb te doen. Met kinderen die mijn taal verstaan wil ik het onderwijs weer kleuren zoals het ooit eens is geweest in een tijdperk voor Sicc. Dat zal mijn geschenk worden voor de grijze planeet. Niets kan mij meer tegenhouden om dat te doen. Vanaf de grond af aan zal dat liefdevolle onderwijs weer opgebouwd worden met behulp van de zon en de kosmische kristallen. Wat met veel liefde,  respect en zonder oordeel uitgedragen gaat worden door alle bevrijde kinderen van de twaalf sterrenvolkeren. Ik laat dat wat ik met deze kinderen opbouw door geen enkele grijze draak of grijze tovenaar meer afbreken. Elke steen die zij eraf halen zal zorgen voor een nog steviger fundament van liefde en vrijheid. Alle vluchten die ik maak met mijn draak zullen er op gericht zijn om de nodige ruimte hiervoor te laten ontstaan. Niets zal voor niets zijn ook al begrijp ik niet direct alles wat ik doe of zeg. Vanuit het niet weten kan ik even krachtig handelen als vanuit het weten. Hier heb ik al genoeg ervaring mee opgedaan. Elk kosmisch kristal wat mij roept zal mij helpen met deze taak die ik geheel vrijwillig op mij heb genomen. Niets en niemand heeft mij gedwongen om dit te gaan of willen doen. Het is een overtuigende keuze, een sterke motivatie voor deze taak geweest die ik zelf ooit heb geformuleerd voordat ik het belemmerende contract met mijzelf heb opgesteld. Het zijn de vaders en moeders van de sterrenvolkeren die mij hieraan herinnerd hebben door mij dat te geven wat ze mij heel graag wilden geven en dat is hun oprechte, vanuit hun hart gedragen, toestemming. Het is een ondersteuning en toestemming voor mijn keuze die past bij mijn natuurlijke gave en talenten die al ontwikkeld zijn en nog verder ontwikkeld kunnen worden door mijn bevrijding van alle belemmerende afspraken die er ooit zijn gemaakt. Ik laat de zon in mij en buiten mij weer stralen zoals het ooit gestraald heeft zonder verduisteringen.

Hoe meer ik zeg hoe groter en stralender de zon en de grote witgouden draak wordt op de rug van mijn lange cape. De draak spreidt haar vleugels en vliegt hoog boven mij uit, blij, trots, sterk en waardig. De draak in mij en buiten is bevrijdt en is vrij om te vliegen, dat was ze al maar wordt nu weer bevestigd door de grote centrale zon in mij en buiten mij. Mijn eenhoorn trappelt bevestigend met haar hoeven waardoor ik glasgerinkel hoor. Haar hoeven verbrijzelen een bril waardoor zij aangeeft dat ik deze niet meer nodig zal hebben. Mijn zicht is weer helder en hoeft niet meer extern versterkt te worden door wie of wat dan ook. Dat wat ik allemaal zie is helder en scherp ook al is het niet altijd even prachtig, krachtig en kleurrijk wat ik waarneem. Hiervoor ben ik niet bang omdat ik weet dat het is wat het is. Dat wat ik zie hoef ik niet meer door externen te laten bevestigen door mijn onzekerheid. Dat wat ik zie is, is wat het is, zonder oordeel maar wel met gepaste acties die daar om vragen. Dan is zwijgen een ander zwijgen omdat ik niet alles aan iedereen kan en hoef te vertellen vanwege veiligheid, respect en/of waardering. Dan is mijn zwijgen een diepe wijsheid die mij en het belang van een ander dient en dat kan op heel veel verschillende manieren waarop en waarin ik mijzelf kan vertrouwen. Dan beheers ik de twaalf mannelijke en twaalf vrouwelijke aspecten in mijzelf zoals ik dat leerde in het onderwijs voor het Sicc tijdperk.

Derde oog

De handen van mijn vader gaan naar mijn voorhoofd en activeren verder mijn derde oog. Zonder een schoon, open en actief derde oog kan ik niet goed dat doen wat ik wil doen zoals het werken met kinderen en kosmische kristallen. Wat ik eerst gedeeltelijk onbewust en bewust deed met mijn kennis en vaardigheden ga ik nu weer helemaal helder en bewust in alle vrijheid ervaren in nieuwe lagen van mijzelf zonder de opgelegde angsten en beperkingen uit het tijdperk van Sicc. Mijn derde oog wil zich weer helemaal ontspannen, actief en stralend gaan bemoeien met dat wat ik voel, hoor, zie om nog met veel meer inzicht en helder weten dat te gaan doen wat ik doe en hoe ik het doe. Het derde oog van mij ziet dat wat voor veel ongezien blijft en daar hoef ik mij niet op voor te staan en ook niet voor te schamen. Door mijn derde oog kan ik zien wat er achter de schermen gebeurt zodat ik daar ook mijn werkzaamheden kan verrichten. Mijn allereerste vlucht had ik niet zonder dit geactiveerde vermogen kunnen maken. Een hersteld vermogen van mijzelf waar ik volgens mijn vader op geen enkele wijze meer aan hoef te twijfelen of bang voor hoef te zijn. Ik ben sterk, standvastig en krachtig genoeg om de beelden en informatie te kunnen begrijpen en hanteren ook al zullen ze bij tijd en wijle zeer indringend en zelfs angstig zijn. Maar dat betekent niet dat het mijn angst is die ik waarneem. Angsten nodigen mij uit, hoe tegenstrijdig ook, om er dwars door heen te gaan zodat hun krachten afnemen waarna interne krachten weer kunnen opstaan. Overal waar ik ga werken zijn angsten aanwezig rond de krachten die vragen om een bevrijding. Hier ontkom ik niet aan, dit hoort bij het werk wat ik doe. Angsten tonen mij juist de weg omdat onder deze angsten de krachtbronnen liggen die ik ga activeren. Volgens mijn vader kan ik dit heel goed handelen vanuit mijn eigen innerlijke kracht.

Om dat allemaal te vertellen of op te schrijven wat ik zie met mijn derde oog is nodig omdat het mij laat  zien en duidelijk maakt waarom en waardoor de planeet zo verschrikkelijk belastend grijs en zwaar is geworden. Onder andere door; DNA experimenten, medische experimenten, slavernij, valse manuscripten, spoelen in de zendmasten, ingebrachte implantaten en aangebrachte schilden. Al deze middelen en nog veel meer zijn bedoeld en bewust aangebracht voor het verspreiden en in stand houden van gescheidenheid, dualiteit, angst, manipulatie en negativiteit. Zonder deze bewustwording, zonder deze verhalen in kleine en grote stappen kunnen kinderen en de grijze planeet niet hun oorspronkelijke kleur blijvend terug krijgen. Dat  kleuren van binnenuit is wat ik uiteindelijk doe met de kosmische kristallen door ze naar de juiste plekken te brengen. Met veel verantwoordelijkheid werk ik aan deze kleur klus  om de gigantische omschakeling van grijs naar alle kleuren van de regenboog tot stand te brengen. Grijze draken en hun tovenaars hebben een hekel aan kleur dus zullen ze er alles aan doen om, de kleuren die ik aanbreng of terug breng door actieve kosmische kristallen te plaatsen, te vergrijzen. Ze vertroebelen met smerige aantijgingen, vervelende kritiek, discussies, oorlogvoering en allerlei andere negatieve manieren en spelletjes  zodat wat  kleur krijgt weer naar beneden gehaald kan worden. Ze gooien met modder en maken alles weer zwart en grijs maar de kracht van de werkelijke herstelde kleuren is dat ze gewoon weer tevoorschijn komen. Ik hoef mijn tijd niet langer te verdoen door de opnieuw aangebrachte modder eraf te willen spoelen, deze glijdt er volgens mijn vader vanzelf af omdat het zich niet meer kan vasthouden aan de ondergrond. Hij weet het zo mooi te zeggen waardoor ik direct begrijp wat hij bedoelt. Ik hoef niet telkens achterom te kijken om te controleren of het wel goed is wat ik heb gedaan. Het kleine spatje onbeduidende modder is niet mijn verantwoordelijkheid en als ik maar blijf poetsen op dat wat ik al lang heb schoongemaakt komen we of ik niet vooruit. Er is een hulpteam voor de spatjes en het is aan mij om met mijn krachten en talenten de zwaar aangekoekte massa los te maken op lastige maar belangrijke strategische plekken voor de plaatsing van kristallen die vernieuwing en doorstroming mogelijk maakt. Mijn verantwoordelijkheden zijn in een korte tijd op een heel ander vlak komen te liggen en die vragen om acties die daar bij passen. Van achterhoede ben ik samen met mijn draak naar de voorhoede gevlogen waar ik niet langer achterhoede werkzaamheden kan blijven verrichten. Op een hele vriendelijke en liefdevolle manier maakt mijn vader mij duidelijk wat ik al weet sinds mijn thuiskomst. Ik schaam mij een klein beetje en weet dat deze veroordeling van mijzelf komt en niet van mijn vader. We kijken elkaar aan, een blik die zoveel zegt zonder woorden. Mijn paniek is verdwenen en ben weer rustig om in actie te komen die bij mijn nieuwe verantwoordelijkheden passen.

Ik ben weer rustig genoeg om naar de kristalvelden te gaan om te horen, zien en voelen welk kristal mij roept. Ook al voel ik mij nu enigszins uitgeput na het verscheuren en verbranden van mijn contract. Mijn vader geeft aan dat ik eerst nog in de energetische centrifuge mag om nog meer belastende geactiveerde beelden van martelkamers, gevangenissen uit mij te spoelen en weg te filteren. Ik voel en zie hoe deze beelden uit mijn energetisch geheugen worden geslingerd en zie mijzelf in verschillende gevangenissen zitten en gedwongen wordt om verklaringen te ondertekenen die niet echt van mij zijn. Ik weet inmiddels dat ik mij er niet meer mee hoef te verbinden en laat ze nu voorbij gaan in een film zonder emoties. Wat een opluchting!!wat een bevrijding, wat een intense dankbaarheid om dit te mogen ervaren. Ik vind het nog steeds ongelofelijk dat ik dit mag meemaken en ervaren op een manier die bij mij past.

Cadeau van de elfen.

Tegelijkertijd ervaar ik grote vreugde in het ruimteschip die niet alleen van mij afkomstig is. Er komen een aantal mensen naar mij en mijn vader toe en feliciteren ons door handen te schudden en mij dikke zoenen te geven op beide wangen. Het voelt als een warm welkom thuis in een ruimteschip waar ik nog heel veel tijd ga doorbrengen. Maar nu is het tijd om afscheid te nemen van iedereen. Ik ben moe en wil graag naar huis om uit te rusten na deze intensieve ervaring. Buiten het ruimteschip wacht mijn draak en ik neem plaats op haar rug. Ze wil mij nog niet naar huis brengen omdat er eerst een cadeautje voor mij opgehaald mag worden bij de elfenfamilie . We vliegen met een geweldige snelheid naar deze familie  zonder dat ik hoef te sturen. Ze staan al op ons te wachten en nodigen mij uit om binnen te komen in hun fantastische onderkomen. Ik krijg een paar prachtige rode leren laarsjes van het fijnste leer wat ik ooit gevoeld heb. Het is een cadeau van hen voor mij omdat ik hun zoon heb bezocht en niet heb getwijfeld aan de boodschap voor hem. Ze weten dat ook ik bij tijd en wijle twijfel,verdrietig en eenzaam ben en wat voor hun zoon geldt, geldt ook voor mij. Ze staan als familie om mij heen en vinden het fijn om mij dat zo nu en dan te laten weten op hun manier door muziek, humor, grapjes, geintjes, attenties en cadeautjes. Het is hun eigen manier om mij te bedanken, te troosten en mij op te beuren vooral nu na de intensieve ervaring in het ruimteschip. Ik pas de laarsjes en ze zitten als gegoten. Het uitgewerkte natuurlijke bladmotief op de laarsjes met pittige hak en ritssluiting aan de zijkant is meer dan sierlijk en vrouwelijk. De gouden afwerking in de laarsjes is kenmerkend voor de elfen en het zijn alleen de schoenmakers van de elfen die zo verfijnd kunnen werken. Ik houd de laarsjes direct aan en stap er trots op rond als een klein kind zo blij met dit geschenk. Het blijft hoe dan ook heerlijk om getroost te worden met een snoepje die ik dankbaar aanvaard. De laarsjes hebben een nummer of maat 37 en38 waar ik met verbazing naar kijk. Ik word lachend aangekeken en begin te puzzelen zonder dat het moeilijk is. Ik snap de code die voor mij bedoeld is, waar ik echt om moet lachen. Maar ik ben te moe voor een uitgebreid gesprek  en val bijna in slaap tijdens het drinken van de thee en het eten van de vele bijzondere hapjes. Alles wat deze familie mij nu aanbiedt verzacht  en versterkt mij op alle fronten. Bedankt lieve vrienden. De hand die jullie mij aanreiken neem ik heel graag aan. Ik accepteer jullie vriendschap en wil jullie heel graag veel beter leren kennen. Eén van de vrouwelijke elfen reageert direct en vraagt om morgen af te spreken bij de kristalvelden van Pittr.

Mijn nachtelijke vlucht.

Om heel eerlijk te zijn ben ik totaal niet zenuwachtig voor mijn eerste nachtelijke vlucht naar de planeet van de grijze draken. De kristallen die ik heb gekregen heb ik opgeborgen in een zachte paarse fluwelen doek die ik heb opgeborgen in een mooie fijne leren tas die mijn moeder speciaal is komen brengen. Een prachtige witte soepele tas die nauwelijks gewicht heeft hangt ze liefdevol rond mijn schouders. Ze geeft aan dat ze super trots op mij is en dat deze tas de kristallen goed zal beschermen. Op de tas staat een mooie gouden spreuk die ik mag samenvatten in het toewensen van een behouden vlucht. Ik geef haar een warme knuffel en uiteindelijk reikt zij mij als laatste mijn muziekdoosje aan. Ik weet gelukkig weer wat ik met kristallen kan. Ik kan de intenties van kristallen waarnemen en voelen. Elk kristal herbergt als het ware een verhaal in zich en indien nodig zal het zich aan mij openbaren op het moment als ik er iets mee kan of er zelfs iets mee moet doen. Zo kan ik kleuren waarnemen in ogenschijnlijke kleurloze kristallen. Het zijn voor mij boeken met kennis die hun inhoud prijsgeven als de tijd er rijp voor is. Mijn respect hiervoor is groot en gelukkig mag ik weer zien wat mijn uitstraling en intenties doen met kristallen in de velden onder beheer van Pittr.

Implantaten

Als eerste besluit ik te gaan naar de drie kinderen met implantaten die bij elkaar in één huis wonen. De kristallen in mijn schoudertas ondersteunen dit direct en beginnen behoorlijk te werken. Evenals mijn eerste vlucht is het niet moeilijk om langs de slapende grijze draken te komen. Ik hoef de kinderen niet wakker te maken en het gaat zoals Andah het mij heeft voorgehouden. Door mijn aanwezigheid en de kristallen lichten de implantaten op waardoor ik weet waar ik naar toe moet gaan met mijn aandacht. Elk kind heeft er een stuk of vijftig geïmplanteerd gekregen verspreidt over het hele lichaam. Al deze kleine implantaten zijn verbonden met een grotere die in de hersenen zit verwerkt. Het is mijn taak om het implantaat  in de hersenen uit te schakelen zodat deze geen impulsen meer kan uitzenden naar de kleinere. Deze grotere zenders versturen sterke angst-impulsen naar alle kleine zendertjes in het hele lichaam die vooral een vervelende uitwerking hebben op de nieren. Ik begin direct met het uitschakelen van de grote implantaten en ik voel hoe blij en dankbaar deze kinderen zijn dat ik dit doe ook al merken ze er niets bewust van. De implantaten in de hersenen kunnen niet meer de signalen opvangen die door grote externe zenders worden uitgezonden. Ik voel een golf van opluchting door hun  lijfjes gaan en merk dat de oudste van deze kinderen de kleintjes altijd heeft willen beschermen ondanks dat hem dit niet gemakkelijk werd gemaakt. Hij heeft voor deze bescherming die hij op zich genomen heeft, veel te verduren gekregen en zelfs extra implantaten om zijn werkelijke kracht te kunnen temperen. Naast de grote implantaten breng ik de kristallen aan die ik van Pittr heb gekregen. Voor elk kind heb ik een eigen kristal helemaal afgestemd, die nu eindelijk hun werk kunnen gaan doen in het energetische systeem van deze kinderen. Deze kristallen geven positieve hoge trillingen af waardoor de effecten van de lage angst trillingen gaan afnemen en het lichaam zich kan ontdoen van energetische stress en angststoornissen. Deze kinderen laten zich straks niet meer leiden door angsten die niet van hunzelf afkomstig zijn maar van tovenaars en ellendige draken die via hoge zendmasten veel angst trillingen de ether insturen. Door de kristallen gaan deze kinderen nu eindelijk eigen positieve krachten opbouwen om zich vervolgens los te kunnen maken van mensen, tovenaars en andere wezens die hun  zwaar onderdrukken. Als ik de grote implantaten heb uitgeschakeld merk ik , dat al een paar kleinere zonder moeite verwijderd kunnen worden. Een groot aantal zitten nog helemaal ingekapseld en hiervoor ga ik nog een keer terugkomen. Dan kan ik  ook de grote zilverkleurige spoelen verwijderen die voor het blote oog onzichtbaar zijn en aan de achterkant van de schedel zitten. Ik controleer zorgvuldig of ik alles heb gedaan wat ik heb te doen op dit moment. Ik  scan het hele lichaam en zie dat de uitschakeling direct al de nodige effecten heeft op de drie kinderen. Een golf smerig grijs licht stroomt uit deze kinderen vandaan waardoor er al meer van hun oorspronkelijke kleur tevoorschijn komt. Als laatste pak ik mijn muziekdoosje en draai aan het hendeltje. De muziek uit mij doosje werkt helend waardoor ik een ontspanning zie komen die deze kinderen zacht roze maakt. Ik blijf een tijdje bij hun bedjes zitten totdat ze alle drie aangeven dat het genoeg is. Er is nu al een enorme last van hun afgevallen en letterlijk uitgevallen waardoor deze kinderen vanaf nu direct meer ruimte gaan innemen in het gezin waar ze nu wonen. In het huis zijn nog meer kinderen aanwezig maar ik merk dat het niet aan mij is om iets voor hen te betekenen op dit moment. Later zal ik nog een keer terugkomen voor een controle en kijken of ik alle implantaten kan gaan verwijderen. Door de verhoging van de trillingen gaan de implantaten die niet lichaamseigen zijn zich eruit werken. Dat gebeurt nu door de werking van de kristallen ook zonder mijn hulp en assistentie maar ik wil toch nog een keer terugkomen. Deze kinderen hebben mijn aandacht en wie weet mag ik als de tijd rijp is dat ontvangen wat ik zoek. Ik zoek nog steeds meer informatie over mijzelf, mijn zoon en dochter Ik geef ze alle drie slapend een  aai en zoen en wens ze heel veel sterkte. De oudste wil mij nu ik mij klaar maak voor vertrek iets meegeven vanuit zijn onderbewuste. Ik krijg van hem een brief die ik straks zal gaan lezen als ik buiten ben bij mijn draak. Mijn draak voelt dat ik klaar ben,  zij heeft haar werk gedaan en ik de mijne. Mijn draak heeft zich bezig gehouden met het zuiveren en schoonmaken van allerlei filters in de omgeving. We kijken elkaar aan met de nodige voldoening en erkennen dat we belangrijk werk hebben verricht.

Buiten als we veilig voorbij de zone van de grijze draken zijn kan ik het niet laten om alvast de brief van het oudste kind te gaan lezen. Als mijn draak en ik een veilige plek hebben gevonden rusten we wat voordat we op zoek gaan naar het elfenkind. De brief is er één uit het hart gegrepen. Het is een noodkreet van dit kind wat veel te lang gedwongen werk voor de grijze draken heeft moeten verrichten. Het kind is uitgeput en wil dolgraag terug naar zijn ware bestemming maar weet alleen niet meer hoe. Hij vraagt hulp voor zichzelf en voor zijn broertje en zusje en geeft aan dat ze het op eigen kracht niet meer kunnen. Deze brief zal ik met Andah bespreken zodat er een ondersteunend team kan komen voor de verdere zorg van deze kinderen. Deze brief geeft mij toestemming om dat te doen wat mij het beste lijkt voor alle drie de kinderen. Het helpt mij eraan te herinneren dat ik nooit zonder vraag en toestemming van een kind in een energetisch veld mag werken. Het gaat erom dat het kind zelf vraagt en toestemming geeft om dat te doen. Dit is een universele wet, een afspraak die voor iedereen geldt die dit werk kan en mag doen, maar wat door heel veel tovenaars en grijze draken geschonden is en nog steeds wordt overtreden. Hiddea, Sicc en grijze draken hebben ongevraagd in mijn aura en die van anderen geprutst, van dichtbij en op grote afstand. Ze zijn van buitenaf zonder mijn toestemming mijn veld binnengedrongen zonder respect voor mijn grenzen en hebben geen enkele respect getoond voor mijn nee, die in het begin heel krachtig is geweest.  Ik wil zuiver werken en wil hier absoluut niet de fout mee ingaan. De herinneringen aan ongevraagd prutswerk in mijn aura/ energetisch systeem zijn vers en daardoor voor mij de beste basis voor een krachtige intentie vanuit mij ziel dat ik dit een ander kind niet/nooit wil aandoen wat ik zelf heb meegemaakt. Oppermachtige heelmeester maken wat mij betreft stinkende wonden en weten wat ze hebben gedaan. Ook al kan ik vinden dat wat ik vind en beter weten wat goed is voor een kind en zijn of haar gezondheid dan zal ik dit nog niet willen  zeggen en/of willen opleggen. Wie ben ik?om dit te zeggen of te willen voor een ander, hierdoor laat ik niemand, inclusief mijzelf niet vrij. Ik laat elk kind vrij in zijn of haar beslissing, zijn of haar eigen keuze, zijn of haar eigen waarde met veel respect. Ongevraagd zal ik mijn hulp, kennis en/of heling niet willen opdringen. Als mij een vraag wordt gesteld kan het ook  zijn dat het buiten mijn bereik valt. Ik kan veel maar niet alles, ik weet en zie veel maar niet alles, ik voel en hoor veel maar niet alles, en daar ben ik erg blij mee. Niet elke vraag kan ik beantwoorden en dat geeft mij heel veel rust en ruimte. De meeste vragen kan ik zelfs niet beantwoorden, die laat ik over aan anderen die er veel meer verstand van hebben. Veel kinderen weten de vragen die ze mij stellen vaak veel beter te beantwoorden dan ik zelf. Dat is hun speelse manier om hun kennisniveau en die van mij te toetsen die vaak veel hoger ligt dan die van mij en daar heb ik geen enkel probleem mee. Ik kan er juist enorm van genieten als dit gebeurt. Dit is heel goed voor het zelfvertrouwen van het kind als ze zich aan mij scherpen en spiegelen. Ik geef  hierdoor juist heel veel ruimte om te laten voelen dat ze het zelf kunnen en mij niet nodig hebben. Gelukkig  blijft er altijd iets over wat ik wel weet en heel goed aanvoel en op die momenten als het nodig is laat ik het weten,  voelen, horen en/of zien op mijn speelse manier en dat kan zijn dat ik  mijn humor en alle andere kwaliteiten en talenten op een extreme wijze inzet.

Elk kind is vrij om dat te kiezen wat hij of zij wil. Dat is een universeel recht, daarom heb ik ook niets voor de andere kinderen in dat huis kunnen doen of betekenen. De drie kinderen hebben jaren lang hoe zwak ook, diverse noodkreten uitgezonden waardoor ik nu toestemming heb gekregen om dat te doen wat ik heb gedaan. Als ik dit schend, wat ik niet wil schenden, zullen de verschrikkelijke effecten voor mij zelf zijn. Door mijn toestemming die ik van Pittr, Andah, mijn vader, mijzelf heb gekregen om de zuivere kristalvelden te bezoeken weet ik dat het goed is wat ik doe. Ik werk met hogere trillingen en intenties om de lagere te verteren en op te ruimen. Andersom kan gelukkig niet meer. Ik wil oprecht vanuit mijn hart geen macht door anderen aan te sturen en te manipuleren. Dat is mijn zuivere intentie vanuit mijn hart en reden waarom ik nu als drakenmeester prachtige natuurlijke systemen kan en mag opruimen die hierdoor juist zijn verknoeid met zelfs het inbrengen van verschrikkelijke implantaten. Ik ben blij dat dit jongetje door zijn brief mij daar aan herinnert en stuur hem een warm dank je wel. Sicc is voor mij het grote voorbeeld, het grote schrikbeeld hoe ik het niet wil. Vanuit hoogmoed de ander analyseren en altijd van en voor de ander weten wat mist en wat niet, waardoor zwakke plekken alleen belicht worden en de werking van afhankelijkheid en manipulatie juist zijn werk kan gaan doen. Dat vind ik werkelijk verschrikkelijk omdat ik vanuit ervaring weet wat het met mij heeft gedaan. De ander misvormen door bewust te verkleinen, verzwakken waardoor je kan toeslaan met sturing, macht en wat allemaal nog wel niet meer.  Bijvoorbeeld verschrikkelijke medicijnen voor de rest van zijn of haar leven opleggen omdat deze de angsten remmen!!!., niet dus. Ik moet er niet aan denken, mijn universele ethiek staat bij mij hoog in het vaandel, van daaruit wil ik liefdevol opereren en anders niet. Ik weet wie Andah en mijn vader zijn en vertrouw ze voor de volle honderd procent. Alleen als een kind mij vertrouwd en zich kwetsbaar durft over te geven kan en wil ik werken in zijn energetisch systeem  met maar één reden. Ik wil helpen het terug te brengen naar zijn of haar oorspronkelijke, authentieke, unieke, onafhankelijke staat zonder de besmettingen, verminkingen die zijn aangebracht en ingebracht door externe, zelfs zeer extreme factoren. Hoe deze zuivering en opruiming gaat is voor elk kind weer anders en heeft te maken met de keuzes die zijn of worden gemaakt nu en in het verleden. Als ik uiteindelijk kom met mijn draak heeft het kind of de omgeving gekozen voor een versnelling in dit proces. Mijn drakenkracht staat altijd voor versnelde transformatie en zuivering zowel in mijzelf als buiten mijzelf. Dat is de kracht die je moet kunnen hanteren als drakenmeester. En die is prachtig maar ook machtig en kent geen weg terug. Ons innerlijk vuur verschroeit en reinigt, niet meer en niet minder, en dat is niet altijd even gemakkelijk. En dat allemaal op basis van respect en gelijkwaardigheid. Ik pak nog een keer de brief om te bestuderen of het jongetje mij meer wil vertellen. Dat wil het jongetje de volgende keer gaan doen maar nu nog niet.

De brief berg ik veilig op in mijn soepele tas en besluit nu te gaan voor de iets lastiger klus. De magische spullen voor het elfenkind zitten in mijn tas en door er al aan te denken hoor ik de grijze draken gieren, razen en brullen. Dit wordt geen tocht langs slapende draken maar langs onrustige draken die wakker zijn geworden en niet precies weten wat er aan de hand is. Het vervelende gekrijs, gegil en gegier doet pijn aan mijn oren en gaat door merg en been maar ik laat mij er niet door misleiden. Ik weet dat ze ons niet kunnen zien maar het vraagt om ongelofelijke navigatie en stuurkunst. Er komen er steeds meer maar het lukt mij ze te ontwijken en te misleiden. Na een vermoeiende vlucht met veel afleiding en omwegen beland ik bij het elfenkind. Hij zit in zijn kamer helemaal wakker op mij te wachten en reageert totaal niet verbaast. Dit is een heel ander bezoek dan de vorige en ik ben blij dat dit kind sterk en helder is en nu al beter weet wat het te wachten staat. Ik stel mij voor en geef aan dat ik hem zijn spullen kom brengen die hij direct herkend als de zijne. Hij pakt het lachend aan en zonder uitleg kan ik verder vertrekken. Voordat ik de deur uitga breng ik hem de groeten van zijn familie en zie dat hij al voorovergebogen met zijn muziekinstrumenten in de weer is.  Dit kind weet gelukkig wat het te doen heeft en heeft niet de ondersteuning nodig die de andere kinderen vragen. Ik ben hier om de magische spullen te overhandigen zoals de zwarte spiegel die de grijze draken graag opnieuw in hun handen willen krijgen. Door de bescherming die er nu is zal dat niet meer gaan lukken. Ik hoef niet in het auraveld te werken van dit kind wat ook niet altijd nodig is. Het blijft heel erg belangrijk dat ik goed afgestemd dat doe wat nodig is en dat zal nooit standaard zijn. Het is  belangrijk dat ik precies dat doe wat gevraagd en nodig is. Goed gedoseerde drakenkracht is in deze het beste medicijn. Zonder er verder al te veel woorden aan vuil te maken vertrek ik om allemaal kleine kristalletje te brengen bij kinderen met ontstekingen. Zelfs voor het kleinste kristal geldt dat het niet ongevraagd door de strot geduwd mag worden.

Ik blijf alert betreffende de draken maar ze zijn uit mijn zicht verdwenen en ik kan daardoor de kleinere kristallen gaan brengen. Ik vlieg naar het gebied wat de familie heeft aangewezen als de plek waar het kinderkamp is geweest. Dit kamp is inmiddels ontmanteld maar ik zie dat er een bloedrode straal aanwezig is in of uit dit gebied. Als duizenden bloedaders zie ik de rode straal zich af- en opsplitsen in een enorm netwerk. Aan dit netwerk zitten weer allemaal kinderen verbonden die allemaal een verbinding hebben met het kamp. Ik plaats zorgvuldig op de kruispunten van de rode aderen de kristalletjes. Hier ben ik wel even mee bezig maar vind ook dit werk absoluut niet vervelend om te doen. Het is een heel secuur werkje dat vraagt om geduldig handelen en herhalen. Dit blijf ik doen totdat de kristalletjes op zijn. Dit hele gebied is ontstoken en zo ook de kinderen die er mee zijn verbonden of in de buurt zijn blijven wonen. De activiteiten die ik nu waarneem op deze plek zijn niet prettig. Ondanks de ontmanteling zie en voel ik de geschiedenis van deze plek waar duizenden kinderen naar toe zijn gebracht om vandaar uit verder getransporteerd te worden naar allerlei nare plekken en families. Ik heb in de gaten dat dit gebied de komende tijd mijn werkgebied zal zijn. Zoals gevraagd liggen hier nog veel schatten die terug mogen naar de eigenaren. Hier kan ik met mijn draak gaan opruimen, schoonmaken, dat naar boven halen wat ik naar boven kan halen om ook hier weer te gaan zorgen voor een gezonde, gezuiverde leefomgeving. De energetische belasting is nu nog erg zwaar maar daar gaat de komende tijd zeker verandering in komen. De volgende keer ga ik een hulpteam meenemen maar nu vind ik het zelfs prettig om hier, ondanks de naargeestige sfeer  te mogen rondwaren samen met mijn draak. Ik ontsteek een heel groot zuiverend vuur in het midden van het terrein die voorlopig wel een tijd zal blijven branden en vlieg een aantal rondjes over het gebied. Nee dit is geen fijne plek terwijl het dat ooit wel is geweest. En dat wat het ooit is geweest wil ik graag helpen terug te brengen in de setting van sprankelend leven zoals het bedoeld is als een gebied dat vanuit harmonie floreert en opereert. Hier ligt voor mij geen persoonlijk drama meer nu ik zeker weet dat mijn dochter hier niet naar toe is gebracht. Een bevrijding voor mij maar nog niet voor heel veel ouders wiens kinderen hier wel naar toe zijn gebracht. Ik weet wat mij de komende weken te wachten staat. Ik ga doen wat mij gevraagd is met alles wat binnen mijn vermogen ligt aangevuld met de krachten en machten van anderen om dit gebied te zuiveren. Ook ga ik met mijn draak de grote zendmast uitschakelen die hier vlakbij staat. Ik weet niet waarom maar volgens mij kan ik dat nu gaan doen. Deze zendmast is één van de vele masten die angstimpulsen afgeven in de vorm van lage vervormende, trillingen die opgevangen worden door de implantaten waarvan ik er nu nog maar drie heb verwijderd. Deze trillingen veroorzaken chaos, onrust en spanningen die ervoor zorgen dat je niet bij je innerlijke kracht komt.

Mijn draak reageert direct op mijn gedachte en samen weten we waar naar toe te gaan. Deze zendmast staat verborgen in een bosrijke omgeving in de buurt van het kinderkamp. In de directe omgeving wonen geen mensen en of andere wezens meer en dat is maar goed ook. De zendmast is nog actief maar de energetische beveiliging van deze mast is bijna niet meer werkzaam. Ik voel hoe mijn vader mij  laat weten dat zij een tijdje terug ervoor gezorgd hebben dat de  bescherming, in de vorm van magnetische velden, is verzwakt en niets meer met mij kunnen uitrichten of in mij kunnen aanrichten. Voor mij is het volkomen veilig om deze mast uit te schakelen. Ik voel een heel klein beetje nog de magnetische werking die plakkerig en zwaar aanvoelt op mijn huid. We vliegen even rond de mast zodat we samen een strategie kunnen bepalen. Ik zie al vrij snel waar de spoelen zitten die ik moet gaan verwijderen om het zenden uit te schakelen. Een paar zitten heel goed verborgen maar toch geen probleem voor de verwijdering. Nadat de zendmast stil valt voel ik een opluchting geuit in een diepe zucht. Deze uitschakeling is belangrijk terwijl ik weet dat er nog veel meer van deze masten  zijn maar deze hebben we alvast weer gedaan. Ik ben bang dat mijn muziekdoosje niet zoveel kan doen hier maar toch haal ik het even uit mijn tas. Ik draai aan het hendeltje en mag direct ervaren dat haar klanken ander en aanroepen en oproepen waardoor er een zuil van licht boven de zendmast komt. Deze zuil van licht gaat dwars door de zendmast de aarde in en ik kijk naar boven en voel dat het ruimteschip hier in de buurt moet zijn met mijn vader en Andah aan boord. Wow, wat machtig om deze samenwerking te mogen ervaren. Ik heb de schakelaar mogen omzetten waardoor anderen het overnemen om de zuivering direct groots aan te pakken. Ik kan het vergelijken met mijn eigen behandeling in het ruimteschip maar nu is het een behandeling voor deze omgeving. Ook hier maak ik een groot zuiverend vuur met oranje/lila vlammen met twaalf kleinere er omheen.  Dit zijn vuren waar de grijze draken niet tegen kunnen en zeker bij uit de buurt blijven. Deze vuren blijven hier branden en kunnen gelukkig niet gedoofd worden door wezens met lagere trillingen. Dat wat je kunt zien heeft te maken met de trilling van jezelf. Als iets een hogere trilling heeft dan jij dan zie je het niet. Zo simpel is dat en dat maakt het waarom deze vuren voor hen niet te zien zijn. Maar ze voelen wel dat ze geen toegang meer hebben tot een bepaald gebied en dat maakt ze heel erg boos

Ik ben onder de indruk van wat we met elkaar doen en ervaar heel goed dat we het samen doen. Ik controleer of de vuren goed zijn met genoeg zuiverende krachten en intenties. Als dit het geval is ga ik naar huis met mijn allerliefste draak die mij weer thuis brengt. Ik, Kamirah die voor het eerst sinds lange tijd weer deze vrijheid mag voelen en ervaren. Ik, die weer naar alle dimensies kan gaan die ik verkies. Ik zit niet meer vast aan de grijze planeet en kan vertrekken wanneer ik dat maar wil. De sterrenpoort naar mijn echte thuis is weer helemaal gerepareerd waardoor het terug gaan naar de grijze draken een ander invulling heeft gekregen dan dat ik had verwacht. Ik kan bewust komen en gaan wanneer ik dat verkies. Bij de grijze draken zijn er maar weinig die mijn draak kunnen zien. En als ze mijn draak kunnen zien ben ik niet bang meer. Terug naar Andah en mijn familie waar ik intens veel van houd. Mijn taak zit erop voor vannacht en ik ben er trots op wat ik heb gedaan.

Mijn eerste vlucht.

Vandaag heb ik mijn eerste vlucht gemaakt met mijn draak. Ik was niet bang en ben samen met mijn draak naar de planeet van de grijze draken  gegaan om een kind te halen en terug te brengen naar zijn werkelijke thuis. Geen enkele moeite had ik om het kind daar naar toe te brengen waar zijn familie op hem te wachten stond. Mijn gevoel is hierin uitzonderlijk goed heb ik gemerkt zonder dat ik namen weet van planeet of kind. Ik weet op mijn gevoel waar naar toe te gaan. Voor mij zijn namen niet belangrijk , het is niet de naam die voor mij geldt of sturend is maar het is de trilling van het kristal, het kind en zijn werkelijke thuisbasis die met elkaar overeenkomen. Ik voel dit feilloos aan en zonder enige twijfel heb ik het kind thuis afgeleverd. Toen Andah mij vanochtend vertelde dat ik dit heel gemakkelijk  kan kwam in eerste instantie mijn twijfel naar boven. Zoals altijd als iemand zegt dat ik iets goed kan is mijn eerste reactie een ontkenning, een twijfel in een nee of niet verpakking, dit heb nog te danken aan mijn tijd met schild. Deze ontkennende gedachte geuit in een gevoel van twijfel kan ik nu gelukkig weer vrij snel aan de kant zetten en van mij af laten glijden. Ik herinner mij hoe ik mij één kan maken met mijn draak door mijn gedachten en gevoel volledig op haar af te stemmen. Door mijn korte krachtige  concentratie is zij direct bij mij en landt ze met een grote glimlach in de tuin om vervolgens naar mij toe te komen en ik naar haar. Soepel en opnieuw lenig pak ik haar vast en neem plaats op haar sterke rug die heerlijk onverwacht zacht en comfortabel is.  Nadat ik op haar prachtige rug ben gaan zitten houd ik mij vast zonder teugels en in noodtime zijn wij vertrokken zonder Andah. Wat een vlucht, wat een snelheid, wat een souplesse,  ik ben helemaal één met haar en daardoor in mijn element. Ondanks versnellingen, acrobatische buitelingen en draaiingen ken ik geen twijfels, geen onzekerheden, niets van dat alles alleen maar een geweldige vlucht door licht en duisternis zonder er bij stil te staan. Van de dwergen heb ik een kristal mee gekregen wat voor een kind is die in dezelfde periode als ik ontvoerd is. Dit kleine kind is aan tovenaars gegeven om net als ik slavenwerk te verrichten. Alleen heeft het ander werk opgedragen gekregen vanwege zijn uiterlijk. De dwergen vertelden dat ik mij kan laten leiden door de trilling van het kristal en dat deze mij de weg zal wijzen naar het kind en naar de werkelijke thuisbasis. Meer informatie had ik volgens de dwergen niet nodig en ik merk hoe vertrouwd dit eigenlijk wel niet voor mij is. Dit kind een donkerharig jongetje zou gemakkelijk bevrijdt kunnen worden, een klus die ik in mijn eentje maar wel samen met mijn draak eenvoudig zou kunnen uitvoeren. Met dit kristal in mijn zak is het opsporen van het kind geen enkel probleem. Ongelofelijk eenvoudig stuurden wij samen daar waar de werking van het kristal steeds sterker ging worden. Hoe dichter wij in de buurt kwamen van het kind hoe sterker het kristal oplichtte. Ik hoef dit helemaal niet te zien, ik kan dit voelen met mijn eigen energetische systeem die daar niet over na hoeft te denken. Het is mijn gevoel in optima forma.

De grijze draken liggen te slapen en zien en voelen ons niet aankomen. Het kleine kind zonder nek , zijn hoofdje is direct verbonden aan zijn korte romp, staat ons op te wachten alsof hij wist dat wij eraan zouden komen. Zonder bang voor ons te zijn stapt het kind op de rug van mijn draak en gaat achter mij zitten. We suizen met een enorme geruisloze snelheid ervandoor. De grijze draken krijgen geen tijd om wakker te worden. Ik merk aan alles in mijzelf wat voor grote vreugde deze vlucht mij brengt. Het kind met het grappige hoofdje wat niet kan draaien, houdt mij stevig vast en ik merk aan alles dat hij mij volledig vertrouwd. Wat een vrijheid, wat heerlijk om zo te kunnen vliegen en te weten dat wat ik doe met mijn gevoel, mijn werkwijze meer dan goed is. Dit kost mij totaal geen energie ik krijg er heel veel energie van door dit te doen zoals ik het doe.  Hoeveel tijd het in beslag neemt weet ik niet maar wat ik wel weet ,is dat het kind ontzettend blij is dat het zijn ouders straks weer in de armen kan sluiten. De tranen van blijdschap stromen over heel veel wangen als we aankomen op de planeet waar hij vandaan komt. Ik merk dat mijn werk erop zit, dit kind is weer op zijn plek. Zo plezierig en zo kinderlijk eenvoudig had ik deze klus niet verwacht. Wat een dankbaarheid wordt er naar mij toe geuit met dat wat ik heerlijk vind om te doen, vliegen met mijn draak en kinderen terug brengen naar hun werkelijke bestemming. Ik mag een grote hoeveelheid prachtige oranje bloemen ontvangen van de ouders die ik niet allemaal mee  kan nemen naar huis, zo groot is het boeket. Wat ik wel ga meenemen zijn de cadeautjes van het kind. Ik krijg zijn trommeltje, een houten fluit en een bruin vilten hoedje en een briefje met een paar regels. Deze kleine marskramer zonder nek is weer thuis en hij geeft mij een paar hele dikke zoenen waarna ik terug vlieg naar huis. Dit is een kind van de oranje galactische straal die net als ik eindelijk zijn ouders na lange tijd weer in de armen kan sluiten. Het vernederende werk wat hij heeft moeten doen om de grijze draken te vermaken is gelukkig voorbij. Hij hoeft zich niet langer tentoon te stellen, te laten uitlachen door een menigte die zijn verschijning heel apart vindt.

Pittr en de Kristalvelden.

Nu ik weer thuis ben na deze eenvoudige maar schitterende vlucht die mij veel plezier heeft gebracht ga ik samen met Andah naar de kristalvelden. Hij wil mij laten zien wat en hoe ik verder met de kristalvelden kan gaan werken. We worden opgewacht door dwergen die er zo ongelofelijk mooi, lief en vriendelijk uitzien dat ik alleen van hun verschijning al begin te glimlachen. Ze zijn klein van stuk maar hebben allemaal een bijzondere, fijne, krachtige uitstraling. Alle dwergen die ik zie werken in en verzorgen de velden van kristal met veel liefde, zorg en aandacht. Als Andah en ik aan komen lopen is er één van de dwergen die naar ons toe komt en zichzelf voorstelt als Pittr.

Pittr een dwerg van wie ik de leeftijd niet kan schatten heeft de vriendelijkste ogen die ik ooit heb gezien. Hij vertelt mij dat ik toestemming heb en uitgenodigd wordt om naar deze velden te komen om kristallen te halen voor kinderen van de sterrenvolkeren.Ik mag met en zonder Pittr naar alle kristalvelden die groeien en verzorgd worden door dwergen in verschillende dimensies. Samen met mijn draak kan ik naar alle dimensies vliegen en de kristalvelden bezoeken wanneer ik dat wil. Deze kristalvelden zijn niet voor iedereen toegankelijk en het wordt mij al snel duidelijk waarom. Er liggen hier enorm veel kristallen te slapen maar er zijn er ook kristallen die zacht gloeien. Mijn aandacht wordt getrokken door kristallen die al wat feller in uitstraling zijn en meer oplichten dan de kristallen die nog liggen te slapen. Ik voel dat een paar van deze kristallen mij roepen en mij aangeven dat het bijna hun tijd is om met mij mee te gaan. Door mijn aanwezigheid lichten ze nog meer op en ik ben onder de indruk van de verwachtingsvolle trillingen die ik hier mag voelen. Een heel groot krachtig kristal in de vorm van een zuil nodigt mij uit om het te brengen bij een kind bij de grijze draken die ik nog niet naar zijn werkelijke thuisbasis hoef te brengen. Dit  stralende zwarte obsidiaan kristal met heel veel facetten, herinneringen en regenbogen in zich, wil gebracht worden bij een kind met een bijzondere kwaliteit. Dit kind heeft een uitzonderlijke gave die versterkt zal worden door de diepte en mogelijkheden van het zwarte kristal. Dit kind is een kosmische toonmeester die met zijn zuivere gehoor alle bijzondere verfijnde kosmische klanken kan horen die gebracht en gemaakt worden door andere toonmeesters uit het twaalfvoudige universum. Hij is één van de weinige toonmeesters die alle zuivere kosmische tonen wat trillingen zijn kan horen en verankeren. Hij kan de hoge trillingen met informatie verankeren in de grijze planeet door het  om te zetten naar muziek. Muziek  met daarin hologrammen met informatie die onbewust en bewust worden opgenomen door het energetische systeem van de grijze planeet en al haar bewoners. Voor grijze draken zijn het onzichtbare hologrammen met verfijnde trillingen die ervoor zorgen dat muurvaste systemen gaan loskomen, gaan losweken, gaan los trillen door deze verfijnde hoge trillingen die verborgen zitten in de hologrammen van zijn muziek. De muziek die dit kind kan maken, worden en zijn voor heel veel wezens onzichtbare trillingen die diep gaan inwerken op deze systemen. Het is geweldig dat dit kind muziek kan maken zonder dat de grijze draken kunnen zien en/of horen wat de werking ervan is. Dit is een ondermijning van het grijze systeem van binnenuit  met enorme positief vernietigende effecten. Het maakt de fundamenten van de muren, de gevangenissen die gebouwd zijn door de grijze draken onstabiel waardoor het na enige inwerking  heel gemakkelijk zal zijn om deze met een lichte duw omver te krijgen. Dat is ook de reden waarom ik dit kind nog niet naar zijn echte thuisbasis hoef te brengen.  Om dat weer te kunnen gaan doen wat het kind heel goed kan,  heeft hij dit kristal, deze zwarte spiegel nodig zodat het  zich weer heel snel zal gaan herinneren wat het zo goed kan en wat het te doen heeft. De grijze draken en tovenaars hebben hem ooit deze zwarte spiegel en zijn prachtige kwaliteit, gave afgenomen. De zwarte spiegel en de muziekinstrumenten die dit kind zo goed kan bespelen zijn van hem afgepakt door de grijze draken en tovenaars en gegeven aan een kind wat er helemaal niet mee overweg kan. Nu weet ik het!, het is het trommeltje en het fluitje wat ik heb gekregen van het donkerharige jongetje zonder nek. Muziekinstrumenten die  niet van hem waren maar gestolen van een kind wat het werkelijk prachtig kan bespelen. Door hier alleen al aan te denken zie ik dat de muziekinstrumenten weer heel sprankelend worden, gaan stralen en heel veel kleur krijgen. In de juiste handen gaan de juiste tonen er weer uit komen. Door in verkeerde handen terecht te komen zijn de muziekinstrumenten mat, grijs en dof geworden. Door dit zwarte kristal en de muziekinstrumenten te brengen schiet dit kind weer snel terug in zijn eigen blauwdruk, zijn eigen toonsoort die heel bijzonder is. Als hij zich weer herinnert wat hij kan, dan kan hij weer die muziek gaan maken die zo betoverend mooi, krachtig en bijzonder is. Hij hoeft aan niemand te vertellen wat hij doet, hij hoeft het alleen maar te laten horen. Dit kind kan prachtige kosmische tonen horen en omzetten naar muziek ,trillingen die hij kan verankeren in de planeet van de grijze draken. Wow, wat bijzonder dat ik dit kind dit kristal, deze zwarte spiegel en zijn muziekinstrumenten mag gaan brengen. Ik krijg wel mee dat de grijze draken en tovenaars erg onrustig worden van deze muziekinstrumenten en dit kristal. Ze voelen onbewust aan dat er wat gaande is en ze zullen het mij en het kind zeker lastig maken om al deze magische spullen op de juiste plek te brengen. Deze vlucht wordt minder gemakkelijk dan de eerste maar het gaat mij lukken. Het gaat mij lukken om dit elfenkind te vertellen wat het zelf weet.

Plotseling zie ik de elfenfamilie van dit kind en ze vragen mij of ik hun zoon de hartelijke groeten en heel veel liefde wil overbrengen. Ze weten dat hun zoon eenzaam is en vaak zeer ongelukkig maar ze staan, nu nog voor hem onzichtbaar, om hem heen. Ze sturen hem elke dag heel veel kosmische tonen, inspiratie, bemoediging en liefde die alleen hij kan horen, herkennen en voelen. Ze laten hem via mij weten dat wat hij nu, vandaag en in de toekomst gaat doen met zijn muziek, zijn uiterst gevoelig contact met zijn werkelijk familie zal gaan verstevigen. Dan hoeft hij zich niet meer eenzaam en alleen te voelen. Als hij zich herinnert dat hij een elf is en geen grijze draak of een dwerg zal het veel gemakkelijker voor hem worden om dat te gaan doen wat hij heeft te doen. Een elf hoef je niet te vertellen dat hij een elf is, hij weet dat gewoon alleen begrijpt zijn huidige omgeving dit niet. Omdat in zijn huidige omgeving heel veel verschillende wezens wonen en werken en geen elfen die hem herkennen als een elf, is hij eenzaam. Het zijn zij die elke keer aan hem vragen om zich niet te gedragen als een elf terwijl hij dat wel is. Dat is niet vreemd maar voor hem wel heel lastig en zonder deze waardering van wie je werkelijk bent wordt iedereen heel verdrietig. Hij wordt door niemand erkend en herkend in wie hij werkelijk is en dat maakt natuurlijk ongelukkig, eenzaam en verdrietig.  Zijn echte elfenfamilie voelt dit, weet dit en erkennen, herkennen en waarderen hem zeer. Daar hoeft hij zich geen seconde druk over te maken of onzeker over te voelen. Hij is wie hij is, niet meer en niet minder maar wel heel speciaal. Ze laten hem voelen dat deze wezens en grijze draken niet eens weten wat elfen zijn en dat is jammer voor hen naar niet voor de mooie elf, die hun zoon is.  Grijze draken hebben nu eenmaal geen oog en respect voor zijn bijzondere missie en zijn bijzonder gevoelige gave, die ze niet kunnen horen. Zijn gave is kenmerkend en afkomstig van zijn werkelijke elfenfamilie uit de kosmos van een planeet die zijn thuis altijd zal zijn en blijven. Als hij klaar is met zijn belangrijke opdracht kan hij terug naar zijn werkelijke familie en dan hoef ik hem echt niet te brengen. Hij weet en kent de weg als hij zich maar herinnert wie hij is. Bij deze herinnering mag ik hem  helpen door dat te brengen wat ik kan brengen; zijn muziekinstrumenten en zijn kristal.

Ik ben er klaar voor om dit schitterende elfenkind te bezoeken en dat te gaan vertellen wat mij nu wordt verteld en gevraagd, wat grijze draken natuurlijk niet willen. Ik ga hem zijn muziekinstrumenten en zijn prachtige zwarte spiegel met magische kwaliteiten brengen. Sicc kan mij niet meer tegenhouden en de grijze draken al helemaal niet.

Brief met schuldbekentenis.

Ik moet nu aan het briefje denken wat ik heb gekregen van het donkerharige kleine jongetje en ben vergeten wat er op stond. Misschien is de boodschap op dit briefje ook wel voor dit elfenkind. Ik haal het briefje uit mijn zak en word direct emotioneel. Op de brief staat een schuldbekentenis van hem en zijn familie. Ik mag lezen dat het hun spijt dat ze voor de grijze draken zijn gaan werken, eerst gedwongen en later vrijwillig vanwege de rijkdommen die ze kregen aangeboden. Dat ze niet alleen van het elfenkind spullen hebben gestolen maar van nog heel veel andere kinderen ook. Ik moet iets in mijzelf overwinnen om verder te gaan lezen omdat het nogal heftig is wat er staat. Zijn hele familie is betrokken geweest bij een groot schandaal wat de familie lang geprobeerd heeft te verbergen. Het familiegeheim is dat ze  zich onder het juk van de grijze draken hebben verrijkt met het verkopen en misbruiken van kinderen. De kinderen moesten al hun eigendommen afgeven en werden daarna verkocht aan verschillende families die kinderen gebruikten, misbruikten voor de meest uiteenlopende gruwelijke klussen en vernederende werkzaamheden. In de brief staat dat het hun spijt en dat ze bereidt zijn mij alle spullen terug te geven en ook namen van kinderen met wiens verkoop zij zich hebben verrijkt. Een zoon van deze familie heeft lange lijsten gemaakt en bewaard waarop gegevens staan van alle kinderen, hun namen, afkomst, geboortedatum, geboortejaar en wat ze opgebracht hebben. Mijn ogen vliegen over de namen van de kinderen en ik schrik een beetje van de van de grote hoeveelheid namen die op deze lijst staan. Ik dacht dat ik niets met namen heb maar ik heb er verdorie wel iets mee. Mijn vinger bladert door de archieven die ik mag inzien en het begint mij langzaam duidelijk te worden dat ik de namen van mijn eigen kinderen zoek. Ik zoek de naam van mijn zoon en dochter.

De eigendommen van kinderen werden verhandeld en sommige spullen werden als afval en waardeloos materiaal begraven en/of verbrand. Dit gebeurde allemaal in het geheim omdat niemand buiten de familie mocht weten wat ze uitspookten als ze voor een paar dagen op zogenaamde handelsreis waren buiten het gebied waar ze woonden. De kinderen werden naar speciale kampen buiten de dorpen gebracht waar alles zorgvuldig werd afgeschermd, bewaard en geregistreerd.De goed bewaarde plekken waar ze kinderen alles afpakten willen ze mij laten zien en graag vertellen waar ze hun spullen hebben opgeborgen, verborgen en begraven. Deze familie wil  mij dit vertellen omdat het een zware last is geworden die ze niet langer kunnen en willen dragen. Het is hun oprechte wens  dat alle kostbaarheden weer gebracht worden bij die kinderen die weer helemaal gaan stralen als ze hun eigendommen terugkrijgen. Ik mag verder nogmaals lezen dat het hun echt spijt dat ze dit hebben gedaan. Dat het hun spijt dat ze  kinderen en hun waardevolle muziekinstrumenten hebben verkocht, weggegeven en stuk hebben gemaakt.

Deze familie had zelf niets met muziek en hadden geen idee wat voor schade ze aanrichten met deze activiteiten. Ze hadden er geen idee van dat daardoor de harmonie werd verstoord in hun eigen omgeving. Ze hadden er geen weet van dat de muziek die deze kinderen maakten  zorgde voor onder andere goede oogsten die voortkwamen uit een heel gezond leefklimaat.Het gezonde leefklimaat werd steeds minder gezond en niemand bracht dit in verband met de kindermoorden, kinderruil en andere vervelende toestanden die in deze kinderkampen gebeurden.

De kinderen die bij deze familie gebracht werden door grijze draken waren bijna allemaal kinderen met een muzikale gave. Waarom dat was hebben zij zich nooit afgevraagd. In de brief wordt mij gevraagd of ik alle muziekinstrumenten weer terug wil brengen. Of ik hun wil vergeven voor deze gevoelloze daden en acties. Het geld heeft nooit geluk gebracht maar wel heel veel angst en een groot familiegeheim, een last met veel schande en schaamte. Het geld konden ze in hun eigen dorpen niet uitgeven en ze werden steeds banger dat anderen erachter zouden komen waarmee ze zich in het geheim verrijkten. Ze zijn altijd angstig geweest en gebleven en daardoor een gemakkelijke prooi voor de grijze draken. Door hun angst waren ze goed te manipuleren en te onderdrukken wat natuurlijk de bedoeling was. Ondanks verschillende verhuizingen, voort gekomen uit en voortgedreven door angst,  is deze familie blijven wonen in de buurt van de verborgen kinderkampen, in de buurt van hun verborgen schatten. Ze schamen zich ervoor dat ze kinderen verkocht hebben terwijl ze wisten wat deze kinderen te wachten stond. En dat was niet veel goeds. Ook spijt het hun wat ze met mijn dochter gedaan hebben. Mijn dochter is als baby naar deze familie gebracht en ze hebben haar een tijdje voor zichzelf gehouden om haar met niet al teveel liefde groot te brengen. Van de grijze draken hadden ze gehoord dat zij een kind was van een vrouw met wanen. Een gestoorde vrouw die helemaal de weg kwijt was. En dat ben ik geweest, ik die op dat moment wegkwijnde in een gevangenis. Mijn wanen waren mijn herinneringen die ik niet mocht uitspreken. Deze familie weet waar mijn dochter is en als ik het wil weten kan ik haar gaan halen. Ik mag verder lezen wat ze met haar gedaan hebben. Voor mij is het een troost om te weten dat zij geen energetisch schild heeft gekregen. Dat ze wel gebruikt is voor experimenten maar niet in haar DNA. Deze familie was van deze genetische kennis gelukkig niet op de hoogte. Als de grijze draken meer over mij hadden geweten wie ze toen in de gevangenis hadden gegooid, hadden ze deze baby niet ongeschonden bij deze familie gebracht. Sicc en Hiddea waren toen gelukkig nog niet op de hoogte van de geboorte van mijn dochter. Ik weet zeker dat ze haar hadden willen controleren op de ingebrachte fouten in mijn DNA. Ze hadden vast willen weten of hun experiment succesvol was geweest. Ik ben er erg blij mee dat deze familie mij dit vertelt waardoor ervoor mij weer een paar puzzelstukjes op hun plek vallen.

Door het lezen van de brief zie ik om mij heen de kristalvelden oplichten. Alsof ze mij zeggen dat bij elk kristal, een kind en een muziekinstrument hoort. Als het goed is groeit hier het kristal van mijn eigen dochter die nu nog bij de grijze draken is. Met gemengde gevoelens lees ik de brief verder waar nog meer in staat. Ze willen mij de babykleding terug geven die mijn dochter aanhad toen ze bij deze familie gebracht werd. Het verlicht hun hart en gemoed als ik dit alles wil accepteren en aannemen. Alle leden van deze familie hebben ingezien dat ze niet langer door willen gaan met deze praktijken waarover ze lang hebben gezwegen.

Ja ik accepteer het cadeau en vergeef hoe moeilijk ook. Natuurlijk wil ik  gaan doen wat mij gevraagd wordt maar dan wel met hulp van deze familie. Voor mijn geestesoog verschijnt een heel veel jonge en oudere mensen die aangeven dat ze mij gaan helpen op de manier zoals zij dat alleen kunnen. Het zijn geen drakenmeesters maar wel ambachtelijke werklieden die prachtige woningen kunnen bouwen, meubels maken en schitterende kleding kunnen naaien. Ze houden feestelijke kledingstukken die ongelofelijk mooi zijn gemaakt omhoog, bedoeld voor kinderen die op de lijsten staan die ik nu in handen heb. Ze zijn al bezig geweest met het maken van prachtige huizen, voorwerpen en objecten die voor deze kinderen bedoeld zijn als ze weer thuis komen. Dit oprechte gebaar ontroert mij dat ze het zo graag willen goed maken met welkom cadeautjes. Ook hebben ze al iets voor mijn dochter gemaakt, het is werkelijk een schitterende prinsessen jurk die ze mij laten zien. Vanuit deze overgave en enthousiasme merk ik dat deze familie dit echt achter zich wil laten en het is niet aan mij om ze te veroordelen en langer boos te blijven. Dat hebben ze zelf al gedaan en die veroordeling is aan hen zelf om te dragen zij hebben daarin hun eigen keuze gemaakt. Hoe moeilijk ook voor mij op dit moment, maar ik neem de jurk aan en omarm de vrouw die dit voor mijn dochter heeft gemaakt. Nu stromen er tranen bij mij over mijn wangen en is het aan mij om deze familie echt te vergeven en los te laten. De vrouw erkent dat het echt mijn dochter is voor wie ze de jurk heeft gemaakt en dat het niet langer haar kind is. Zij wil zo graag goed maken wat ze mij en mijn dochter heeft aangedaan. Ze weet dat ik een hele tijd heb rondgezworven in het gebied om mijn dochter te vinden en zij is altijd bang voor mij en mijn kind gebleven. Zij is het geweest die mij, toen ik hoogzwanger was, heeft aangegeven zodat ik  door haar lasterpraat en aantijgingen als een waanzinnige vrouw opgepakt kon worden door de grijze draken. Zij is het geweest die mijn kind wilde en daarom een deal heeft gemaakt met de grijze draken waar ze nu spijt van heeft. Waarom zij mijn kind wilde is mij nu nog een raadsel maar het was haar blijkbaar heel wat waard omdat voor elkaar te krijgen. Het kind, mijn dochter bracht haar geen geluk vanwege de zuiverheid en eerlijkheid die ze had en gelukkig nog heeft. Mijn dochter was elke keer een groot gevaar voor het familiegeheim omdat ze teveel zag, voelde, wist, hoorde en niet altijd haar mond dichthield. Door haar sensitiviteit en eerlijkheid confronteerde zij de familie op verkeerde momenten met hun daden. Daarom wilden ze uiteindelijk van haar af. Mijn dochter maakte hun onrustig en ze mocht er niet achter komen wie haar werkelijke moeder was. Dat was de reden waarom ze haar uiteindelijk weer weg gegeven hebben. Gelukkig hebben ze haar niet naar het kinderkamp gebracht.

Ik bedank deze vrouw voor haar openheid en eerlijkheid naar mij en ervaar opnieuw dat zij echt last heeft van haar daden. Ik concentreer mij opnieuw op de brief en verder lezen kost mij heel veel moeite. In de brief wordt verder alles opgebiecht wat elk familielid heeft misdaan en ik word daar niet blij van. Uiteindelijk hebben alle familieleden de schuldbekentenis brief ondertekend met hun namen. Een hele belangrijke brief om stil van te worden.

Door het geven van de lijsten met namen wordt het voor mij, Andah, Pittr en heel veel anderen een stuk gemakkelijker gemaakt om al deze kinderen op te sporen met onder andere hulp van de kristalvelden. Een authentieke naam heeft een trilling en door de echte namen van de kinderen uit te spreken reageren de kristalvelden hierop.

Ik ben moe en blij tegelijkertijd en dat komt zeker door de brief en de kristalvelden waar ik nu nog steeds in sta met Andah en Pittr. Het veld begint te zingen waardoor ik alle kinderen hoor zingen die met deze kristallen verbonden zijn. Andah en Pittr nemen mij mee naar het kristal van mijn dochter. Ik schrik van de grootte van dit kristal, het blijft voor mij wennen om geconfronteerd te worden met mijn eigen grootsheid en die van mijn eigen kinderen. Het is een cluster van verschillende kristallen die bij elkaar horen Ik kan direct zien en voelen dat het een bijzonder meesterkristal is met een hele verfijnde uitstraling. Het is een kristal voor een vrijheidsstrijder, nog niet helemaal klaar maar zal mij zeker roepen als het zover is.Ik zie in het kristal witte rozen, duiven, een gouden harp en een toorts met vredevuur. Er gaat een geweldige troost vanuit die mij op dit moment versterkt en krachtig laat voelen. Het verbaasd mij dat ik heel kalm en rustig reageer. Het kristal zendt naar mij haar geduld en vrede die zij in zich draagt waardoor ik geen gejaagde reactie vertoon van dat ik mijn dochter direct wil gaan halen. Het is een vredelievend kristal die werkelijk past bij een vredelievend kind die ze vanaf haar geboorte is geweest en gebleven. Een kind die niet paste in de omgeving waar ze naar toe werd gebracht. Gelukkig maar, zij heeft minder last ondervonden en is minder beschadigd dan ik en daar ben ik enorm dankbaar voor. Dit kristal geeft mij een diepe innerlijke berusting waardoor ik mij trots ga voelen op mijn sterke dochter. Wat ik altijd gehoopt heb wordt nu op dit moment voor mij bevestigd.

Ik pak de brief nogmaals en vraag aan Andah hoe we dit gaan aanpakken. Hij verzoekt mij om de lijst met namen nog eens goed te bekijken. Ik bestudeer de lijst en een paar namen lichten op. Dit zijn namen van kinderen die als eerste weer hun kristal gaan krijgen uit de kosmos.

Er is nog meer met de brief aan de hand. Er staan namen op van kinderen die ik ken. Niet mijn kinderen maar wel kinderen uit het vroegere koninkrijk van mijn ouders. Ik vermoed dat ik deze kinderen bij mij in de klas heb gehad maar zeker weten doe ik het niet. Deze kinderen willen graag weer naar huis worden gebracht maar het lukt hen maar niet om los te komen van de grijze draken. Ze doen verschrikkelijk hun best maar schieten constant te kort en weten niet waardoor dit veroorzaakt wordt. Ze blijven in hele kleine cirkeltjes ronddraaien rond draken en wezens die totaal niets goed met hen voorhebben. Ik vraag aan Andah of ik iets voor ze kan betekenen. Dit zijn kinderen zonder een schild maar wel met iets anders  wat even gruwelijk is. Door allerlei experimenten hebben deze kinderen implantaten gekregen. Door deze implantaten kunnen ze niet loskomen en blijven ze onder het juk van onderdrukkers. Ik mag deze drie kinderen, twee jongens en een meisje kristallen brengen waardoor de implantaten gaan loskomen. Deze implantaten geven verschrikkelijke impulsen af waardoor ze constant verzwakt worden in hun energetisch systeem. Andah vraagt of ik vandaag nog deze kristallen wil gaan brengen.

Als ze verlost zijn van deze venijnige monsters waarvan er een aantal in hun lichamen zitten kunnen zij voorzichtig ontwaken en aansterken om zich klaar te maken voor een bevrijding. Dan kunnen zij zich weer gaan herinneren wie ze werkelijk zijn en dan weten ze dat ze niet thuishoren in de omgeving waar ze nu verblijven. Deze kinderen zijn samen verkocht met dezelfde angst-implantaten van hetzelfde merk waar zij zichzelf niet van kunnen verlossen. Ook dit waren ooit prachtige kinderen die onbedoeld in gewelddadige systemen zijn belandt.

Ik ben er stil van en vind het ongelofelijk dat ik dit mag gaan doen. Andah vraagt of ik de implantaten wil uitschakelen en dat is de draken kracht die ik op dit moment bezit. Als ik deze kinderen bezoek zal ik met mijn innerlijke oog de implantaten direct kunnen opsporen en onschadelijk maken door de ontstekingen eruit te  halen. Vanwege het grote gevaar is het beter dat ik deze kinderen vannacht bezoek want er is enige haast bij geboden. Er is niet meer zoveel tijd en daarom mag ik deze kinderen in hun dromen gaan bezoeken.

En dit is nog niet alles Pittr neemt mij nu mee naar fijne kristalletjes die ik vannacht mag gaan brengen bij kinderen met allerlei ontstekingen. Met de minuut wordt mijn taak als drakenmeester glansrijker. Dit werk zal ik vooral doen als de meeste grijze draken liggen te slapen en hiervoor heb ik de andere drakenmeesters niet nodig. Ik mag eerst gaan wennen aan dit werk, later komen er andere taken bij waarvoor we elkaar nodig hebben maar dat is nu nog te vroeg. Achter elke drakenvlucht die ik maak zit een bijzonder indringend verhaal. Dat zal even wennen worden maar dit is nu éénmaal een van de verantwoordelijkheden die ik  als drakenmeester op mij heb genomen. Drakenmeesters zijn hele grote krachtige heelmeesters die daar naar toegaan waar het hard nodig is en dat zijn niet de gemakkelijkste omgevingen. Mijn vader voegt zich bij ons en bevestigd Andah zonder woorden maar wel met zijn ogen. Telepathisch zegt hij tegen mij dat ik er helemaal klaar voor ben nu ik mijn angsten heb afgelegd en deze allemaal heb overwonnen. Ik ben voor niets en niemand meer bang en vanwege het ontbreken van angst trillingen kunnen grijze draken mij niet meer voelen aankomen. Hij heeft alle vertrouwen in mij en voegt eraan toe dat ik mij door de verhalen niet ongemakkelijk hoef te gaan voelen hoe bizar ze ook zijn. Het is aan mij om alle sterren kinderen te helpen zonder een oordeel te hebben. Zonder een oordeel kan ik rustig en neutraal naar de verhalen luisteren die deze kinderen mij te vertellen hebben. Kinderen willen deze verhalen heel graag met mij delen omdat ze voelen dat ze mij kunnen vertrouwen en eindelijk eens dat kunnen zeggen wat ze willen zeggen. De informatie van deze kinderen is belangrijk om de macht van de grijze draken verder te ondermijnen en alle losse puzzelstukjes in elkaar te laten vallen. Deze kinderen reiken mij allemaal een stukje aan waardoor ik er weer een geheel van kan maken. Dat is aan mij om te doen om verbindingen te zoeken en te maken.

We gaan naar huis en ik bedank Pittr dat hij mij heeft rondgeleid en toegang heeft gegeven tot alle kristalvelden wat ik als een enorme eer ervaar. Deze velden zal ik  elke dag bezoeken om te voelen en te zien of er kristallen zijn die mij roepen. Dit zijn velden die een enorme liefde bij mij oproepen en ik voel nu waarom de dwergen hier zo graag werken. Thuis ga ik mij voorbereiden en klaarmaken voor mijn nachtelijke vlucht met mijn draak. Mijn onbevangen eerste vlucht  wordt nu een vlucht met belangrijk vredesmissie werk. Ik ben er helemaal klaar voor. en ga dat doen wat ik heb te doen.

Mijn onverwachte ontmoeting met Hiddea.

Hiddea heeft mij zijn oprechte excuses aangeboden die ik heb geaccepteerd. Ondanks lichte spanning vooraf ben ik rustig tijdens onze eerste ontmoeting hier in de tuin van het kasteel. Ik heb niet gehuild ben niet boos en heb hem zelfs in mijn armen kunnen sluiten als verwelkoming. Wat ik zie is een oud vermoeid klein mannetje die er moeite mee heeft mij recht aan te kijken. Hij geeft mij een kleurig vogeltje die je kan opwinden zodat het  gaat vliegen. Dit symbolische cadeau ontvang ik en zeg dat ik er blij mee ben wat op dit moment ook zo voelt. Wie laat wie vliegen op dit moment?, dat is wat er op dit moment door mij heen schiet. Nu ben ik het die zijn tranen mag zien en zijn woorden mag horen en voelen. Hij zegt dat hij het altijd heeft geweten dat dit moment zou komen, onoverkomelijk is geweest vanaf het moment dat hij mijn familie en zichzelf heeft verraden. Maar dat hij gedreven door zijn angst  dit moment,  deze ontmoeting tot het laatst toe heeft willen vermijden. Vooral vanwege zijn schaamte die hij jegens mij en anderen voelde dreef hij steeds meer weg van zichzelf. Hiddea heeft het nodig gehad om tijdens het tribunaal waarvoor hij moest verschijnen  met en in zijn eigen volle bewustzijn dat te voelen wat ik heb gevoeld tijdens mijn mishandelingen. Om uiteindelijk  weer helder te zien, te voelen en te horen wie hij en ik werkelijk zijn. Het heeft zijn ogen op verschillende manieren geopend, voor mij, voor anderen en uiteindelijk voor zichzelf. Hiddea heeft tijdens en na het tribunaal meerdere dagen in de emoties gezeten die hij voor mij en anderen had gecreëerd. Hij heeft de kracht gehad om deze hel te kunnen verdragen en zegt dat hij heeft gevoeld en ingezien dat hij niet langer wil doorgaan met dat wat verdere evolutie van de mensheid tegen houdt. Hiddea heeft weer mogen zien wie hij werkelijk is achter de vele maskers die hij zichzelf heeft aangemeten om zich achter te verschuilen. Door de afgevaardigden in het tribunaal, waaronder Andah en mijn vader, heeft hij een aantal voorstellen gekregen om dat te herstellen wat onder zijn verantwoordelijkheid kapot is gemaakt. Hiddea mag zijn karma versneld afwerken door aan verschillende opbouw projecten mee te werken. De reden dat hij hier in de tuin is bij mij behoort tot één van de vele voorstellen van het tribunaal en keuzes die hij heeft gemaakt om geheel vrijwillig aan mee te werken. Andah heeft Hiddea vanuit het tribunaal voorgesteld mij te gaan helpen met een scholingsprogramma wat ik mee kan nemen naar de grijze draken.  Een scholingsprogramma wat bedoeld is voor alle sterren kinderen om zich weer te herinneren wie ze werkelijk zijn. Wrang en tegelijkertijd ook niet, een wending, een ontmoeting met Hiddea die ik totaal niet verwacht had maar nu zo volkomen logisch lijkt vanwege mijn fantastische scholing die ik in mijn jonge jaren van hem heb gehad. Kennis en scholing die ik zelf weer deelde met anderen wat later helaas onmogelijk werd vanwege de grote verstoringen in het energetische systeem. Hiddea gaat mij  helpen met mijn herinneringen van dit scholingsprogramma wat oud en nieuw tegelijkertijd zal zijn. Heel bijzonder hoe alles hier in elkaar grijpt op dit moment. Straks staat Sicc hier ook nog op de stoep terwijl ik daar gevoelsmatig niet aan toe ben. Hiddea vangt mijn gedachte op en spreekt uit dat zijn zoon in een ander traject van inzicht en scholing zit. Dat zijn familie uit elkaar is gehaald zoals mijn familie destijds uit elkaar is gehaald door Hiddea en Sicc. Dat ieder van hun een andere keuze heeft gemaakt gebaseerd op dat wat ze bewust en onbewust tijdens het tribunaal gevoeld , gezien en gehoord hebben. Hiddea vertelt mij dat het voorstel van Andah om mij te helpen hem enorm heeft aangegrepen. Na dit voorstel  mocht hij mijn liefde , mijn vergeving voelen en zien waardoor het voor hem niet meer moeilijk was om hier vrijwillig voor te gaan. Mijn liefde voor hem bleek ook zijn liefde voor mij te zijn wat hem weken van slag heeft gemaakt. Achter de decors van trauma en immens drama hebben we elkaar weer herkend in wie we werkelijk zijn en wat we werkelijk voor elkaar voelen. Beide hebben we echt gevoeld wat een diep verlangen in ons alle twee is.  En dat is herstellen vanuit liefde van dat wat ooit zuiver en goed was.

Hiddea heeft mijn uitgezonden energie, mijn liefde, mijn wensen, mijn verlangens betreffende hem en het grote geheel, tijdens en na het tribunaal ontvangen en dat maakt dat wij hier nu in de tuin wandelen van ons kasteel. Ik was degenen die terug bleef verlangen naar goede tijden, naar onder andere onze wandelingen in de tuin toen hij mijn leraar was en ik zijn leerling. Elke keer waren dit flarden positieve herinneringen die ik ophaalde als ik aan iets gruwelijks werd onderworpen. Warme dierbare herinneringen aan een fijne leraar voor wie ik zoveel respect had, maakten de vernederingen milder waardoor ik uiteindelijk vergeving kon neerzetten, hoe moeilijk ook maar dat is mijn zuivere wils kracht geweest die dit heeft neergezet gekoppeld aan mijn liefde. Onwerkelijk om naast Hiddea te lopen, de man die gruwelijke dingen op zijn geweten heeft. Hij die nu werkelijk welkom is in de tuin van mijn ware thuis. De man die mij op een wrede manier heeft afgesneden van alles wat mij lief was  loopt nu naast mij om te gaan helpen met een scholingsprogramma bedoeld voor alle kinderen. Om een diepe wens van mij in vervulling te laten gaan, een wens om scholing van sterren kinderen bij de grijze draken een hele nieuwe wending te geven waardoor harmonie, vrede, vrijheid en gelijkwaardigheid opnieuw uitgedrukt kan worden op verschillende manieren zonder ook maar één spoortje van oordeel. Onderwijs in leeromgevingen die gekenmerkt wordt door oprechte vrijheid die er is en mag zijn voor iedereen, ongeacht sterren afkomst. Op basis van gelijkwaardigheid kennis en ervaringen delen zonder oordelen van wat dan ook. Er is geen goed en fout in het veld van creatie en mogelijkheden, een onderwijs omgeving zoals het in mijn beleving en herinnering bedoeld is voor ons allemaal.

Ik wandel met Hiddea door onze tuin en ik had mij voorgenomen hem honderdduizend vragen te stellen maar ik heb er nu niet één. Zwijgend vervolgen wij ons pad en lopen zo een tijdje naast elkaar zonder iets te zeggen. Dit zijn van die momenten dat stiltes zoveel meer zeggen dan duizend woorden bij elkaar.  Ik wind het kleurige vogeltje op en laat het vliegen, de plek waar het vogeltje terecht komt wordt de plek waar wij gaan zitten. In plaats van al mijn vragen te beantwoorden wil Hiddea mij eerst dat zeggen wat hij wil zeggen en begint zoekend, voorzichtig en breekbaar met het formuleren van zijn woorden. Hij begint met te zeggen dat hij ontzettend blij en dankbaar is dat Andah hem bij mij heeft gebracht en dat ik hem wil ontvangen. Dat hij in mijn aanwezigheid alleen maar zuiver, eerlijk en oprecht wil en kan zijn zonder verborgen agenda’s. Dat hij mij in alle oprechtheid mijn verworvenheden, mijn kennis, mijn kwaliteiten, mijn hoger bewustzijn, mijn koninklijk heid, mijn alles wie ik werkelijk ben wil teruggeven  zonder bijbedoelingen. Wat hij mij heeft afgepakt, wat hij van mij heeft gestolen wil hij mij weer opnieuw aanreiken zodat ik verder mag en kan herstellen in mijn ware zijn zodat ik mijzelf ook niet meer langer hoef te ontkennen. Hij wil het glazen plafond wat hij bij mij heeft aangebracht voor eens en voor altijd verwijderen. Hij heeft het al laten verwijderen door mijn vader en zijn team beste heelmeesters die er maar zijn in het hele universum. De archieven, de codes, de virussen en heel veel sleutels hiervoor heeft hij een tijdje terug overhandigd aan het tribunaal. Allemaal hele belangrijke informatie die mijn vader nu gebruikt voor het volledige zuivere herstel van mijn unieke DNA broncode. Deze belangrijke informatie wordt gebruikt voor het verwijderen van goed verborgen belemmerende filters, virussen in mijn systeem die hierin zijn aangebracht door Hiddea en anderen. De behandeling die ik in het lichtschip heb gehad is mijn eerste behandeling geweest gebaseerd op de informatie die Hiddea heeft gegeven aan het tribunaal. Hierdoor werd het eindelijk mogelijk gemaakt voor het team van mijn vader een goed afgestemd behandelplan te maken en de bewust aangebrachte fouten in mijn systeem, in mijn programmeertaal beter te vinden en herstellen.Zoals bijvoorbeeld het virus wat steeds terug bleef komen om de optelsom van de gulden snede te verstoren. Het lijkt zo eenvoudig maar de effecten ervan zijn van invloed om terug te komen in je ware herinneringen. Het virus zorgt voor ombuigingen, twijfels, verwarrende omwegen die het mij lastig hebben gemaakt om mij echt te herinneren wie ik werkelijk ben. Herinneringen met alle bewuste en onbewuste informatie wordt opgeslagen in je energetische systeem in de gulden snede vorm. Door terug te kunnen gaan in je eigen spiraal heb je toegang tot je eigen informatie, toegang tot dat wat je hebt meegemaakt, toegang tot wie je werkelijk bent. Nu de code voor het virus door Hiddea is vrijgegeven kan ik gemakkelijker terug naar mijn eigen kern, mijn eigen bron. Dat helpt mij om weer te zien, te voelen en te ervaren wie ik was voor het grote trauma. Het virus was geprogrammeerd om dit te belemmeren zodat ik nooit terug zou komen in mijn werkelijke kracht. Op die manier was het voor Hiddea en Sicc mogelijk om mij onder controle te houden. Het virus bleef terugkomen en zat ook nog eens gekoppeld aan andere angst virussen die geactiveerd werden als ik in de gevarenzone terecht kwam.

Hiddea gedraagt en voelt zich klein en nederig en vind het ongelofelijk dat ik zo dicht bij mijn kracht, mijn liefde kan blijven nu ik weet wat hij mij allemaal heeft aangedaan. Maar tegelijkertijd verbaast het hem ook niet omdat dat is wat en wie ik werkelijk ben, altijd  ben geweest. Als ik ben wie ik ben is dat geen enkele moeite voor mij maar gewoon mijn zuiver zijn wat een enorme kracht is, het is wie ik werkelijk ben, heel eerlijk en oprecht vanuit een heel groot hart waar alleen mijn liefde door heen stroomt. En het is deze zuiverheid, deze kracht van mij die  Hiddea moedwillig heeft willen verstoren omdat het mijn zuiverheid is  die zijn verraad hoe dan ook altijd naar boven zou halen. Om dit te vermijden heeft hij tot het laatst toe geprobeerd dit tegen te houden dat ik bevrijd zou worden van het schild en bevrijd zou worden van filters, virussen en controlesystemen aangebracht in mijn energiesysteem, in mijn DNA, in mij programmeertaal. En tegelijkertijd wist hij, tegen beter weten in dat dit niet meer tegen te houden viel, alles stortte om hem heen in en moest hij uiteindelijk wel toegeven dat zijn verraad hoe dan ook aan het licht zou komen. Nu is het verraad en alle aangerichte schade echt helemaal aan het licht gekomen waardoor ik er niet meer aan kan ontkomen om volledig te herstellen. Ik kom eindelijk weer helemaal terug, maar dan ook echt helemaal terug in mijn oorspronkelijke kracht waarmee ik al een heel eind op weg ben.

Het positieve

Alsof er nu op dit moment hier in de tuin niets meer tussen ons in zit behalve het positieve, het fijne, het warme, het liefdevolle ondanks de desastreuze vernietigingen. Ik voel zijn respect voor mij en het lijkt en voelt alsof daarmee en daardoor alles in één keer wordt omgedraaid. Ik ben hem en hij is ik waardoor het voor mij heel eenvoudig is om nu naast hem te zitten en te staan. Ik ben niet meer het kleine meisje die tegen haar grote leraar opkijkt en hij is niet meer de grote leraar die op het kleine meisje neerkijkt. Beide zijn we grote leraren en kleine leerlingen of kleine leraren en grote leerlingen. Ik wil niet de beul zien, ik wil alleen nog maar Hiddea zien in al zijn positieve kwaliteiten wie hij ook ooit was en is. Ik wil hem niets meer verwijten, ik wil alleen maar verder met hem in alle zuivere kwaliteiten die wij beide hebben en zijn. Ik heb zijn vergeving nodig en hij heeft mijn werkelijke vergeving nodig om samen verder te komen om balans te brengen in ons zelf en buiten ons zelf. De licht behandeling die ik heb gehad in het ruimteschip draagt zeker bij aan deze snelle acceptatie. Hoe kan ik anders zo snel weer komen tot dit  punt met Hiddea.? Wij accepteren elkaar als leraar en leerling met wederzijds respect voor alle kwaliteiten die wij beide vertegenwoordigen, hoe verschillend we daar ook in zijn. Ik zie het kleine grijze mannetje veranderen in een mooie wijze oude man en in een lieve speelse jongen  door mijn acceptatie van het feit dat er niets is zonder onvolkomenheden. Omdat niets onvolkomen is, is alles juist perfect omdat het is zoals het is. We kijken elkaar aan en we begrijpen elkaar  zonder woorden. Dit is wat het is, dit is wat het was. Daardoor verdwijnt het gruwelijke verleden in het nu. Een wens van mij gaat op dit moment in vervulling in grote dankbaarheid. De ontmoeting die een ommekeer betekend waar ik zolang naar verlangd heb. Ik wind het vogeltje opnieuw op en laat het vliegen en kijk Hiddea aan met tranen in mijn ogen waardoor alle spiegels van illusie om ons heen versplinteren. Dit moment voelt voor mij puur, eerlijk en oprecht. En ik bedank Hiddea dat hij de codes van de virussen heeft vrijgegeven. Door het vrijgeven helpt hij niet alleen mij maar heel veel anderen die dezelfde verstoringen in hun systeem hebben.

Mijn vader

Mijn vader komt naar ons toe in de tuin en geeft Hiddea een hand. Ook zij hebben veel met elkaar uitgevochten en hoe ze dat hebben gedaan vind ik nu niet zo belangrijk. Maar ik merk aan alles dat wij allemaal door ons eigen proces zijn gegaan van strijd, rouw, pijn, verdriet, twijfel, acceptatie en vergeving. En dat hebben we gedaan voor dit ene moment om weer bij elkaar te komen in de tuin van ons kasteel om dat te herstellen en op te bouwen wat wij weer willen opbouwen. We willen een goed werkend twaalfvoudig systeem in onszelf en buiten onszelf opbouwen en daarom zijn wij allemaal weer voor nodig op onze eigen plek in het twaalfvoudige. Ieder van ons heeft zijn en haar eigen plek weer in te nemen zodat we verder kunnen evolueren en groeien als multidimensionale wezens. Zo hebben Hiddea en mijn vader zich weer met elkaar verzoend omdat de plek van Hiddea weer nodig is in de raad van twaalf van mijn vader. Wij willen ons zelf  en anderen weer in ere herstellen zodat wij dat kunnen gaan doen wat we hebben te doen. De ene kan niet zonder de andere op basis van gelijkwaardigheid en wederzijdse afhankelijkheid in onafhankelijkheid. Willen we echt verder dat ontkomt niemand aan de acceptatie van zijn en haar werkelijke bestemming. Bestemmingen die onder andere ook door Hiddea zijn veranderd. Zo heeft hij bedacht dat ik van een andere planeet dan Arcturian afkomstig zou zijn. Dit idee is omgezet naar een ombuiging in mijn gulden snede zodat ik altijd op de verkeerde plek bleef zoeken naar mijn familie. Deze verwarring is op grote schaal neergezet zodat alle ontvoerde kinderen hun ware thuis nooit meer zouden vinden. Ik werd, net als heel veel andere kinderen als een slaaf gekoppeld aan zijn familie waar ik mij nooit werkelijk in kon herkennen. Waardoor ik altijd op de vlucht was en op de vlucht bleef.

Zonder vergeving van onszelf kan niemand een stap vooruit maken.En die stap vooruit maken is een lang gekoesterde wens van mij omdat die stap van evolutie past bij wie ik werkelijk van nature ben. Een multidimensionaal wezen afkomstig van de planeet Arcturian die weer volledig bewust interdimensionale reizen kan en wil gaan maken. Ik ben een heel mooi wezen die niet meer langer gedwongen wil worden om te blijven op een planeet in afzondering die niet de mijne. Het is voor mij een planeet met grijze draken en tovenaars  met voor mij zeer beperkte mogelijkheden. Ik wil weer verbonden zijn met het grote universele geheel en gebruik kunnen maken van alle mogelijkheden die er zijn voor mij. Ik ben een krachtige drakenmeester die alle kanten in het twaalfvoudige universum op wil en mag gaan zonder de angsten die ik van Hiddea geprogrammeerd heb gekregen. Dit vrij zijn in al haar aspecten heb ik ook echt nodig omdat ik anders  kinderen niet kan begeleiden die begeleiding nodig hebben om terug te gaan naar hun werkelijke sterren thuis, terug naar de planeet waar zij werkelijk van afkomstig zijn zodat ze hun echte familie weer in hun armen kunnen sluiten. Ik wil weer naar alle planeten toe kunnen vliegen met mijn draak samen en alleen om elk kind terug te kunnen brengen naar zijn en haar werkelijke bestemming. Niet meer en niet minder dat is wat ik wil en dat is wat ik doe. En ik begrijp nu weer veel beter waarom ik zelf terug wil naar de planeet in afzondering.

Mijn vader kijkt mij aan met tranen in de ogen en ik zie en voel voor het eerst zijn immens verdriet, zijn immense vreugde, zijn enorme warmte, zijn liefde voor mij en al het andere dat in deze tranen verpakt zit. Grote tranen glijden over zijn wangen en dat doet mij ontzettend goed om deze echte tranen te mogen zien en te voelen.  Zijn lang, lang, lang gekoesterde wens is uitgekomen, zijn  gestolen, zijn ontvoerde dochter Kamirah is werkelijk bevrijd door haarzelf en door anderen die haar ernstig beperkt hebben in al haar capaciteiten en mogelijkheden.Ik kan eindelijk weer helemaal herstellen in mijn ware, pure, zuivere kracht van mijn Hoger Bewust Zijn, het bewust zijn van Arcturian. En het is zijn wens geweest dat ik eindelijk weer dat kan gaan doen waar ik altijd heel erg goed in ben geweest. En dat is onderwijs, educatie brengen zoals het bedoeld is voor alle sterren kinderen gebaseerd op vertrouwen en wederzijds respect, op basis van gelijkwaardigheid in al haar aspecten, zonder angst, macht en manipulatie. Zijn wens is mijn wens geworden op het moment van mijn eigen herkenning en herinnering van mijn ware zelf. Ik ben eindelijk op het punt aangekomen om zonder angst zelf terug te willen gaan naar de grijze draken en tovenaars. Zonder angst terug willen om met alle grote kopstukken, topstukken, belangrijke tovenaars, wereldleiders, koningen en koninginnen te gaan praten over de ontwikkelingen in het onderwijs van kinderen die nu nog zo muurvast  zitten. Muurvast in beheersbare systemen van grijze draken zonder erkenning van wie ze werkelijk zijn, met heel veel angsten, beklemmingen en belemmeringen zodat er voortdurende controle uitgevoerd kan worden. Zodat ze dat blijven doen wat de grijze draken willen. Maar dit tijdperk van beheersing en controle zal eindigen met een zucht van verlichting voor al die kinderen die er in gevangen zitten.

Ik ben er klaar voor om inspirerende voorbeelden, verhalen en sprookjes te ontwikkelen en te vertellen. Voorbeelden die op verschillende manieren begrepen kunnen worden om te laten zien, te laten horen en te laten voelen wat dat betekend. Het is mijn wens om dat samen te doen met anderen, met een fijn team waar ik op kan vertrouwen, op basis van gelijkwaardigheid die dat ook werkelijk zijn,  willen en begrijpen. En dat zijn allemaal hele jonge mensen die ik ga mee nemen op mijn reis terug naar de grijze draken. We gaan met elkaar prachtig educatie- en inspirerende verhalen, lesmateriaal ontwikkelen in allerlei interactieve vormen. Met en zonder woorden, met en zonder getallen,  met en zonder beelden, met en zonder geuren, met en zonder kleuren, met en zonder materialen,met en zonder geluid, met en zonder muziek, met en zonder techniek, met en zonder voelen om alle zintuigen te prikkelen en te stimuleren op een  speelse manier met heel veel humor om de lach terug te brengen daar waar hij of zij hoor. De lach hoort onbevangen midden in het hart vanuit het onbevangen hart.

Niemand kan mij meer tegenhouden om dit te gaan doen wat ik wil gaan doen. Alle belemmeringen groot en klein zijn uit de weg geruimd of worden nog uit de weg geruimd om mijn droom, mijn wens in vervulling te laten gaan. Het team die dit echt gaat dragen is er helemaal klaar voor. De tijd is rijp voor een oud/nieuw verhaal of onderwijssysteem in een nieuw/oud jasje. Het is maar hoe je het bekijkt. Het herstel van oude waarden worden weer opnieuw terug gebracht en begrepen voor en door degene die dat werkelijk begrijpen vanuit het hart. Niet meer en niet minder. Mijn vader kijkt mij aan en ik weet even niet wat te zeggen en wat te doen. Het is goed zo. Bedankt!!!!! Ik durf eindelijk weer te vertellen, te zeggen dat wij allemaal multidimensionale wezens zijn zonder angst daarvoor opgepakt te worden.

Sicc

Niemand kan en mag mijn droom meer verstoren of op een negatieve manier mee aan de haal gaan zodat het mij directe schade gaat berokkenen. Deze tijd is definitief voorbij en dat is de reden waarom Sicc en ook nog veel anderen de komende jaren niet meer in mijn buurt mogen komen of zelfs kunnen komen. Ze willen mij bewust en onbewust blijven prikken, onderuithalen, manipuleren en dat doen waar ze zo gewend aan  zijn geraakt om te doen. Hiddea heeft het met zijn innerlijke kracht los kunnen laten maar zijn zoon Sicc niet. Het is zijn keuze nu om zijn machtspositie te willen behouden, de positie waar zijn vader hem jaren geleden in heeft geplaatst. De ondersteuning van zijn eigen vader is hij kwijt en mijn DNA ook en wat daar  de gevolgen van zijn, daar zal hij snel genoeg achter komen vanuit het programma waar hij wel voor gekozen heeft. Maar dat is verder niet aan mij om ook daar nog maar iets mee te willen doen of iets in of voor te willen betekenen. Ik hoef met Sicc helemaal niets meer te doen wat ik niet wil en dat ervaar ik als een enorme opluchting wat mij heel veel rust en bewegingsruimte geeft. Het tribunaal heeft Sicc meerdere kansen en mogelijkheden geboden en hij heeft zelf zijn keuze gemaakt. Zijn keuze is zijn keuze en niet de mijne daar kan ik alleen maar respect voor opbrengen. Ik had werkelijk gehoopt dat hij samen met zijn vader hier in de tuin aanwezig zou zijn maar dat is niet zijn keuze geweest. Daardoor en daarmee, met respect voor zijn keuze, kan en wil ik hem werkelijk loslaten vanuit mijn diepste weten, verlangen en overtuiging waar ik voor en in sta. Het is niet langer mijn verantwoordelijkheid om voor zijn keuzes garant te staan. Mijn DNA is door het tribunaal bij hem weggehaald en alles wat werkelijk  mij toebehoord heeft hij helaas gedwongen moeten afgeven. Het is zijn keuze geweest om dat onbewust te doen omdat hij niet door zijn eigen herinneringen en angsten durfde te gaan. Na een heel klein beetje voelen van mijn pijn en verdriet werd hij gek van zijn eigen angst die hij voor mij had gecreërd. Dat kleine beetje voelen was voor hem genoeg om verschrikkelijk in paniek te raken, het niet te willen voelen en zien en daardoor het trauma wat hij heeft aangericht volledig te blokkeren in zichzelf. Sicc ontkent alles zoals altijd en draait de hele boel constant om. Dat heeft hij zolang ik hem ken altijd  gedaan om zelf buiten beeld te blijven en anderen, mij vooral de schuld te geven.

Hij wil natuurlijk niet dat ik ga openbaren, dat ik ga vertellen wat ik heb te vertellen en ik begrijp nu heel erg goed waarom hij dat niet wil.  Zijn keuzes die hij nu en in het verleden heeft gemaakt zijn daar op gebaseerd en ondanks dat ik mij daar verdrietig over voel respecteer ik dat. Hij heeft niet de kracht van zijn vader om mij nu recht aan te kijken en dat zegt meer over hem dan dat dat over mij zegt. Het spijt mij voor hem dat hij deze keuze voor versnelling en herstel niet heeft kunnen maken voor zichzelf en anderen. Ondanks dat ik hem mijn hand en mijn hart heb aangereikt  heeft hij het niet willen en kunnen aannemen. Het gaat hier om de versnelling van zijn eigen herstel in wie hij echt is zodat hij ook terug kan naar zijn werkelijke bestemming, naar zijn planeet die niet langer de mijne is. Ondanks mijn respect voor zijn keuze kan ik het niet nalaten om hem op dit moment als een grote lafaard en loser te voelen en te zien, helaas pindakaas, zo zij het. Ik wil hem liever zien in wie hij werkelijk is maar als  hij dat  zelf niet kan vind ik dat betreurenswaardig.  Hij is gelukkig niet meer de drager van mijn DNA, van mijn hoger bewustzijn, waardoor het nu voor mij heel eenvoudig is om mij niet meer met hem verbonden te voelen op de manier zoals Hiddea en Sicc dat hadden bedacht. Ook dat zal voor Sicc schrikken zijn omdat hij nog steeds denkt dat deze lijn er is vanuit zijn bewust weten op dit moment. Hij denkt nog steeds dat wij tweelingzielen zijn die niet zonder elkaar kunnen. Tja hij kan dan denk ik maar niet zonder mij, ik kan wel zonder hem als een boer zonder kiespijn.  Onbewust weet hij het wel maar kan er nog niet naar acteren vanwege het grote gezichtsverlies naar hem zelf en anderen. Alle verbindingslijnen terecht en onterecht door deze DNA uitwisseling zijn tussen ons losgekoppeld. Ik ben werkelijk door deze teruggave bevrijdt van een heel lastig pakket Sicc wat ik lang met mij heb meegedragen. Ik begrijp nu door deze teruggave van mijn eigen DNA beter waarom ik deze last in de vorm van Sicc achter mij aan had bungelen. Een last waar ik mijzelf niet van kon bevrijden of losmaken. Hoe vaak ik het ook probeerde dat lukte mij niet en nu weet ik waarom. Altijd weer Sicc die het mij onmogelijk maakte om mijn echte thuis droom te leven, mijn echte thuis droom te zijn, mijn echte thuis droom te vertellen. Dat wil hij natuurlijk niet omdat het hem confronteert met zijn daden en alle valse manuscripten die hierdoor zijn ontstaan. En dat blokkeren en afremmen kon hij mede doen doordat hij een belangrijk deel van mijn DNA in zijn bezit had. Het was een deel van mijn hoger bewustzijn dat hij in zijn eigen systeem met zich meedroeg. Het zorgde bij mij voor het slimme uitgedachte glazen plafond van Hiddea waar ik maar niet doorheen kom komen. Altijd werd ik op de juiste momenten voor Hiddea onderuit gehaald door Sicc zodat ik nooit boven het maaiveld van zeven chakra’s zou uitgroeien. Ik mocht met mijn bewustzijn, met mijn talenten en kwaliteiten niet boven beide en anderen uitgroeien. Mensen, wezens, entiteiten die op dat moment de macht in handen hadden en hebben onder andere door mijn eigen DNA wilden deze niet kwijtraken. Door mijn inbreng, aandacht, kracht en groei zou dat wel gebeuren.  Ik die altijd op zoek bleef naar mijn puzzelstukjes, mijn eigen DNA blijkt nu, bleef strijden voor gerechtigheid en eerlijkheid. Ik mocht vooral met deze waarden niet boven Hiddea en Sicc uitgroeien en de reden waarom is mij nu wel duidelijk. Door mijn zuiverende kracht, mijn zuiverende energie van Arcturian breng ik onwaarheden aan het licht. Dat doe ik door wie ik ben zonder daar ook maar moeite voor te doen, dat gebeurt door mijn uitstraling en daar is niet iedereen blij mee die veel te verbergen heeft. Tja, dat heb ik vaker gemerkt, ik heb zeer hardhandig geleerd in de vorm van straffen en mishandeling dat niet iedereen blij met mij is maar ik weet nu gelukkig wel waarom. Dat is gelukkig niet langer meer mijn probleem, ik hoef mij daar niet meer schuldig over te voelen. Dat probleem blijft nu bij degene bij wie het hoort, als het al een probleem is zegt dat meer over die ander dan over mijzelf. Ik durf mijzelf recht in de ogen te kijken en dat zijn niet langer meer de ogen van Sicc waar ik inkijk. Zijn feestje is niet meer mijn feestje en dat is een grote droom en wens die voor mij uitkomt. Sicc mag terug naar zijn planeet met grijze draken die hij niet wil verlaten en loslaten.  Ik ga naar de mijne en ik weet waar ik voor kies. Er is nu één groot verschil tussen Sicc en mij. Ik kan naar alle planeten reizen in alle vrijheid, hij kan er maar naar één en dat is zijn keuze. Alleen gaat hij er nu  achter komen dat het zonder mijn DNA daar een stuk minder prettig vertoeven is. Nu zal het aankomen op zijn eigen kracht en ik wens hem daar heel veel succes mee, niet meer en niet minder, dat is zijn eigen verantwoordelijkheid voor de keuzes die hij heeft gemaakt.

Eindelijk is het vertrouwen door allerlei inzichten in mijzelf  gegroeid, dat ik alleen nog maar die krachtige en machtige elfen, dwergen, kinderen, wezens en situaties aantrek die mij bij dit gigantische universele wereldwijde project, positief  gaan helpen en ondersteunen. Dat zijn al die mensen, wezens, dieren en kinderen die het snappen, die het aanvoelen, die het weten, die het herkennen, die het zijn, omdat het is zoals het is. Zij die het niet begrijpen, niet herkennen en willen herinneren zullen vloeken maar hun grijze vloek kan mij niet meer raken. Deze vloek kan mij niet meer lam leggen vanwege mijn eigen unieke broncode die in mij in ere hersteld is. Ik ben immuun geworden voor verlammende virussen om te vermijden dat ik dichter en dichter bij mijn werkelijke zelf zou komen en ze  hebben gelukkig geen enkele vat meer op mij. Joepie de poepie, eindelijk, eindelijk, eindelijk na al dat lange wachten, hopen, bidden, geduld en ongeduld gaat mijn grote droom in vervulling. Een droom die voor een heel groot deel al in vervulling is gegaan. Mijn droom om weer werkelijk thuis te kunnen zijn bij mijn echte ouders en mijn echte familie op Arcturian is voor mij lang een hele diepe wens geweest waar ik heel veel jaren op heb moeten wachten. Mijn droom voor een educatie-, onderwijsprogramma voor iedereen heb ik veel vaker neergezet maar kwam nooit tot bloei of boven het spreekwoordelijke plafond of maaiveld uit. Anderen gingen ermee aan de haal op positieve en negatieve manieren. Uiteindelijk belande ik vaak als een belachelijk gemaakte minderwaardige voetveeg in de gevangenis met een spreekverbod.  Vanwege mijn opruiende taal, ideeën, sprookjes die onmogelijk en ongewenst waren voor grijze draken en tovenaars. Ik ben vaak uitgelachen en bespot vanwege mijn domme ideeën, de gek, de zot met belachelijke onmogelijke ideeën en verhalen die thuis hoort in een gekkenhuis. Er zijn medicijnen in mij gestopt om dit vooral verder af te remmen zodat ik weer terecht zou komen tussen de beheersbare lijntjes met overzicht van de grijze draken.

Mijn droom, mijn wens

Mijn wens met passie is dat te herstellen samen met mijn draak wat ik wil herstellen, dat op te bouwen wat ik wil opbouwen. Ik wil in eerste instantie nu ik weer thuis ben, weer hersteld worden in mijn eigen twaalfvoudige chakra systeem waardoor en waarmee ik binnen en buiten mijzelf het twaalfvoudige ook weer kan opbouwen en dat vraagt nog wel wat meer tijd dan dat mij nu lief is. Hiddea lacht om mijn ongeduld en zegt dat hij mij weer kent en herkent. Hij herkende mij altijd aan mijn ongeduld en snelheid wat voor mij, maar vaker tegen mij, gewerkt heeft. Het verraadde uiteindelijk altijd wie ik was en wie ik  ben. Mijn ongeduld wil de wereld het liefst in één keer veranderen, alle sterren kinderen in één keer bevrijden maar ik weet allang dat dat niet mogelijk is. Dit is een langdurig proces van nog vele duizenden stapjes en stappen die we met elkaar kunnen en mogen gaan zetten. Ik besluit op dit moment om van de stappen en stapjes te gaan genieten met heel veel vreugde en plezier. Elke stap is er voor mij één in de goede richting die mij intens gelukkig maakt. En ik hoef geen stappen meer achteruit te maken ook die tijd is  voorbij. Hiddea lacht weer en en ik zie en voel dat zijn lach oprecht is. Ik hoor mijn geliefde leraar van vroeger weer lachen met wie ik samen heel veel gelachen heb alleen is dat lachen mij vergaan na alles wat ik mee mocht maken. In deze lach wil ik graag weer hersteld worden, de lach die komt uit onbevangenheid. Het moment dat we samen lachen zal zeker weer komen alleen nu nog even niet. Deze lach maakt mij nu verdrietig.

Gelukkig is het herstel van mijn eigen systeem al lang gaande anders had ik echt niet de weg naar mijn sterren thuis kunnen vinden en was communicatie met Andah en mijn vader onmogelijk geweest. Dan was mijn geliefde drakenei nooit uitgekomen die alleen onder bepaalde omstandigheden van mijn acceptatie, herkenning en herinnering van mijzelf kon uitkomen. Het gaat hier om de draken van Arcturian die de allerzuiverste omstandigheden en zuivere intenties nodig hebben om te kunnen ontwaken in het bewustzijn van de drager. Ik ben altijd een drager geweest en gebleven van het zuivere gouden drakenei in mijn ziel wat Hiddea en Sicc mij gelukkig niet hebben kunnen afnemen. Dat heb ik zelf op tijd kunnen veiligstellen en zat gelukkig niet in het DNA stuk waar Sicc draagvader van is geworden. Hiddea vertelt dat hij lang naar dit drakenei heeft gezocht maar dat is gelukkig niet gelukt en daarvoor prijs ik mijzelf.

Hiddea gaat mij helpen en ik hem met het herstel van onze  systemen en onze bewuste kennis van dit systeem onder andere gebaseerd op de heilige geometrie. Zodat ik in mijn eigen tempo weer kan wennen aan mijn eigen multidimensionaal zijn. Ik geef tijd en ruimte aan mijzelf  om  bewust bekwaam verder te ontwikkelen van dat wat ik wil ontwikkelen. In mijn flow, in mijn tempo te blijven die bij mij past, soms razendsnel, vliegensvlug en heel veel tegelijkertijd en een ander momenten vertraagd en rustig om het goed in mijzelf te kunnen opnemen. Niets gaat overhaast en onverwacht alles kent zijn eigen tijd hierin. Maar bijzonder is dit moment wel. Mijn draak komt boven ons vliegen en begroet ons op haar manier door een geweldige vliegshow te verzorgen.  Wat een vreugde spat hier vanaf. Ik vraag mij af wat dit moment voor Hiddea betekend? Hier vliegt de draak waar hij lang naar gezocht heeft. De draak die mij helpt om alle sterren verbindingen weer te herstellen. Tja ook hier valt weer een puzzelstukje op zijn plek. Dit is de reden waarom het ei niet mocht uitkomen in mijn systeem. De geboorte van mijn draak heeft gezorgd voor een versplintering van mijn glazen plafond. En als draak en drakenmeester zijn geboren kunnen beiden het plafond van  anderen laten versplinteren. Dat is een kracht in mij die Hiddea en Sicc aankan.  Krachtmetingen die ik heb ondervonden zullen met beide heren niet meer nodig zijn. Hiddea heeft zich overgegeven en Sicc is gevlucht en kan zonder mijn DNA niets, meer uithalen.Wat ze ook hebben geprobeerd om te voorkomen dat de drakenkracht zich in mij zou gaan ontwikkelen, het is ze niet gelukt.

Zonder plafond kun je van je  zevenvoudige chakra systeem weer door groeien in je twaalfvoudige systeem wat nodig is om te herinneren wie je werkelijk bent zodat je weer naar huis kan gaan. Zo simpel is het maar dan moet je wel door je eigen trauma heen durven gaan met alle hulp die er dan voor je is. Dat hulpteam met heel veel ondersteuning biedt mijn vader altijd en helpt met het loslaten van al die gruwelijke plaatjes, beelden, herinneringen die vooral in het zevende chakraveld zijn opgeslagen om te voorkomen dat je verder groeit in de andere velden die ook bij je horen. Het zijn de gruwelijke herinneringen, de programma’s en virussen van jezelf en anderen die voor heel veel vervuiling en remmingen zorgen in de ontwikkeling van dit veld en alle andere omdat ze met elkaar verbonden zijn. Maar als je daar één keer doorheen bent is er geen weg meer terug. Mijn draak en ik glimlachen en wij beide weten wat we doen en hoe wij het doen. Wij maken de boel flink schoon zoals dat zo mooi heet met drakenstof, drakenvuur en alle andere drakenkracht en mogelijkheden die wij beheersen. Wij maken deel uit van het hulpteam van mijn vader en daar ben ik ontzettend trots op.

Voor mij is het heel dubbel allemaal en beter om mijn denken hierbij even uit te schakelen en geen ja maar te formuleren. Hier komt het aan op vertrouwen op de kracht van mijn gevoel en mijn eigen gedachte. Ik wil  zelf versnellingen door zelfinzicht en groei waarin levenslange opgelegde straffen voor niets en niemand meer nodig zijn. Door deze wens die werkelijkheid is geworden doordat Hiddea voor mij staat, word ik beproefd of het  mag gaan zoals ik het wil vanuit een vurig verlangen vanuit mij zelf. Geen oordelen en de ander werkelijk vergeven om weer te kunnen samenwerken. Dat lukt mij nu met Hiddea, de kwade genius achter ellendige plannen van mijn opgelegde levenslange straf met schild , die nu beëindigd is maar waarom lukt mij dat nu bijvoorbeeld  niet met Sicc en andere handlangers. Heeft het te maken met het DNA wat hij van mij heeft gehad waardoor hij mij meesterlijk heeft kunnen manipuleren wanneer hij dat maar wilde? Wat beheerst Hiddea of is Hiddea wat Sicc nog niet beheerst en is, en andersom? Wat maakt dat ik Hiddea wel vertrouw en Sicc niet? Ik denk dat ik hiervoor meerdere redenen heb maar Sicc voelt voor mij niet goed en Hiddea wel. Ik kan en wil Sicc en zijn handlangers niet ontmoeten en weet nu waarom. Er staat nog veel te veel tussen ons in waardoor ik nog niet met hun allen kan omgaan zoals ik dat zou willen. Hun meesterlijke manipulatietechnieken willen nog steeds met mij aan de haal en dat wil ik absoluut niet. Ik wil mij door niets en niemand meer laten dwingen,manipuleren, nooit meer, dat is mijn krachtige keuze op dit moment. Ik wil geen vieze spelletjes, krachtmetingen, manipulaties meer met Sicc, van Sicc of wie dan ook. Ik ben het zo zat en ik ben zo moe van al die vervelende, vindingrijke spelletjes, virussen in allerlei vormen en systemen ontwikkeld door  sluwe geesten met verkeerde bijbedoelingen. Ik wil nooit meer gedwongen opgelegde gedachten, opgelegde gevoelens en emoties van anderen, angsten, handelingen die mij geen recht doen, ongewenste smerige sex in allerlei misselijkmakende standjes en houdingen , ongewenste zwangerschap, ongewenste verbindingen en het baren van kinderen die onder dwang zijn verwekt en liefdeloos bij mij werden weggehaald. Ik wil nooit meer deze schendingen van mijn rechten als universeel wereldburger in het twaalfvoudige systeem Ik moet nu gaan oppassen om hen niet toe te wensen wat ze mij hebben toegewenst daarom is het beter dat deze personen een tijdje uit mijn buurt blijven en ik een tijdje uit die van hun. Ik bedank mijn vader op dit moment voor deze inzichten in mijzelf en ben blij dat ik nu een enorme bescherming om mij heen heb anders was ik er allang niet meer geweest. Er lopen nog genoeg wezens rond die mij niet gunnen wie ik werkelijk ben, tja en dat is hun probleem en niet langer de mijne. PUNT!!!!!!!!Wat een bevrijding, prinsheerlijk en prinsesheerlijk en dat maakt het samen koninklijk heerlijk voor mij.

Hiddea

Dat ik Hiddea vertrouw heeft zeker te maken met mijn vader die Hiddea weer heeft toegelaten tot de raad van twaalf. Dat toelaten gebeurt niet zomaar en ik vermoed dat er een streng toezicht is op alles wat Hiddea doet, denkt en voelt. Ook heeft het te maken met Andah?. Hiddea heeft altijd veel respect gehad en gehouden voor Andah. Hiddea heeft hem altijd herkend en erkend als een koning van een volk maar dan wel zonder een koningin en op zijn voorwaarden. Hiddea heeft ook Andah misbruikt maar ingezien dat hij Andah, zichzelf en heel veel anderen verschrikkelijk te kort heeft gedaan om het volk geen koningin te gunnen, te geven, te erkennen. Hij heeft hiermee verschrikkelijk veel lijden veroorzaakt door Andah alleen als een koning op een troon te plaatsen in een koninkrijk met alleen mannen aan het hoofd en vrouwen als ondergeschikte wezens. Door deze verhalen de wereld in te brengen heeft hij mannen voorbeeld en macht gegeven om vrouwen te misbruiken en te onderdrukken. Vrouwen en meisjes geen onderwijs te gunnen en daarmee de natuurlijk ontwikkeling van ons allemaal te blokkeren. Dat zijn verhalen die Hiddea de wereld in heeft geholpen. Verhalen die  Andah zelf  nooit  zo zou vertellen en willen vertellen daarvoor ken ik hem veel te goed. Voor een waar Arcturian is dit ondenkbaar en hoeft dat niet eens verder uitgelegd te worden. Dit zit niet in ons natuurlijke systeem.

Scholingsprogramma

En dan kom ik al direct uit bij een scholingsprogramma wat oud en tegelijkertijd nieuw is. Door mij te helpen, helpt Hiddea Andah, mijn vader, mijn moeder, zichzelf en heel veel anderen. Hij geeft hierdoor en hiermee  koning Rah Andah zijn rechtmatige koningin Ka Mirah terug die hij altijd heeft gehad. Hiddea is het aan Andah en heel veel anderen verschuldigd dat te doen. Door alle valse verhalen die hij de wereld heeft in geholpen mag hij mij en Andah helpen een andere droom, een ander verhaal te creëren die duidelijk mag en kan maken dat dualiteit niet langer hoeft te bestaan in onszelf en buiten onszelf. Hiddea is het geweest die ons heeft gescheiden, aan hem de eer om ons weer bij elkaar te plaatsen wat op zich allang gebeurt is maar voor veel nog niet zichtbaar. Dat hebben we zelf gedaan maar Hiddea mag mij gaan ondersteunen en adviseren in het brengen van dit programma bij de grijze draken. Omdat hij degene is die de machtige grijze draken en machtige tovenaars zo goed kent. Hij heeft  programma’s gecreëerd van en voor grijze draken en tovenaars die hij heeft aangestuurd op verschillende manieren. Hij heeft toegestemd om mij bij de grote wereldleiders te brengen die invloed hebben. Ik wil grote topstukken ontmoeten die kunnen helpen met het implementeren van onderwijsprogramma’s voor alle sterren kinderen. Leiders die snappen dat het roer om moet en dat het niet langer zo kan doorgaan. Dat zijn de mensen, wezens, tovenaars die ik wil ontmoeten om ze te inspireren met mijn verhalen en lesmethodes die zeer eigentijds,hypermodern, dynamisch, humoristisch en zeer speels gebracht gaan worden. Programma’s waar kinderen blij van worden, programma’s waarin er naar kinderen geluisterd gaat worden. Dat kinderen mogen zijn wie ze werkelijk zijn zonder ook maar één klevend etiket op het voorhoofd met een oordeel. Programma’s vol met inspiratie, verhalen, visualisaties, spelletjes, uitdagingen, activiteiten mogelijk gemaakt door en met ondersteuning van de nieuwste technologieën die belevingen gaan versterken op alle mogelijke manieren in en op alle mogelijke levels van communicatie in en met het chakrasysteem. Ik wil verhalen, sprookjes, fantasieën brengen op verschrikkelijk veel verschillende manieren zodat we zoveel mogelijk kinderen kunnen bereiken, dat is mijn wens. Met muziek, met dans, met kleur, met vorm, met materiaal, met geur, met woord, met getal op een speelse manier zonder dwang, zonder moeten maar met vrijheid en het juiste gevoel vanuit het hart. Dat is mijn wens om het te brengen op een speelse manier die heel veel interactieve mogelijkheden in zich draagt zonder de dogma’s van het verleden. Niets opleggen, niet dwingen, niets moet maar natuurlijk willen en heel veel ruimte en vertrouwen omdat dat een manier van leren en ontwikkelen is die ik begrijp en voel. Elkaars genialiteit accepteren zoals het is, elkaars onnozelheden accepteren zonder oordeel maar met veel humor en spel er achter komen wat we elkaar te bieden hebben. Het gaat om manieren die creativiteit, mogelijkheden, dromen van kinderen weer wakker gaan maken, gaat stimuleren zonder alle duizenden opgelegde kaders en regels die er nu zijn bij de grijze draken. Bij de grijze draken is alles ingeperkt, ingekaderd en opgelegd vanwege controle, beheersing en aansturing van buitenaf. Weg ermee dat is mijn wens. Alle kinderen zijn multidimensionale wezens die het recht hebben om zich dat weer te herinneren. En dat zal ik ze zeker gaan vertellen. Ik weet wat het is om heimwee te hebben, ik weet wat het is om dit verlangen in je te dragen.

Hiddea gaat de weg  voor mij vrijmaken naar hele invloedrijke personen, tovenaars en grijze draken waarvan sommigen lang voor hem hebben gewerkt. Hij zal mij alle ruimte geven die ik nodig heb zonder dat hij werkelijk met mij meereist. Voor dit scholingsproject heb ik de touwtjes in handen, dit project is mijn verantwoordelijkheid. Hiddea zal mij alles aanreiken wat ik nodig heb en ik bepaal  vrij van manipulatie wat ik ermee ga doen. Ik ben uiteindelijk degene die beslist wat ik ermee ga doen, of ik er iets mee wil doen en hoe ik het ga doen en waarom. Dat is niet meer aan Hiddea en vele anderen die mij hebben aangestuurd als een robot. Als een marionet gemanipuleerd om dat te doen wat zij goed achten voor mij. Het is aan Hiddea om mij vrij te laten in alles wat ik voel, doe en denk. Ik ben degene die kiest en de vorm bepaalt omdat dat nu zo met elkaar is afgesproken. Ik ben verantwoordelijk voor dit scholing onderdeel in het totale herstel programma waarvan ik gelukkig het overzicht niet heb. Dat hoef ik ook niet maar dit onderdeel gaat mij wel zeer aan het hart om uiteenlopende redenen. Het gaat om eerherstel van mijzelf, Andah, mijn familie en alle kinderen die de dupe zijn geworden van dit  uit de hand gelopen spelletje van Hiddea, Sicc en anderen.

En nu begrijp ik ook waarom ik moest leren mijn mond te houden, er stond en staat te veel op het spel.

Mijn voorbereidingen

Ik ben aan het bijkomen van het prachtige huwelijksfeest. Vandaag ga ik rustig alle indrukken verwerken. Er is tot laat in de avond gefeest, gedanst en gezongen en mijn benen en lijf zijn moe. Andah en ik hebben veel uitzonderlijke geschenken in ontvangst mogen nemen die ons aangereikt zijn door alle aanwezigen. Wat mij op dit moment nieuwsgierig maakt is een prachtige gouden hoofdtooi gemaakt van fijne ringetjes die samen grotere ringen vormen met een bijpassend borstschild. Dit geschenk heb ik gekregen van een groep kinderen waarvan ik de leeftijd moeilijk heb kunnen schatten. Hier zit ik in onze uitbundige bloeiende tuin met schitterende sieraden  die opgebouwd zijn uit ringen, witte bolletjes, kleurige sterren en stralende zonnen in mijn handen. Het lijkt in mijn herinnering op de hoofdtooi en het borstschild wat ik heb gedragen tijdens feestelijke dagen en bijzondere momenten toen ik nog een jong meisje was. Het zijn niet dezelfde maar ze vertonen wel veel overeenkomsten met de sieraden die ik heb gedragen tijdens het dansfestival, het laatste festival wat ik thuis in vrijheid mocht beleven.  Het zijn kunstige sieraden met onder andere geometrische vormen die in elkaar grijpen in, op en aan de ringen. Alle symbolen op en in dit uitbundig sieraad, zoals vissen en zonnen gevormd door de geometrische vormen hebben een bijzondere betekenis. Vooral de zon midden op het borstschild straalt mij krachtig tegemoet en schijnt te vragen of ik het wil omhangen. Ik bewonder het grote sieraad wat werkelijk prachtig is gemaakt en hang het rond mijn nek. Het gewicht van het schild is vederlicht en geeft ondanks de grootte een verfijnde toevoeging aan mijn rood zilveren outfit van vandaag. De zon verwerkt in het borstschild valt precies op mijn hartchakra en licht helemaal op. Ik weet even niet wat te doen of wat het is maar een oude verbinding wordt geactiveerd. Het is mijn verbinding met de grote  centrale zon die ik als drakenmeester eerder heb gekend en gehad. Het sieraad brengt mij in lichte verwarring zonder paniek en ik besluit in stilte mij terug te trekken om mij op het sieraad te kunnen concentreren. Behoedzaam en zorgvuldig plaats ik de gouden tooi zonder gewicht op mijn hoofd waarvan een zonnen symbool met kristal precies op mijn voorhoofd en achterhoofd vallen.

De geslepen  kristallen in het midden van de vijf zonnen bestaat uit twaalf gelijkzijdige vijfhoeken. Op het moment dat ik  ernaar kijk en met mijn vingers aanraak beginnen ze te gloeien en draaien en vormen door de draaiing allemaal spiralen, ringen en bollen waaruit en waardoor diverse rode, gele, groene, paarse en blauwe geometrische patronen en vormen losschieten. Deze zijn intens van kleur en waanzinnig om te zien. Het is  ongelofelijk om te zien wat de sieraden vrijmaken doordat ze zich met mij verbinden. Ik voel mij door de geometrische vormen en kleurexplosie helemaal vrolijk en opgetild worden. Ik word aangeraakt door verschillende wezens, mensen en dieren die met mij willen communiceren. Ik word helemaal warm en blij van binnen en het begint overal aangenaam te gloeien, te tintelen en te prikkelen. De hologrammen die ontstaan zijn voor mij ongekend van vorm en kleur. Ik voel door de bewegingen, de draaiingen, de felle kleuren, de geometrische patronen, de herkenning van mijn eigen thuis. Dit is mijn thuis, dit is mijn eigen vertrouwde omgeving, dit is wie ik ben. Het opent mijn oog voor wat er is nog meer is zonder het direct te begrijpen wat het is. Ik word opgenomen in een groot complex geometrisch patroon wat mij helemaal omringd en ik voel mij direct veilig en vertrouwd in een licht huls die veel met mij doet. Alles om mij heen zoemt zacht en draait aangenaam en opwindend tegelijkertijd. De ruimtelijke capsule waarin ik mij bevind verwelkomt mij op alle mogelijke manieren. Ik zie grote heldere piramides van kristal met ingegraveerde codes die los schieten en om mij heen gaan draaien waaruit laserstralen komen die zich weer verbinden met de vijf zonne kristallen in mijn sieraad.

Arcturian

Dit prachtige borstschild en hoofdsieraad zijn afkomstig van en gemaakt door mijn eigen familieleden. En ik weet door deze sieraden weer de naam van mijn sterren thuis waarvan ik afkomstig ben. Ooit gewist uit mijn systeem verschijnt de planeet Arcturian helder voor mijn geestesoog waaruit een stralend gouden oog tevoorschijn komt. Ik zie Andah, mijn ouders, andere familieleden, heel veel draken, zilverkleurige  eenhoorns, gekleurde dolfijnen, witte walvissen, vriendelijke dwergen, mooie elfen families, geestige magiërs en heel veel gouden lichtschepen. Een van deze gouden lichtschepen, het moederschip wordt erg groot en komt naar mij toe. Ik word uitgenodigd door Andah, mijn vader en mijn eigen draak om het lichtschip te betreden. Er verschijnt een brede trap met bovenaan Andah en onderaan  mijn vader die mij bij de hand pakt en mij mee de trap op begeleidt het voertuig in. Mijn vader wil mij het lichtschip laten zien wat mij een paar maanden geleden naar huis heeft gebracht. Ik kan mij daar niets bewust van herinneren maar dat is nu even niet belangrijk. Ik zie dat er heel veel mensen en prachtige wezens in dit heldere ruimte schip aanwezig zijn. Ik herken  gezichten van uitvinders en wetenschappers die hier aan boord werken waarmee ik gisteren kennis heb gemaakt. Dat ik zo snel een laboratorium zou bezoeken had ik niet verwacht. Mijn vader neemt mij mee naar één van de vele ruimtes in het lichtschip met grote schermen en kristallen. Hij vraagt vriendelijk aan mij of ik  in een grote zachte witte stoel in het midden van de ruimte wil plaatsnemen. Alles in deze heldere ruimte oogt fris en schoon zonder steriel te zijn.

De tegengestelde gerichte piramide in mijn handen.

Ik ga ontspannen zitten in de stoel waarna er een aantal mensen om mij heen komen te staan. Mijn vader vraagt mij of ik mijn handen op mijn knieën wil leggen met de handpalmen naar boven. Op mijn handpalmen en op de zonnen in mijn sieraden worden  zuilen van licht gericht met daarin allemaal kleine blauwe kristallen piramides met vier gelijkzijdige driehoeken op een vierkant vlak die recht naar beneden en omhoog gaan in een draaiende beweging. De mensen om mij heen werken met hoogstaande lichttechnologie die op dit moment op mij gericht wordt. Door het richten van de stralen openen de piramides zich waaruit weer kleinere kristallen piramides komen die alle kleuren van de regenboog aannemen. Uit deze kleinere piramides komen duizenden ogen in alle kleuren  die zich stapelen in het midden van mijn beide handpalmen, mijn hart, mijn keel, mijn derde oog en de andere chakra’s. Alle ogen worden vele duizenden vlies dunne laagjes op elkaar die samensmelten tot één grote ronde heldere oogbol waaruit wit licht komt. Ik voel hoe mijn handen, mijn keel en voorhoofd aangenaam gaan kriebelen en jeuken. Over de heldere licht ogen komen nu fijne gouden ribben van een piramide met helder kristal tussen de gouden lijnen die weer licht uitzenden naar de vier zichtbare zijden van de piramides. Deze piramides keren zich om met de punt naar beneden en daaroverheen glijden nieuwe piramides met de punt naar boven. Er vormen zich prachtige ruimtelijke sterren in mijn handen, mijn hart en voorhoofd. De ogen worden ruimtelijk en komen precies in de kern van de twee tegengestelde gerichte piramides die boven en onder met elkaar verbinden. De ogen kunnen als bollen helemaal ronddraaien en verdwijnen samen met de gouden kristal piramides helemaal in mijn lichaam. Ik ben voorbereid en rustig en niets verbaasd mij op dit moment. Ik heb zelf gevraagd of de beste heelmeesters mij willen helpen met mijn herstel en daar wordt nu snel op geantwoord en gereageerd. Mijn vader heeft de leiding over dit lichtschip en geeft aanwijzingen en instructies aan anderen die ik niet helemaal kan volgen. Mijn vader geeft aan dat deze sterren, gevormd door twee in elkaar grijpende tetraëders met het oog in het hart in mijn hele systeem zijn geactiveerd voor mijzelf en anderen. Niet alleen in mijn handen, elk oog, elk chakra heeft  dit krachtige symbool geactiveerd gekregen waarmee de grote heelmeester in mij nog vele malen sterker wordt. Al deze sterren  samen vormen op één lijn een hele grote ster met het grote licht oog in mijn hart. Met dit mooie symbool voel ik mij bevestigd in mijn afkomst die ik mij op dit moment weer verder bewust word. Ik ben een dochter van de ster Arcturus, het sterrenvolk afkomstig van de planeet Arcturian met het oog in het hart van alles. Het sterrenvolk die de witte galactische straal vertegenwoordigen in het grote geheel van twaalf stralen die samen verantwoordelijk zijn voor de opbouw van planeet aarde vele duizenden eeuwen geleden.

Uit mijn handpalmen komt nu een enorm krachtig kleurig vuurwerk met allerlei fantastische licht- en kleureffecten. Alsof er vuurwerk is aangestoken om de bevestiging van dit feit feestelijk te bekrachtigen. Iedereen om mij heen begint hartelijk te lachen waarmee gereageerd wordt op mijn gedachten. Dit is speelse humor en magie die mij vrolijk maakt. En ik weet en zie dat mijn ondeugend glimlachende vader met twinkelingen in de ogen hiervoor verantwoordelijk is. Ik voel sterk hoe blij hij is dat ik weer thuis ben. Elke herinnering van mijn ware ik viert hij op zijn manier die ik van hem ken maar ook vergeten was. Wat ben ik blij met al deze prachtige Arcturians om mij heen met ongekende wijsheid, kennis en humor. De sessie is nog niet voorbij en ik mag de stoel nog niet verlaten. Nadat het vuurwerk zijn laatste knal heeft laten horen komen er opnieuw lichtpatronen uit mijn handen, mijn hart en mijn derde oog.

Het zijn hologrammen, lichtcirkels met geometrische patronen die ongelofelijk prachtig zijn van vorm. Ingewikkelde geometrische vormen schijnen op en lichten op. Ik word alleen maar heel erg blij van deze vormen die van de ene kant naar de andere kant gaan. Telepathisch vraagt mijn vader of ik mijn handen naast mijn schouders wil houden waarna er een lichtkoepel over mij heen komt en als een centrifuge om mij heen gaat draaien. Ik zie allemaal flarden van ervaringen en herinneringen voorbij schieten die uit de geometrische patronen los komen. Ik hoef ze alleen maar waar te nemen en ik hoef mij er verder niet mee te verbinden. Ik zie zonnetempels, bloederige slachtpartijen en gruwelijke bloedoffers van allemaal kleine kinderen. Allemaal offers die de treden van prachtige witte tempels rood hebben laten kleuren. Ik moet even moeite doen mij er niet mee te verbinden maar dat lukt goed doordat ik daarna prachtige rituelen zie die mij blij maken. Ik hoor gezang en ik zie mijzelf zingen en dansen op de treden van deze tempels. Treden die door mijn gezang en dans weer prachtig wit en goudkleurig worden. Mijn vader vertelt mij dat deze gruwelijke beelden, mijn eigen ervaringen zijn die uit mijn systeem gefilterd worden zodat ik weer beter in mijn oorspronkelijke vorm kan terugkomen. Het gaat om mijn eigen hologram, mijn origineel blauwdruk wat met behulp van deze lichttechnologie weer naar boven getild kan worden. Ik zie nog veel meer flarden herinneringen, zwarte vlekken loskomen, gezichten voorbijschieten van grijze draken en tovenaars, bergen dode kinderen, de schedels, valse manuscripten losschieten die allemaal weggefilterd worden door het centrifuge systeem van licht. Het doet op geen enkele wijze pijn behalve dat ik mijn best doe om mijn geschiedenis die hier in flarden voorbij komen nog betekenis wil geven. Ik krijg de instructie om dit vooral niet te doen en vooral los te laten waardoor ik voel dat er heel veel van mij afglijdt. Het voelt alsof ik bevrijd word van eeuwen vervuilde geschiedenis uit mijn systeem. Het is ongelofelijk dat deze technologie dit met mijn systeem kan doen. Dankbaar en blij dat Sicc en anderen als remmende factoren steeds meer en meer mogen verdwijnen uit mijn totale systeem waardoor ik onbekommerd de treden van de zonnetempel weer durf te betreden. De tempel waar ik als jong meisje dansen heb uitgevoerd om de grote centrale zon te eren. Het voelt alsof ik helemaal wordt schoon gewassen en getrild. Na blauwe laserstralen volgen er rode, groene, gele en paarse stralen die als capsules opgenomen worden in mijn systeem. Wat een verrukkelijke ervaring is dit, een gewone handmassage valt hierbij helemaal in het niet. Prachtige klanken ondersteunen het zachtjes los trillen van ervaringen die als splinters uit mijn energieveld worden gehaald. Mijn gedachten aan Sicc en ervaringen met Sicc worden door deze trillingen meegenomen. Ik wil zo wel uren blijven zitten maar de behandeling duurt maar een paar minuten. Van mijn vader krijg ik te horen dat deze behandeling nog een paar keer herhaald zal worden voordat ik weer terug ga naar de grijze draken en tovenaars. De lichtstralen blijven krachtig hun werk doen in mijn systeem en dat losmaken wat er nog losgemaakt moet worden. Ietwat vermoeid kom ik uit de stoel overeind en krijg een groot glas water aangeboden voor een betere opname van de lichtgolven.

Jonge wetenschappers

Andah die ook in de ruimte aanwezig is, zoent mij en vraagt of ik nu met hem wil meegaan naar een andere ruimte in het schip. In de ruimte waar hij mij mee naar toe neemt zitten allemaal jonge mensen die voorbereid worden om met ons mee terug te gaan. Ik word heel vriendelijk welkom geheten en alle gezichten kijken mij lachend aan. Deze kinderen, jonge mensen verdiepen zich in licht- en kristaltechnologie en maken ontwerpen voor leermethodes, kennisoverdracht met behulp van laser-, kristaltechniek en lichtprojecties. Ik zie kleurige wiskundige formules, geometrische vormen en patronen op grote wandschermen en ronde tafels die reageren op handen en gedachtes van de aanwezigen. Ik zie ruimtelijke vormen, hologrammen die ik uit mijn borstschild heb zien komen verschijnen op schermen en in de ruimte. De kinderen en jonge mensen die hier aanwezig zijn hebben mij  het borstschild gegeven. Eén van de jongens komt naar mij toe om mij te vertellen dat ze mij op alle mogelijke manieren gaan ondersteunen en helpen met nieuwe technologie die verdere bevrijding van gestolen kinderen van sterrenvolkeren gaat ondersteunen. De hele ruimte maakt een diepe indruk op mij en ondanks dat ik er niets van snap voel ik mij helemaal op mijn plek. Ik ben dol op de kleurige patronen en ruimtelijke modellen die hier te zien zijn. Ik plaats mijn hand op een scherm  waardoor er prachtige kleurige vlakken ontstaan die zich omzetten naar klanken. Dit is het laboratorium uit mijn dromen waar ik elke keer zo enthousiast van werd. Als ik er iets over vertelde werd ik aangekeken of ik niet helemaal goed bij mijn hoofd was en nu bevind ik mij letterlijk in mijn speeltuin van de toekomst met de allernieuwste technologie. Technologie die het onderwijs van kinderen bij de grijze draken zoveel leuker en beter kan maken. Ik begin te lachen en eindelijk zie ik dat wat ik altijd voor mogelijk heb gehouden tijdens mijn reizen. Mijn blijdschap vertaald zich naar kleurige geometrische motieven en getallen die zich gaan herhalen. Dat wat ik voel, denk en doe wordt opgevangen en vertaald naar ruimtelijke vormen op schermen die inzichtelijk maken wat ik voel,  doe en denk door het in een kleurig patroon te projecteren. De beweging wordt een geometrische vorm aangevuld met mijn gedachte en de vorm wordt een klank. En als ik het wil kan ik het vergroten, verkleinen, herhalen. Ik kan alleen maar wow, wow, wow, wow denken en wil al deze jonge mensen wel om de nek vliegen. Mijn fantasie is geen fantasie meer maar werkelijkheid. Ik moet plotseling aan mijn muziekdoosje denken die ik de volgende keer absoluut wil meenemen naar deze ruimte. Hier wil ik graag terugkomen omdat ik voel dat dit de plek voor mij is waar ik wil zijn. Dit is de plek waar ik hoor, waar ik wil uitvinden en ik merk dat mijn draak buiten het schip begint te fluiten waarmee ze haar blijdschap uit. Door haar verbinding met mij weet ze wat ik meemaak en doe, mijn gedachten zijn haar gedachten en andersom. Maar ik voel verdomde goed zoals nu dat zij op haar eigen manier haar feestje viert zonder vuurwerk. Ook dit is weer verder thuiskomen in mijzelf. Het activeert herinnering en kennis waar ik lang niet heb bij gekund.

Andah neemt mij mee om vervolgens het lichtschip te verlaten. Gelukkig heeft iedereen bevestigend gelachen en mij vriendelijk aangekeken toen ik aangaf graag wat meer tijd te willen doorbrengen in het moederschip. Andah pakt mij bij de hand om mij mee te nemen naar de tuin van ons kasteel waar hij tegenover mij gaat zitten en kijkt mij warm en liefdevol aan. De tranen stromen plotseling rijkelijk over mijn wangen en ik voel nu pas hoe groot de impact is van het bezoek. Ik voel mij intens verdrietig worden door het bewuste besef dat ik afkomstig ben van Arcturian. Al die tijd dat ik heb rondgelopen en het niet meer wist. Mij nergens thuis en begrepen voelde, geen namen meer kon noemen en mijn eigen thuis geen plek kon geven omdat het er niet meer was. De experimenten van Sicc met mij zijn heftig geweest en ik kan alleen nu de vraag naar boven laten borrelen, met wat voor doel heeft hij dit gedaan? Waarom heeft hij hier zoveel genoegdoening uit gehaald?Waarom heeft hij mij zo willen ontwortelen? Waar is hij bang voor geweest? Waarom moest ik vernietigd worden? Wat heb ik gedaan dat dit mijn lot werd?Waarom wilde Sicc mij besturen en onderzoeken en vervelende medische experimenten met mij uithalen?. Ik heb nu geen antwoorden en weet ook niet of ik ze wil hebben. Ik vraag mij af of het relevante vragen zijn.

Andah geeft aan dat het wel relevante vragen zijn en houdt mijn handen vast. Hij weet dat ik ze liever niet wil stellen. Maar het kan nu eenmaal niet anders omdat de antwoorden in mijn originele blauwdruk met bijbehorende hologrammen zitten. Mijn waarheid wie ik ben, wie ik was wil hoe dan ook naar boven komen. En ik ben mij al weer zoveel gaan herinneren, herinneringen die niet gemakkelijk zijn geweest maar wel noodzakelijk om steeds dieper te kunnen afdalen in mijzelf.

Hiddea

De vader van Sicc heeft een grote rol gespeeld in mijn vernietiging en heeft zijn zoon als handige uitvoerder en dekmantel voor heel veel valse praktijken gebruikt. Er is groot verraad gepleegd door Sicc maar zijn vader is degene geweest die afspraken met anderen heeft gemaakt om mij en andere kinderen bewust te vernietigen in ons DNA. Hij is degene geweest die experimenten met mijn DNA heeft uitgevoerd en het ontwerp voor het schild heeft verfijnd samen met een ander sterrenvolk die hoogstaande kennis op gebied van technologie hadden en hebben. Hiddea de grote genius heeft zich altijd verborgen achter zijn zoon Sicc die hij als steeds grotere uitvoerder van zijn valse plannen heeft ingezet. Hiddea stuurde uiteindelijk ook zijn zoon en dat maakt het allemaal des te ingewikkelder. Maar het is uiteindelijk Hiddea geweest die mij wilde breken en mij onder andere mijn recht van spreken heeft afgenomen. Hiddea wilde niet langer met mijn vader samenwerken omdat zijn ongeduld betreffende bepaalde zaken hem parten ging spelen. Dit ongeduld wat een versnelling betekende voor het uitvoeren van bepaalde plannen kwam niemand goed uit. Wat dat allemaal precies is geweest is nu niet belangrijk behalve dat ik mij mag herinneren waarom Hiddea mij uit de weg wilde ruimen. Op de allereerste plaats wilde hij mijn vader raken omdat hij hem uit de wijze raad van twaalf had gezet. Toen het hem niet lukte om mijn vader te verstoren en onderuit te halen heeft hij al zijn zinnen op mij gezet. Dat wat hij niet van mijn vader gedaan kon krijgen wilde hij van mij gedaan krijgen. En dat lukte niet op de manier zoals hij dat eerst bedacht had. Hij had gehoopt dat ik zou vallen voor de charmes van zijn zoon Sicc wat in eerste instantie geen vat op mij had. Na het mislukken van een aantal pogingen om mij te verleiden is hij met Sicc overgegaan op een andere tactiek. Een tactiek die ontaarde in een plan om mij te ontvoeren en dwingen tot handelingen die ik niet wilde.

Ik mocht mijn kennis niet langer verwoorden en uitdragen van Hiddea omdat Hiddea zijn kennis niet langer in de praktijk kon brengen zoals hij dat gewend was geweest toen hij nog in de raad van twaalf zat van mijn vader. Hij werd niet meer vertrouwd vanwege zijn samenzwering met anderen die deze kennis niet begrepen en ook niet konden toepassen op de manier zoals het door de wijze raad bedoeld was. Het ging hier om kennis en krachten die niet door iedereen te hanteren waren. Hij heeft uiteindelijk groot verraad gepleegd door zijn kennis weg te geven aan anderen die er bewust geen goede bedoelingen mee hadden. En daarvan was hij op de hoogte dat deze uitwisselingen niet ten ten goede ingezet zouden worden.  Deze gasten wilden graag experimenteren hoe deze kennis gekoppeld aan hun technologie zou werken. Hiddea en Sicc hebben vrij snel mij getipt om uiteindelijk mijn vader ermee onderuit te willen halen. Als het hun zou lukken mij tot slaaf te maken dan kregen ze heel snel de macht over heel veel anderen. Als de dochter van een koning zou vallen zou het hele volk vallen was de achterliggende gedachte. Indringers wilden op advies van Hiddea het mannelijke en het vrouwelijke in mij splitsen en mij terug brengen tot een voor hen zeer beheersbaar niveau. En dat wilden ze op verschillende manieren bewerkstelligen. Door deze splitsing is de natuurlijke harmonie verstoord in mij en buiten mij. Wat op microniveau gebeurde in mij, gebeurde ook op macroniveau met zeer grote gevolgen. Het twaalfvoudige systeem werd gesplitst met  hoogstaande technologie van derden. De kennis van Hiddea die ook mijn kennis is omdat ik het onder andere van hem had geleerd werd gekoppeld aan technische kennis die mij totaal onbekend was.

Dat is wat ze met mij gedaan hebben. Eerst een splitsing van mijn DNA die zeer grote gevolgen voor mij en heel veel anderen heeft gehad. Mijn DNA is gesplitst en bepaalde delen van mijn DNA zijn bij Sicc door Hiddea geïmplanteerd waardoor ik vast kwam te zitten aan Sicc zonder dat ik dat wilde. Hiddea heeft er een prachtige theorie bij bedacht dat wij tweelingzielen zouden zijn van dezelfde graad of straal. Wat absoluut nooit het geval of de waarheid is geweest. Hiddea en Sicc zijn afkomstig van een andere galactische straal die nooit de mijne is geweest als zijne mijn thuis, mijn waarheid, mijn oorsprong. Hierdoor is een belangrijke verwarring ontstaan in mijn kennis die weet dat wij allemaal authentiek en uniek zijn. Daarnaast kwam het Hiddea en Sicc niet uit als ik mijn natuurlijke kennis bleef delen dus daar moest een ingewikkelde code voor bedacht worden om deze kennis zoveel mogelijk te verstoren en blokkeren.Ik moest zoveel mogelijk wartaal gaan uitslaan zodat niemand meer naar mij zou gaan luisteren. Hiddea en Sicc zijn beide afkomstig van de zwart gouden galactische straal en ze hebben door hun wandaden ook veel mensen en wezens van hun eigen straal verraden. Ze hebben door hun wandaden veel in zwart daglicht geplaatst. Ze hebben letterlijk van hun eigen galactische straal heel veel positieve zaken negatieve zaken gemaakt. Ze hebben letterlijk de schaduwen bij mij naar binnen gebracht als grote licht dempers van mijn kracht. Doordat Hiddea mijn leraar is geweest wist hij precies mijn zwakke plekken te vinden die hij heeft overgedragen aan een team die vervolgens technisch met mij mochten experimenteren. Naast mijn zwakke plekken was hij ook op de hoogte van mijn kracht en mijn sterke kanten. Sterke krachten en of talenten die onder andere gevormd zijn door mijn draken bewustzijn wilde hij mij ontnemen.

Hiddea wilde niet langer dat ik mijn draken kennis over het twaalfvoudige chakra systeem aan anderen zou overdragen. Dit chakra systeem wilden ze met hun experimenten terugbrengen naar zeven waardoor ik voor altijd losgekoppeld zou zijn van mijn verbinding met mijn thuis en met mijn hogere bewustzijn. Hiddea wilde niet dat ik zou openbaren wat ik heb te openbaren en dat heeft hij tot voor kort in mijn systeem willen belemmeren en blokkeren. Hij heeft alles op alles gezet om mij te verhinderen dat ik mij weer zou gaan herinneren wie ik werkelijk was en wie ik werkelijk ben want daarmee en daardoor zouden zijn wandaden en wandaden van zijn familie geopenbaard worden. Daarom heeft hij tot het laatste moment verschillende  wezens, mensen, schaduwfiguren, tovenaars en grijze draken op mijn pad geplaatst om te verhinderen dat ik de deuren naar het verleden zou vinden. Deuren die ik gelukkig wel heb gevonden met de nodige hulp van buitenaf . Ik inmiddels een armzalige bedelaar ben vaak in vertwijfeling geweest betreffende mijn eigen herinnering aan mijn koninklijke afkomst. Zelfs nu lopen er nog heel veel draken en tovenaars rond die mij de mond willen snoeren omdat mijn herinnering teveel losmaakt waarvan ze niet willen dat ik het losmaak.

Tribunaal

Hiddea heeft zich gelukkig helemaal overgegeven en hij moest verplicht verschijnen voor het tribunaal waar onder andere Andah in zit. Hij heeft al zijn wandaden  toegegeven. Hij heeft toegegeven dat hij mij tot het laatst toe heeft lastig gevallen om zijn verraad aan de mensheid niet te laten openbaren. Terwijl ik helemaal niet wil openbaren wat hij heeft gedaan maar door te vertellen wie ik ben ontkom ik er niet aan te vertellen wat hij heeft gedaan. Daarom zijn mijn vragen wel relevant volgens Andah. Hiddea heeft meerdere kansen gehad mij te bevrijden van het schild maar elke keer heeft hij gekozen voor het vaster aandraaien van de schroeven. Hij wilde mij blijven onderdrukken, de deksel mocht niet van de beerput verwijderd worden. Terwijl het niet mijn stank, mijn verraad is die vrijkomt maar de zijne. Hij is degene geweest die mij en andere vrouwen tot minderwaardige schepselen heeft gemaakt. Hij is het geweest die mij en andere vrouwen een spreekverbod heeft opgelegd. Hij is het geweest die mij mijn recht op gelijkwaardigheid heeft afgenomen. Hij is het geweest die mij heeft opgesloten onder de grond en boven de grond. Hij is het geweest die mij tot hoer heeft gemaakt. Hij heeft anderen het recht gegeven mij te stenigen tot bloedens toe, Hij is het geweest die mij liet verkrachten door zijn eigen zoon om uiteindelijk mij de doodstraf te kunnen geven. Hij is het geweest voor wie ik werkelijk moest vluchten. Hij is het geweest voor wie ik mij moest verbergen En zo kan ik nog wel even doorgaan. Hij heeft mij beperkt in alles wat mij lief was, hij heeft mij beperkt in mijzelf en door mijzelf. Hij is degene geweest die ervoor gezorgd heeft dat ik niet terug kon naar huis. Door hem kwam ik vast te zitten in een netwerk wat niet de mijne was. Door hem heb ik een glazen plafond gekregen waar ik met het schild nooit doorheen zou kunnen breken. Teruggezet van twaalfvoudig naar enkelvoudig.

Hij heeft tijdens de hoorzitting , het moment dat hij voor het tribunaal moest verschijnen veel mogen voelen wat ik heb gevoeld tijdens zijn experimenten. Hij heeft mijn pijn gevoeld veroorzaakt door het schild, hij heeft mijn verdriet gevoeld, hij heeft mijn vernederingen, verwarringen gevoeld en hij heeft mijn intense liefde voor hem gevoeld. Mijn liefde voor hem, mijn vergiffenis is nu dat wat hem draagt om dat te doen wat hij heeft te doen. Dit is wat Andah mij nu allemaal verteld en de tranen lopen over mijn wangen. Hiddea is ook een leraar geweest van Andah. We hebben elkaar allemaal onder hele andere omstandigheden gekend en wat is het geweest dat dit verstoord moest worden. Hiddea is zelf uiteindelijk doodsbang geworden en door zijn angsten heeft hij zichzelf aan nog grotere krachten en machten uitgeleverd die niet het beste met wie dan ook voorhadden. Gelukkig is Hiddea opgepakt en berecht door een universele raad die al deze wandaden aan het licht willen brengen. En hij is eerlijk berecht en hetzelfde is gebeurd met zijn zoon Sicc, zijn vrouw en nog heel veel anderen. Allemaal hebben ze toegegeven dat wat ze gedaan hebben gruwelijke gevolgen hebben gehad die ze van te voren niet hebben kunnen overzien. Wat begon als een onschuldig spelletje is ontaard is boosaardigheden die tot een gruwelijk juk zijn omgevormd. Een juk waaronder ik heb geleden en ik niet alleen. Mijn vrouwelijkheid en die van anderen is gekruisigd op meerdere verschrikkelijke manieren

Deze man Hiddea, de vader van Sicc, is heel lang mijn geliefde leraar geweest toen ik nog jong was. Een man waar ik verschrikkelijk veel van hield en mij niet kon in denken dat deze vriendelijke wijze man mij zou uitleveren aan beulen die samen met hem een gruwelijke hel voor mij zouden creëren. Hij en zijn familie geworden tot de gruwelijkste beulen omdat zij niet dat kregen wat zij wilden. Ik ooit zijn lieveling vanwege mijn afkomst, mijn talenten, mijn snelheid van leren, ik Kamirah werd zijn projectiescherm van gruwelijkheden. Nu ik het mag overzien betwijfel ik of ik werkelijk zijn lieveling ben geweest. Als je van iemand werkelijk houdt is het wat mij betreft onmogelijk om deze persoon de hel toe te wensen. En dat is wel wat hij heeft gedaan.

Hiddea heeft bewust de geometrie van mijn opbouw verstoord waardoor en waarmee ik bewust minderwaardig werd. Mijn natuurlijke vermogens die ik had werden hierdoor bewust geremd en afgebroken met de bedoeling mijn kennis en kracht volledig te remmen. Hiddea heeft de gulden snede van mijn systeem met cijfercodes gemanipuleerd en veranderd. Zo is 1+1 = 2, 2+1=3, 3+2=5, 5+3=8, 8+5=13, 13+8 = 21 Wat allemaal heel eenvoudig begint kan ingewikkeld eindigen als je fouten aanbrengt in de optelreeks,. Ogenschijnlijke eenvoudige reeksen krijgen een verstoring door een getal te veranderen waardoor je niet goed meer functioneert. Zo simpel en ingewikkeld is het tegelijkertijd.

Andah kijkt mij aan en ik weet wat hij mij gaat vragen. Hij gaat mij vragen of ik Hiddea wil ontmoeten. Hiddea heeft ervoor gekozen om mij verder te helpen met mijn herinneringen. Op dit moment giert er van alles door mij heen. Kan ik hem vertrouwen, durf ik hem weer aan te kijken., ja dat durf ik. Ik kan en wil hem ontmoeten op basis van gelijkwaardigheid hoe moeilijk ook. Ik ben sterk en krachtig genoeg om dit aan te kunnen en als mijn herinneringen  helpen voor het herstel dan doe ik dat met liefde ook al zal dat voor mij betekenen dat er nog wel wat tranen gaan vloeien. Maar als ik terug denk aan de lieve man die hij ooit was durf ik door mijn angst heen te gaan.